เขาสามารถหลั่งน้ำอสุจิได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องลำบากขนาดนั้น

 

 แค่สอดอวัยวะเพศเข้าไปในอวัยวะเพศผู้หญิง

แล้วขยับสะโพกตามใจชอบก็ได้

 

ในทางกลับกัน ผู้ชายที่ทำให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอดได้อย่างเหมาะสม

 

 หมายความว่าเขาใส่ใจเธอ อย่างน้อยนั่นก็เป็นสิ่งที่อายะคิด

 

...ฉันไม่ต้องถามว่าเธอหมายถึงใคร เมื่อเธอพูดว่า 

 

"ผู้ชายที่ไม่คิดถึงคู่นอนของตัวเอง

 และสนองความต้องการทางเพศด้วยการสอด

อวัยวะเพศเข้าไปในอวัยวะเพศของผู้หญิง"

 

อายะพูดต่อพลางลูบผมฉันอย่างรักใคร่

 

"มาโกโตะ เธอพูดเสมอว่ารักฉันเวลาเรามีเซ็กส์กัน

 ใช่มั้ย? ฉันรักเธอนะ มาโกโตะ ฉันก็อยากรักเธอมากๆ 

เหมือนที่เธอรักฉัน ฉันอยากทำให้เธอเสร็จเยอะๆ"

 

"อายะ..."

 

"ฉันรักเธอนะ มาโกโตะ จริงๆ นะ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอกอดฉัน ฉันก็ตัดสินใจให้เธอทำทุกอย่างที่ต้องการ นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันจะไม่ลังเลที่จะมีเซ็กส์กับเธอแบบสดๆ เลย ช่องคลอดของฉันถูกสร้างมาเพื่อลูบคลำอวัยวะเพศของเธอ มดลูกของฉันถูกสร้างมาเพื่อรับน้ำอสุจิของเธอ ฉันเป็นผู้หญิงของเธอ"

 

อายะกอดฉันแน่น ราวกับว่าเธอไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป

 

แล้วเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

 

"ถึงฉันจะท้อง ฉันก็จะจัดการให้ไม่มีปัญหาอะไรหรอก 

เพราะฉะนั้น... ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปเลยนะ แม่ พี่สาว

 และพ่อของฉันจากไปหมดแล้ว

 เหลือแค่เธอคนเดียว... อืมมม!?♡♡♡"

 

คำพูดของอายะถูกตัดออกไปกลางประโยค

 

 ขณะที่ฉันกระแทกหัวอวัยวะเพศเข้าไปในช่องคลอดของเธออย่างแรง

 

ขณะที่ฉันยังคงกระแทกอวัยวะเพศเข้าไปในตัวเธอ 

 

 

ไม่ใช่เสียง "ตุบ ตุบ" แต่เป็นเสียง "ปัง ปัง" ฉันเรียกชื่อเธอ

 

"อายะ"

 

 

"โอ้โห♡ โอ้โห♡ โอ้โห♡ มาโกะ—โอ้โห!♡♡ 

เข้มข้นมาก♡ มาโกะโตะ เข้มข้นมาก♡♡"

 

"ฉันจะไม่ทิ้งเธอ เธอคือผู้หญิงของฉัน

 และลูกที่เธอจะคลอดออกมาจะเป็นของฉัน เชื่อฉันสิ"

 

"อ่า...♡ มาโกะโตะ♡ มาโกะโตะ♡"

 

"อายะ ฉันรักเธอ"

 

"ฉันก็ด้วย♡ ฉันก็รักเธอ มาโกะโตะ♡ 

อ่า ฉันรักเธอ♡ ฉันรักเธอ♡ พูดเท่าไหร่ก็ไม่พอ!♡♡♡"

 

อายะเกาะฉันแน่นเหมือนคนจมน้ำเกาะแผ่นไม้

 

ฉันกอดเธอแน่นขณะที่ยังคงสอดใส่ด้วยร่างกายส่วนล่าง

 

 ไม่นานเสียงครางอย่างสิ้นหวังก็หลุดออกมาจากปากของเธอ

 

