หน้าแดงกล่ำ เมื่อเธอหวนระลึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนวันวานที่อยุ่กับชัดชายเพียงลำพัง ว่าเธอโดนเขาทำอย่างไรบ้าง ใน

ใจเธอนั้นหาได้โกรธเกลียดการกระทำของเขา เธอแค่รุ้สึกอายเขิลเมื่อตระหนักได้ว่า เธอเองแหละที่ยินยอมพร้อมใจกับ

การกระทำที่ตื่นระทึกของเขา

"แต่พี่...ผมถลุงเงินพี่ไปหลายแสนแล้วนะครับ..." ชัดชายอ้อมแอ้มพูดออกมา

"เรื่องเล็กน้อย...เงินของพี่ที่หามาได้ เพราะพี่มีโอกาสมากกว่าชัด...ฉนั้นเงินของพี่ก็เหมือนของนาย ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้..."

ฉัตรชัยตอบไปตามความรุ้สึกที่แท้จริง

"ตะ...แต่ว่า...มันยังมีเรื่องอีกครับ...." ชัดชายอ่ำอึ่ง

"เรื่องอะไร ร้ายแรงนักรึ...เล่ามาให้พี่ฟัง เราจะได้ช่วยกันจัดการ..."

"คือ...ว่า..เมื่อเช้านี้..ผมเพิ่งโดนบังคับให้ไปจดทะเบียนสมรสกับแอนนี่ครับ..."

ชัดชายพูดจบก็เป่าลมออกจากปากเหมือนโล่งอกที่สามารถบอกเรื่องหนักใจนี้ออกมาได้ แต่ฉัตรชัยพอได้ยินเรื่องถึงกับ

หน้าซีด ด้วยความตกใจ

"นายชัด..นายเอาชื่อพี่ไปจดทะเบียนสมรสกับแอนนี่ ที่เป็นผุ้ช่วยเลขาของพี่งั้นรึ...ตายละเว๊ย....เวรกรรมละ..ปัญหาช้าง

เชียวละนี่..."

ฉัตรชัยเผลอตัวสบถออกมาด้วยความตกใจ ด้วยตนเองรู้จักแอนนี่และพ่อของเธอเป็นอย่างดีว่ามีธุระกิจสีเทาซ่อนไว้อยู่

เบื้องหลัง ตนจึงพยายามหลีกเลี่ยงแม้จะโดนแอนนี่อ่อยให้ท่าจ้องจะจับตนเองมาทำสามีแล้วหลายครั้ง แต่ก้รอดตัวมาได้

โดยตลอด นึกไม่ถึงว่าน้องชายฝาแฝดที่ท่าทางเชียวชำนาญเรื่องผู้หญิง แต่กลับมาตายน้ำตื้นให้กับแอนนี่ได้อย่างไร

"นายรุ้มั๊ยว่าแอนนี่กับพ่อของเธอน่ะร้ายกาจแค่ไหน มีอิทธิพลด้านมืดแค่ไหน.." ฉัตรชัยถามอย่างเร็วด้วยความรุ้สึกที่กังวล

"ตอนแรกก็ไม่รุ้ครับ...นึกว่าเธอก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่มาแอบชอบพี่ ผมเลย..เอ่อ..อยากแก้แค้น...กับผุ้หญิงของพี่ทุกคน..

แต่เมื่อตอนบ่ายวันนี้ถึงได้รู้ว่าเธอคงวางแผนการอะไรบางเรื่องในการเข้ามาพัวพันกับพี่..."

ชัดชายสารภาพความจริงเสียงอ่อยๆ แล้วเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้พี่ชายฝาแฝดกับคุณหมิวฟัง ฉัตรชัยฟังเรื่องราว

จากปากน้องชาย แต่มาสะดุดกับประโยคแรกที่ออกจากปากน้องว่า ตอนที่โดนคุณหมิวทิ้งไว้ที่โมเต็ล..ก่อนจะได้พบกับ

แอนนี่ เพียงแค่ประโยคเดียว ก็เหลือบตาไปมองหน้าคุณหมิว ที่ตอนนี้เธอนั่งหน้าแดงกล่ำ สองมือบีบกระชับกันแน่นซุก

วางไว้บนตัก

"น้องหมิวกับนาย....เอ่อ..."

ฉัตรชัยอยากถามว่าไปทำอะไรกันในโมเต็ล แต่ก็ไม่สามารถพูดออกมาได้...เพราะเกรงใจคุณหมิวที่ตอนนี้นั่งหน้าแดงกร่ำ

ด้วยความอาย

"ก็หมิวไม่ทราบนี่คะ...ว่าไม่ใช่คุณพี่..." คุณหมิวพูดแทรกขึ้นด้วยเสียงสั่น

"แต่ผม..กับคุณหมิว...ยะ...ยังไม่มีอะไรกันนะพี่..."

