"ซี้ด ... หนุ่ม ... โอย ... เสียว ... หนุ่ม ... อูยสส ... เสียวจังหนุ่ม ... อูยสสส ... ซี้ด"

            แป้งเริ่มส่งเสียงครางพร้อมกับอ้าปากงับแลบลิ้นเลียใส่หูของผม พอเวลาผ่านไปสักพักผมกับเธอก็จูบปากแลกลิ้นกันพัลวัน ผมเริ่มปล่อยมือที่จับขาเธอไว้แล้วให้เธอเป็นฝ่ายกอดคอผมเอง ผมเลื่อนสองมือที่ว่างขึ้นมาบีบขยำเต้านมขาวผ่องพร้อมกับซอยเอวไปเรื่อย ๆ

            เราสองคนเริ่มหอบกระเส่าใกล้ถึงสวรรค์พร้อมกัน ผมเลยเร่งเครื่องกระแทกถี่ยิบจนแป้งหลับตาปี๋ร้องระงม คราวนี้แป้งตัวกระตุกเฮือกเสร็จก่อนผมไปก่อน จากนั้นผมก็โดนรูเสียวของแป้งตอดรัดจนทนไม่ไหวต้องกระแทกปิดท้ายแล้วระเบิดน้ำเงี่ยนทะลักเข้าไปในโพรงสวาทของแป้งอีกรอบหนึ่ง

            แป้งกอดผมแน่นขณะที่ตัวเธอกระตุกเร่า ๆ ด้วยความเสียว ผมเองก็กอดเธอแน่นแช่ดุ้นเอ็นเอาในรูเสียวของเธอเพื่อซึมซับความสุข ผมรู้สึกได้เลยว่าน้ำของผมโดนดูดออกไปเยอะมาก

            "หนุ่มชอบเหรอที่เราขัดขืนนิดหน่อยพอเป็นพิธีแบบนี้"

            "อืม ได้อารมณ์ดีออก"

            "จริง ๆ เราก็เคยจินตนาการว่าตัวเองโดนข่มขืนนะ วันหลังถ้ามีโอกาสหนุ่มก็แกล้งข่มขืนเราซิ เราน่าจะชอบ"

            เราสองคนยืนกอดกันในท่านั้นหลายนาที พอแป้งเริ่มหายเกร็งผมก็ค่อย ๆ จับขาของเธอให้ลงไปยืนแล้วผละออกมายืนมองเธอ แป้งก็มองผมแล้วแลบลิ้นทำหน้าทะเล้น ผมเลยค่อยแน่ใจว่าก่อนหน้านี้คือการแสดงจริง ๆ เพียงแต่ยิ่งผมใช้งานแว่นวิเศษผมก็ยิ่งสับสนในความสามารถของมันมากขึ้น

            โดยสรุปแล้ว แว่นของผมนอกจากจะควบคุมคนอื่นได้แล้ว มันยังทำให้ลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ในช่วงเวลา และยังสามารถใส่ความทรงจำหลอก ๆ เข้าไปได้ด้วยอีกทางหนึ่ง ซึ่งไอ้เจ้าความสามารถหลังสุดนี้ผมยังไม่ค่อยแน่ใจนักว่ามันจะจริงหรือเปล่า

    ถ้ามันจริงเจ้าแว่นของคุณตาก็จะยิ่งสุดยอดกว่าเดิม ผมมองเห็นวิธีการใช้งานที่พลิกแพลงไปมาได้อีกหลายรูปแบบเลยทีเดียว แต่ก็ต้องรอดูพรุ่งนี้ว่าแป้งจะตื่นขึ้นมาเป็นยังไง และผมคงต้องไปถามคุณตาเกี่ยวกับแว่นนี่เพิ่มเติมอีกเยอะเลย

            หลังจากเสร็จไปอีกหนึ่งยก ผมก็พาแป้งออกจากห้องน้ำ ความจริงผมตั้งใจว่าจะกลับบ้านเพื่อออมน้ำออมพลังเอาไว้ แต่พอเห็นเนื้อตัวขาวโพลนของแป้งที่มีแค่ผ้าขนหนูพันไว้หนึ่งชิ้น สติของผมมันก็เหมือนจะกลายเป็นขาวโพลนไปด้วย ผมทนไม่ไหวเลยจับแป้งกดลงไปนอนบนเตียงแล้วฟัดกับเนื้อตัวขาวผ่องของเธออีก สรุปแล้วคืนนี้ผมกับแป้งเอากันไปหลายยก ผมเสียน้ำให้เธอไปห้าครั้งจนนอนสลบเหมือด