"อ๊าา♡ ฉันมาแล้ว♡ ฉันมาแล้ว♡ ฉันรักเธอ♡

 ฉันรักเธอ♡ อ่า ตรง♡ ตรง♡ ฉันรักเธอ♡ ฉันมาแล้ว♡ อ๊าา♡ อ๊าาา♡

 ฉันมาแล้ว ฉันรักเธอ ฉันมาแล้ว--อ๊าาา!♡♡♡"

 

เสียงครางคล้ายเสียงกรีดร้องดังออกมาจากอายะ

 

 ขณะที่เธอถึงจุดสุดยอดอย่างสุดอลังการ

 

 ช่องคลอดของเธอกระชับขึ้น ร่องเล็กๆ

 

 ของเธอโอบล้อมอวัยวะเพศของฉัน

 

 บีบรัดมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยพลังอันทรงพลัง

 

 ราวกับจะกระตุ้นให้ฉันหลั่งออกมา

 

ฉันไม่สามารถต้านทานความสุขที่เพิ่มพูนขึ้นได้

 

 ฉันปลดปล่อยความปรารถนาเป็นครั้งที่สอง

ในวันนี้ภายในช่องคลอดของอายะ

 

น้ำอสุจิปริมาณมหาศาลพุ่งออกมาจากช่องคลอด

 

 ไหลทะลักออกมาเป็นสีขาวขุ่นราวกับน้ำนมไหลซึมเข้าสู่มดลูกของอายะ

 

"♡♡♡♡"

 

ทุกครั้งที่น้ำอสุจิของฉันไหลซึมเข้าสู่ส่วนลึกของช่องคลอด

 

 ร่างกายของอายะก็จะกระตุกเกร็ง หลังจากฉันเสร็จ

 

 ฉันก็ถึงจุดสุดยอดอยู่พักหนึ่ง

 

สักพัก อายะก็ค่อยๆ ลงจากจุดสุดยอดแห่งความสุข

 

 แล้วซุกหน้าฉันอย่างรักใคร่ เธอจูบแก้มฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ระหว่างนั้น อายะก็หลุบตาลง น้ำตาเอ่อคลอเบ้า แล้วพูดว่า

 

"...มาโกโตะ เอ่อ ขอโทษค่ะ"

 

"หืม? เธอกำลังพูดถึงอะไรอยู่?"

 

"เธอคิดว่าฉันเป็นคนขี้แยใช่มั้ย...

 เธอบอกว่าอย่าทิ้งเธอไป ทั้งๆ ที่เราไม่ได้เป็นแฟนกันด้วยซ้ำ..."

 

อายะฟังดูสำนึกผิด แต่ฉันก็ยังทำตามโดยไม่คิดอะไรมาก

 

 

"นั่นแสดงให้เห็นว่าเธอชอบฉันมากแค่ไหน

 อายะ จริงๆ แล้วฉันก็ดีใจกับเรื่องนี้นะ อย่ากังวลไปเลย"

 

"จริงเหรอ?"

 

"จริงสิ ฉันพูดมาหลายครั้งแล้ว แต่เธอคือเมียฉัน

 ฉันยังเป็นเด็กอยู่เลย อาศัยพ่อแม่เป็นที่ตั้ง

 ฉันรู้ว่ามันอาจจะฟังดูไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่

 แต่ฉันจะดูแลเธอและลูกอย่างดี

 เธอไม่ต้องห่วงเรื่องถูกทิ้งหรอก"

 

"โอ้ จริงจังนะ...♡"

 

อายะกอดฉัน น้ำตาไหลอาบแก้ม ราวกับถูกครอบงำด้วยอารมณ์

 

ขณะที่ฉันโอบกอดเธอเบาๆ

 

 ฉันก็ขยับริมฝีปาก รู้สึกได้ว่าเธอล้มลงไปแล้ว

 

หลังจากนั้น เราก็มีเซ็กซ์กันต่อ

 

 หลั่งน้ำอสุจิเข้าไปในตัวของกันและกันสามครั้ง

 

ไม่ทันรู้ตัวก็เลยหกโมงเย็นไปแล้ว

 

 เมื่อพิจารณาจากเวลาที่ฉันกลับถึงบ้านจากโรงเรียนแล้ว

 