ชัดชายบอกแทรกขึ้นมา เพื่อให้พี่เบาใจ แต่ฉัตรชัยกลับคิดว่า ถึงแม้น้องชายตนเองกับคู่หมั้นจะมีอะไรกันมากกว่านี้ ตน

เองก็หาได้โกรธเคืองแต่อย่างใด เพราะสิ่งที่ตนเองทำกับหวาน เมียของน้องชายนั้นมันมากกว่าหลายเท่า เขาจึงผ่าน

เรื่องนี้ไปก่อน รอให้สถานการณ์เรื่องแอนนี่เรียบร้อยเสียก่อน จึงค่อยพูดคุยกันอีกครั้ง

"นายชัด....พี่ว่าช่วงนี้นายต้องสลับเป็นตัวพี่ไปก่อนชั่วคราวแล้วละ...รอจนแอนนี่เผยวัตถุประสงค์ของเธอมาก่อนว่า เธอ

ต้องการอะไรกันแน่ แล้วเราค่อยมาหาทางรับมือสองพ่อลูกนี้กัน..." ฉัตรชัยคิดอย่างรอบคอบแล้วจึงบอกน้องชายออกไป

"บริษัทพี่ เงินของพี่ ก็เหมือนทุกอย่างของนาย...เราพี่น้องกัน ขอให้นายนึกไว้แต่เรื่องเท่านี้พอ...." ฉัตรชัยบอกกับน้อง

ชายฝาแฝดด้วยความรุ้สึกที่จริงใจ แล้วก็จบการสนทนาเรื่องเครียดๆ นั่งดื่มกันอยู่สักครุ่ ก็ลุกเตรียมที่จะแยกย้ายจากกัน

"คุณพี่สองคนยังกลับไม่ได้ค่ะ..."..

เสียงคุณหมิวแทรกเข้ามา เมื่อเห็นว่าสองพี่น้องฝาแฝดพูดคุยตกลงกันรุ้เรื่อง แต่เป็นเรื่องของเขาทั้งสองคน หาใช่เรื่อง

ที่เกี่ยวกับตนเองแม้สักนิด

ทั้งสองพี่น้องฝาแฝดต่างสงบนิ่งเมื่อได้ยินคำสั่ง เสียงเฉียบขาดของมล.ลาวัลย์ จนฉัตรชัยรุ้สึกแปลกใจที่แต่ก่อนนั้น

ไม่เคยได้ยินเสียงเฉียบขาดเฉกเช่นนี้มาจากคุ่หมั้นลูกคุณหนู ผู้เรียบร้อยคนนี้มาก่อนเลย

"คุณพี่สองคนยังกลับไม่ได้ค่ะ..."..

เสียงคุณหมิวแทรกเข้ามา เมื่อเห็นว่าสองพี่น้องฝาแฝดพูดคุยตกลงกันรุ้เรื่อง แต่เป็นเรื่องของเขาทั้งสองคน หาใช่เรื่อง

ที่เกี่ยวกับตนเองแม้สักนิด ทั้งสองพี่น้องฝาแฝดต่างสงบนิ่งเมื่อได้ยินคำสั่ง เสียงเฉียบขาดของมล.ลาวัลย์ จนฉัตรชัย

รุ้สึกแปลกใจ ที่แต่ก่อนนั้นไม่เคยได้ยินเสียงเฉียบขาดเฉกเช่นนี้มาจากคุ่หมั้นลูกคุณหนู ผู้เรียบร้อยคนนี้มาก่อนเลย

"เอ่อ....น้องหมิวมีเรื่องอะไรอีกหรอครับ..."

ขนาดฉัตรชัยซึ่งเป็นคุ่หมั้นยังรู้สึกถึงความปรกติในน้ำเสียงของคุ๋หมั้น เสียงที่ถามออกไปจึงทั้งหวาดหวั่นทั้งกังวล ด้าน

ชัดชายนักเลงบ้านนอกนั้น เมื่อเจอเสียงเข้มมีอำนาจดุจนางพญา จากคุณหมิวเข้าก็ไม่กล้าเงยหน้าสบตา ทรุดตัวลงนั่ง

กับเก้าอี้ดั่งเดิม

"เรื่องของคุณพี่กับคุณชัดชาย เคลียร์กันได้แล้วใช่มั๊ยคะ..." เสียงเข้มเหมือนคุณครูกำลังดุทำโทษนักเรียนที่ทำความผิด

"ครับใช่...."ฉัตรชัยตอบเสียงเบาหวิว ใจเต้นโครมคราม ไม่รุ้ว่าคุณหมิวจะมาไม้ไหน

"แต่เรื่องของหมิวกับคุณหวาน....คุณพี่สองคนยังไม่เคลียร์กันเลยนี่คะ...ว่าจะทำอย่างไร...คุณพี่เล่นสลับตัวกันแต่คนที่

ได้ผลกระทบคือหมิวกับคุณหวาน...แล้วคุณพี่จะจัดการอย่างไร...ฉนั้นเราสามคนกลับไปหาคุณหวานที่พี่พาเธอไปพัก

เพื่อเคลียร์เรื่องนี้กันให้รู้เรื่องก่อน ไม่งั้นหมิวไม่ยอมค่ะ..."