            ผมรู้สึกตัวอีกครั้งฟ้าก็สว่างมากแล้ว ผมรู้สึกว่ามีใครเอานิ้วจิ้มแก้มผมอยู่ พอผมลืมตาปรือก็เห็นแป้งนอนตะแคงมองผมอยู่ด้วยรอยยิ้มน่ารักสดใสจนเห็นไรฟัน ผมยิ้มให้แบบไม่ค่อยแน่ใจว่าเธอคิดอะไร เพราะว่าตอนนี้หมดเวลาควบคุมของแว่นแล้ว ผมไม่แน่ใจจริง ๆ ว่าแป้งจะโวยวายอะไรหรือเปล่า

             ความกังวลใจของผมหมดไปในทันทีเมื่อแป้งขยับโน้มหน้ามาหอมแก้มผมฟอดใหญ่ แล้วก็ขยับเบียดนมเต้าอวบอิ่มมากอดผมเอาไว้จนแน่น ท่าทางของเธอคล้ายกับผู้หญิงที่กำลังออดอ้อนชายคนรัก แบบนี้ดูเหมือนว่าเรื่องใส่ความทรงจำหลอก ๆ เข้าไปจะเป็นเรื่องจริง ตอนนี้เธอน่าจะคิดว่าเธอเป็นฝ่ายยั่วผมขึ้นมาบนห้องจริง ๆ แต่ผมคงต้องถามในแง่รายละเอียดอีกครั้งว่าเธอจำเรื่องอะไรได้บ้าง

            "หมดพลังแล้วเหรอ อาละวาดมาทั้งคืน ตอนนี้อ่อนปวกเปียกหมดแรงเชียวนะหนูน้อย"

            แป้งพูดพลางเอื้อมมือลงไปคว้าดุ้นเอ็นที่ห่อเหี่ยวหมดเรี่ยวแรงของผมแล้วรูดถอกเบา ๆ ผมเลยยิ้มให้แล้วโน้มหน้าไปหอมแก้มเธอ

            "หมดแรงซิ นอนสลบเลย แป้งนอนพอแล้วเหรอ"

            "เราก็เพิ่งตื่นนี่แหละ"

            "... แป้ง ไม่โกรธอะไรเราใช่ป่าว"

            "โกรธหนุ่มเรื่องอะไรล่ะ"

            "ก็เรื่องที่เรามีอะไรกับแป้งเมื่อคืนไง"

            "โกรธหนุ่มได้ไงล่ะ ก็เรายั่วหนุ่มเองนี่นา เราต้องโกรธตัวเองต่างหาก ไม่รู้คิดยังไงถึงไปยั่วแฟนเพื่อนมาขึ้นห้องได้ แถมพอได้ลองแล้วก็ดีนะ ชอบเลยล่ะ ถ้ารู้ว่าดีแบบนี้คงลองนานแล้ว"

            แป้งตอบด้วยรอยยิ้ม ท่าทีของเธอเหมือนกับว่าการเสียตัวเป็นเรื่องไม่ได้ใหญ่โตอะไร แถมเธอยังยอมรับว่าเธอชอบอย่างหน้าชื่นตาบาน แต่ผมอยากรู้รายละเอียดว่าความทรงจำของเธอมันโดนบิดเบือนไปในรูปแบบไหนบ้าง ผมเลยทดลองถามหยั่งเชิงดู

            "แล้วแป้งนึกยังไงถึงได้ยั่วเราขนาดนั้นล่ะ"

            "ไม่รู้ซิ คงฟังโบเล่าว่าโดนหนุ่มทำอะไรแล้วมีอารมณ์มั้ง เราเลยหลุด ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะกล้าทำอะไรแบบนั้นได้ แล้วก็อย่าเข้าใจผิดนะ เราไม่เคยทำแบบนี้กับใคร เพิ่งเคยทำกับหนุ่มคนเดียวนี่แหละ ดังนั้นหนุ่มต้องรับผิดชอบเราด้วย"

            "รับผิดชอบเหรอ ... อืม เอาซิ จะให้รับผิดชอบยังไงดี แต่งงานพร้อมกับโบกี้เลยดีหรือเปล่า"

            ผมชะงักไปวูบหนึ่งตอนที่เธอบอกให้ผมรับผิดชอบ ผมก็เหมือนผู้ชายวัยรุ่นทั่วไปที่รักสนุกแต่ไม่ได้นึกอยากรับผิดชอบอะไรพิเศษ แต่ยังดีที่ผมนึกออกว่าแป้งเคยพูดอะไรไว้ตอนโดนควบคุม เธอบอกผมว่าให้ผมแสดงท่าทีว่าจะรับผิดชอบก็พอ แค่นั้นเธอก็พอใจแล้ว ผมเลยทำเป็นยืดอกรับผิดชอบทั้งที่ความจริงแล้วแอบหวั่น ๆ อยู่ข้างใน

            แป้งมองผมแล้วยิ้มเหมือนพอใจคำตอบ เธอขยับมากอดผมแล้วหอมแก้มผมอีกครั้งก่อนจะนิ่งเงียบไปเหมือนคิดอะไร ผมเองก็พลอยลุ้นไปด้วยว่าแป้งจะตอบสนองยังไง

