บทที่ 3 เหตุผลที่ผมจับตัวเธอมา

          ชีวิตผมผ่านเรื่องราวมาเยอะทั้งเรื่องดีและไม่ดี เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผมมีแฟนอยู่คนหนึ่งครับ เธอชื่อหลิน เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักมาก นิสัยดี มีมารยาท พูดเพราะ เรารักกันมาก เราวางแผนว่าจะแต่งงานกันเมื่อปีที่แล้ว

           แต่แล้ววันหนึ่ง ไอสตางค์ ศัตรูของผมมันพาพวกมันบุกมาที่บ้านผม มาชิงตัวหลินไป ตอนนั้นกำลังของผมยังมีไม่เยอะ ผมเลยแพ้มัน มันขืนใจหลินในห้องนอนของผมก็ห้องที่ผมเกือบขืนใจสไปรท์นั่นแหล่ะ ผมได้ยินเสียงร้องที่เจ็บปวดของหลิน มันยิ่งทำให้ผมเจ็บปวดหัวใจที่ผมไม่สามารถช่วยอะไรหลินได้เลย ผมปล่อยให้หลินถูกมันย่ำยี ผมทั้งเจ็บทั้งแค้น หลังจากนั้นมันก็เอาตัวหลินไปและผมก็ไม่ได้เจอหลินอีกเลย

          ผมสั่งสมกำลังรอวันที่จะเอาคืน ผมคิดตลอดว่าจะเอาคืนมันยังไง จนผมไปสืบมาได้ว่ามันมีน้องสาวชื่อสไปรท์เป็นน้องสาวคนเดียวของมัน เป็นน้องสาวที่มันรักมากผมจึงคิดว่าถ้าจะทำให้มันเจ็บแบบที่ผมเจ็บคือต้องทำกับคนที่มันรักมากกว่าตัวมันเอง

        แต่แล้ววันนั้นเหมือนชะตาฟ้าลิขิต ให้เธอเดินเข้ามาหาผมเอง ตอนแรกที่ผมมองเธอ ผมก็ไม่แน่ใจว่าใช่เธอหรือเปล่า แต่พอเธอแนะนำตัวเองว่าชื่อสไปรท์ ผมก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่ผมต้องการตัวกำลังมาหาผมถึงที่ แล้วอย่างนี้ผมจะปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปได้ยังไง

          พอผมได้ตัวเธอมา ผมก็คิดว่าผมจะทำแบบที่วันนั้นพี่ชายเธอทำกับหลิน แต่พอผมเห็นเธอร้องไห้ เหตุการณ์ในวันนั้นมันก็ผุดขึ้นมาในหัวผม ผมทำไม่ลง ผมสงสารเธอ ผมเลยแก้มัดให้เธอและไล่ให้เธอไปอาบน้ำ ส่วนผมก็แยกตัวออกมาแล้วไปนอนที่ห้องรับรองแขก