 นั่นหมายความว่าเรามีเซ็กซ์กันอย่างต่อเนื่องมาเกือบห้าชั่วโมงแล้ว

 

ฉันเช็ดตัวอายะให้สะอาด ขณะที่เธอนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง

 

 ราวกับว่าฉันอยู่ในบ้านของคนแปลกหน้า

 

 ฉันเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและซักผ้าก่อนจะปลุกเธอ

 

อายะตื่นขึ้นมาและเราจูบกันอย่างดูดดื่มเกือบห้านาทีก่อนออกจากบ้าน

 

ขณะที่ฉันรอลิฟต์ลงมาจากชั้นบน

 

 ฉันนึกถึงความสัมพันธ์ทางเพศของเราเมื่อครู่นี้

 

นั่นเป็นครั้งแรกที่อายะมีเซ็กส์โดยไม่ใช้ถุงยางอนามัย ฉันรู้สึกสงสารเธอ 

 

คิดว่าฉันอาจจะตื่นเต้นเกินไปหน่อยเป็นเวลาห้าชั่วโมงติดต่อกัน

 

แต่อายะก็คิดผิดในเรื่องนี้เช่นกัน

 

เธอรักฉัน เธอจึงอยากให้ฉัน​รู้สึกดี 

 

เธอยอมมีเซ็กส์แบบสดๆ กับฉัน​เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้น

 

 ถ้าเธอท้องขึ้นมาจริงๆ มันก็คงไม่ลำบากอะไรหรอก

 

 แค่บอกว่า "ฉันจะเป็นผู้หญิงที่สะดวกให้เธอเอง"

 

เวลามีใครพูดอะไรน่ารักๆ แบบนั้น ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รักพวกเขา

 

 ฉันไม่เคยคิดจะทิ้งอายะตั้งแต่แรก

 

 แต่เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้ฉันยิ่งตกหลุมรักคิคิสึกิ อายะมากขึ้นไปอีก

 

ฉันจะไม่ปล่อยอายะไปเด็ดขาด

 

 และฉันจะทำให้เธอคลอดลูกของฉันแน่นอน

 

แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับอายะแค่คนเดียว

 

 ฉันจะทำให้ผู้หญิงสามคนที่ฉันเคยหลั่งน้ำอสุจิมาแล้ว

 

ตั้งครรภ์อย่างแน่นอน 

 

ได้แก่ ฮานะ คาเร็น มิซึกิ และฮารุกะ 

 

 เช่นเดียวกับซาโตโกะและไมไม ซึ่งฉันยังไม่ได้หลั่งน้ำอสุจิเลย

 

"ฉันสัญญากับซาโตโกะไว้ว่าจะร่วมรักแบบดิบๆ

 ตอนนี้ก็แค่รอไปก่อน ปัญหาอยู่ที่ไมไม"

 

ฉันอยากมีรักแบบดิบๆ กับไมไมให้เร็วที่สุด แต่ฉันจะรีบร้อนไม่ได้

 

 เพราะไมไมต่างจากอีกห้าคน เธอแต่งงานแล้ว

 

 เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสามี ดังนั้นถ้าฉันบังคับให้เธอหลั่งน้ำอสุจิ

 

 ฉันมั่นใจว่าจะโดนมากกว่าแค่ตบหน้า

 

โชคดีที่ไมไมยอมรับสัญญาเพื่อนทางเพศของเรา

 

จนถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อนว่า "หลีกเลี่ยงไม่ได้" ตอนนี้

 

 สิ่งที่ดีที่สุดที่ควรทำคือยอมมีเพศสัมพันธ์โดยใช้ถุงยางอนามัย

 

 และค่อยๆ ทำให้เธอกลายเป็นของฉัน

 

จริงๆ แล้ว ฉันวางแผนจะติดต่อไมไมทันทีที่กลับถึงบ้าน

 

 และขอให้เธอมาที่บ้านฉัน ด้วยวิธีนี้

 

 ฉันจะได้ใช้เวลากับเธออย่างเต็มที่จนกว่าพ่อแม่จะกลับถึงบ้าน

 

 แค่จินตนาการถึงพฤติกรรมลามกของเธอบนเตียง

 