            "เฮ้อ ... จริง ๆ ก็โทษหนุ่มไม่ได้หรอกนะ เราเองก็ไม่รู้ทำไมเผลอได้ขนาดนี้ ปล่อยให้หนุ่มฟันยังพอว่า แต่ดันไม่รู้จักป้องกันบอกให้หนุ่มใส่ถุงยาง ยังดีที่ช่วงนี้อยู่ในระยะปลอดภัย ไม่งั้นท้องป่องขึ้นมาล่ะแย่เลย ... เอาเป็นว่าหนุ่มต้องรับผิดชอบคบเราเป็นกิ๊กก็แล้วกัน เอากันแบบสนุก ๆ ไม่ต้องผูกพัน เพราะเราไม่อยากแย่งแฟนเพื่อนรัก"

            แป้งถอนหายใจแล้วพูดออกมาเหมือนกับที่เธอบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ตอนโดนแว่นควบคุมทุกกระเบียดนิ้ว สรุปแล้วพลังควบคุมจิตใจของแว่นวิเศษนี่มันช่างสุดยอดยิ่งกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก

            "แน่ใจเหรอแป้ง เป็นกิ๊กกันเนี่ยนะ"

            "ใช่ เราเริ่มชอบหนุ่มแล้ว หนุ่มต้องรับผิดชอบเป็นกิ๊กเรา จนกว่าเราจะเจอผู้ชายคนอื่นที่เราถูกใจกว่า ว่าแต่หนุ่มไม่รีบตื่นจะดีเหรอ สายแล้วนะ"       

    "กี่โมงแล้วล่ะแป้ง"

            "แปดโมงครึ่งแล้วล่ะ เกือบเก้าโมงแล้วนะ"

            แป้งตอบยิ้ม ๆ เหมือนแอบซ่อนความนัยอะไรเอาไว้ เธอโน้มหน้ามาไซร้ที่ซอกคอของผมจนผมเสียววูบ เห็นเธอยั่วตั้งแต่เช้าแบบนี้ผมก็เริ่มรู้สึกอยากฟัดแป้งอีกสักรอบ แต่พอสักพักผมก็นึกอะไรบางอย่างออก

            "เดี๋ยวนะ แปดโมงครึ่งเหรอ"

            พอนึกออกผมก็ส่งเสียงโพล่งพร้อมกับลุกพรวดขึ้นมองหานาฬิกา แต่ว่าไม่มีนาฬิกาบนผนังห้อง ผมเลยต้องเอื้อมมือไปหยิบเอาโทรศัพท์มือถือมาตรวจสอบเวลา แล้วผมก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาแปดครึ่งอย่างที่แป้งบอก และปัญหาก็คือผมมีนัดกับโบกี้ตอนเก้าโมง

            "แป้งไม่ปลุกกันเลยนะ"

            ผมหันไปคุยกับแป้ง แต่แป้งมองผมแล้วหัวเราะ นอกจากหัวเราะแล้วเธอยังขยับขึ้นมานอนคร่อมกอดผมเอาไว้ ร่างนุ่มนิ่มขาวโพลนของแป้งกำลังทับอยู่บนร่างกายของผม แป้งยิ้มให้ผมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวนออกมาว่า

            "ก็ปลุกแล้วนี่ไง เหลือเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง ถ้ารีบก็ทันไปเจอโบอยู่หรอก ... แต่ถ้าหนุ่มเปลี่ยนใจอยู่ต่อ ... เรารับรองว่าเรามีอะไรดี ๆ ให้หนุ่มด้วยนะ"

            น้ำเสียงของเธอทำให้ผมรู้สึกคันยุบยิบอยากกอดฟัดเธอต่อ แต่ว่านี่เป็นนัดแรกของผมกับโบกี้ ถ้าผมผิดนัดตั้งแต่ครั้งแรกคงไม่ดีเท่าไหร่ และที่สำคัญก็คือผมเองก็ไม่น่าจะมีแรงเหลือพอให้ทำอะไรกับแป้งได้อีกแล้ว อย่างน้อยก็ต้องพักผ่อนสักหน่อยก่อน

            "ไม่ได้หรอกแป้ง เราต้องไปแล้ว ขอไปอาบน้ำก่อนนะ"

            ผมรีบปฏิเสธแล้วขอให้เธอลุกขึ้น แต่แป้งไม่ยอม เธอก้มหน้าลงจูบปากแลกลิ้นกับผมอีกพักใหญ่แล้วถึงค่อยยอมกลิ้งตัวลงไปนอนตะแคงบนเตียง ผมยิ้มให้เธอแล้ววิ่งเข้าไปอาบน้ำแบบลวก ๆ