ทั้งสองฝาแฝดต่างนิ่งอึ้ง โดยที่ต่างคนต่างคิดไปคนละทาง ฉัตรชัยกลืนน้ำลายลงคอแบบฝืดๆ ถ้าไปเจอหวานเรื่องที่

เขามีความสัมพันธ์กับหวานคงต้องเปิดเผยออกมาคราวนี้แน่

ส่วนชัดชายกลับคิดไปถึงเรื่องที่ตนเองฉวยโอกาสลวนลามคุณหมิว คราวนี้พี่ชายฝาแฝดตนเองคงรู้ในคราวนี้เช่นกัน

สองชายหนุ่มฝาแฝดต่างหันหน้ามามองกันเหมือนนัดหมายกันไว้ สองตาที่แลสบกันต่างบ่งบอกความรุ้สึกอึดอัดใจจน

ยากจะบรรบายได้ ส่วนคุณหมิวสังเกตุใบหน้าแววตาของผู้ชายสองคนที่ใบหน้าเหมือนกันอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นทั้งคุ่

ต่างทำหน้าเจื่อนๆ เธอยิ่งรุ้สึกสะใจ เพราะเธอเป็นผู้หนึ่งที่ได้รับผลจากการสลับตัวของทั้งคู่ไปเต็มๆ

ซึ่งคุณหมิวก็คาดการณ์ว่าหวานนั้นก็คงเหมือนกับเธอที่โดนผลการสลับตัวครั้งนี้เล่นงานเอาด้วยเช่นกัน จากการที่เธอ

เห็นหวานกับคุ่หมั้นของเธอที่โรงพยาบาลในช่วงเช้า เธอก็สามารถสรุปได้อย่างไม่กลัวผิดพลาดเลยว่า หวานกับคู่หมั้น

คุณพี่ฉัตรชัยของเธอนั้น ต่างต้องทำอะไรผิดกันมาทั้งคู่ เพราะหวานไม่กล้าสบตากับเธอตลอดที่เจอกันเลยแม้แต่

แว๊บเดียว

"คุณพี่ลุก....ไปสิคะคุณพี่...."

คุณหมิวลุกขึ้นไปคล้องแขนควงกับคุ่หมั้นตัวจริงของเธอพร้อมฉุดดึงเขาลุกขึ้นมาจากเก้าอี้อย่างยากลำบาก เพราะฉัตรชัย

นั้นยังนึกหาวิธีการที่จะรับมือกับสถานการณ์ ที่จะต้องพาทั้งสองคนไปเผชิญหน้ากับหวานไม่ออก ส่วนชัดชายก็เหมือนคน

ก้นหนัก ทำท่าทางลุกลำบากไม่ต่างกับพี่ชายเท่าใดนัก แต่ในที่สุดทุกคนก็เดินมาพร้อมกันที่ลานจอดรถ คุณหมิวขับรถ

สปอร์ตสีแดงของฉัตรชัยมา จึงยื่นส่งพวงกุญแจคืนให้กับเขา พอคุ่หมั้นกดรีโหมดเปิดประตุรถ เธอก็ก้าวเท้าเดินขึ้นไปนั่ง

ด้านข้างคนขับ

"คุณชัดชายคะ....ขับรถตามมานะคะ..ห้ามหนีเป็นอันขาด..."

คุณหมิวหันไปร้องบอกให้ชัดชายขับรถเบ็นซ์ของฉัตรชัยตามมา พร้อมกำชับว่าห้ามหนี ด้วยเธอเกรงว่าชัดชายจะชิ่งขับ

รถหนีไปเสียก่อน แต่เมื่อฉัตรชัยเคลื่อนรถสปอร์ตออกมาจากลานจอดรถของโรงพยาบาล รถเบ็นซ์ที่ชัดชายขับอยู่ก็

เคลื่อนตามออกไล่หลังกันไปจนถึงโรงแรมระดับสามดาว ที่ฉัตรชัยเปิดห้องพักค้างคืนกับหวานน้องสะใภ้อดีตเทพี

สงกรานต์บ้านนา

"สวัสดีค่ะคุณแม่ หมิวนะคะ...อยู่ที่โรงพยาบาลกับคุณพี่ค่ะ..คืนนี้คงจะกลับดึกนะคะ...ค่ะ...ไม่ต้องห่วงค่ะ..."

ทันที่ที่รถสปอร์ตที่ฉัตรชัยขับมาจอดหน้าโรงแรม คุณหมิวรีบกดสายโทรไปหามารดาตนเองแล้วบอกกับท่านว่าเธอคง

กลับดึก จากนั้นพอวางสายเธอก็จัดการตัดสัญญาณปิดโทรศัพท์ทันที ฉัตรชัยมองการกระทำของคุ่หมั้นสาวด้วยใจ

เต้นระทึก ยังไม่สามารถล่วงรุ้เลยว่าคุณหมิวจะทำอย่างไร แต่ทีท่ากับน้ำเสียงเข้มๆนั้น ก็ทำให้ใจของฉัตรชัยหล่นไป

กองอยูที่ตาตุ่มได้แล้วเหมือนกัน