ก็ทำให้อวัยวะเพศของฉันบวมขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

 กลายเป็นเต็นท์อันงดงามระหว่างขาทั้งสองข้าง

 

"แต่หลังจากที่ฉันหลั่งออกมาอย่างสวยงามแล้ว"

 

ฉันรู้สึกแปลกๆ เมื่อคิดถึงพลังของตัวเอง

 

ทันใดนั้น ประตูลิฟต์ก็เปิดออก

 

 ฉันรีบซ่อนเป้าด้วยกระเป๋านักเรียน ผู้หญิงแต่งตัวสบายๆ

 

 วัยประมาณนักศึกษายืนอยู่ในลิฟต์ ถ้าเธอเห็นเป้าที่นูนขึ้นมา

 

 ฉันอาจถูกแจ้งความฐานลวนลามได้

 

ฉันรีบก้มหน้าลง ยืนห่างจากผู้หญิงคนนั้นในลิฟต์ที่ไม่กว้างนัก

 

 แล้วหันไปทางประตู ถ้าฉันหันหลังให้ผู้หญิงคนนั้นแบบนี้

 

 เธอคงไม่สังเกตเห็นอาการแข็งตัวของฉัน

 

และคงไม่ทำเหมือนฉันเป็นพวกลวนลามหรอก

 

 

 ขณะที่ฉันกำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ฉันก็คิดในใจ

 

"...หรือว่าจะเป็นคาสึกะ?"

 

"หา?"

 

จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกชื่อฉันจากด้านหลัง

 

 และฉันก็หันกลับไปโดยสัญชาตญาณ

 นักศึกษาคนก่อนกำลังยิ้มให้ฉัน

 

พอมองเธอใกล้ๆ อีกครั้ง ฉันก็เห็นว่าเธอสวยมาก

 

 เธอรู้จักนามสกุลฉัน เราคงคุ้นเคยกันดี

 

แต่ฉันไม่รู้จักนักศึกษาคนไหนเลย... ขณะที่ฉันกำลังคิดอยู่

 

 ซึ่งอาจเป็นเพราะฉันรู้สึกสับสน ผู้หญิงที่อยู่ปลายสายก็ยิ้มแห้งๆ

 

 แล้วพูดว่า "ฉันชื่อคิตามิ จากห้องวรรณกรรมสมัยใหม่

 ฉันสอนวิชาของเธอเมื่อปีที่แล้วใช่มั้ย?"

 

"อ้อ!"

 

ฉันปรบมือตามสัญชาตญาณ พอเธอเอ่ยถึงเรื่องนี้แล้ว

 

 คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันก็คือคุณครูคิตามิ มิกะ โอริโอริ

 ครูสอนภาษาญี่ปุ่นนั่นเอง

 

พอนึกถึงตัวตนของเธอได้ ฉันก็รีบก้มหัวลงทันที

 

"ขอโทษค่ะ เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเธอปล่อยผมยาว

 แถมยังใส่ชุดลำลองอีกต่างหาก

 ถ้าเธอใส่ชุดเดียวกับที่โรงเรียน ฉันคงจำเธอได้ทันที"

 

อาจารย์คิตามิที่ฉันเห็นที่โรงเรียนมักจะรวบผมยาวเป็นหางม้า

 

 แต่งตัวเป็นทางการมาก เหมือนเสื้อเชิ้ตกับกระโปรงรัดรูป

 

 ส่วนอาจารย์คนปัจจุบันจะรวบผมยาวลงมา

 

 ใส่เสื้อสเวตเตอร์ฤดูร้อนกับกระโปรงยาว

 

 ยากที่จะเชื่อมโยงสองสิ่งนี้เข้าด้วยกัน

 

ยิ่งไปกว่านั้น ท่าทางสบายๆ ที่เธอแสดงออกเมื่อเข้ามาหาฉัน

 

 ก็ไม่เข้ากับภาพลักษณ์ที่เฉียบคมของเธอที่โรงเรียนเลย

 

อาจารย์คิตามิได้รับตำแหน่งมิสแคมปัสตอนเรียนมหาวิทยาลัย

 

 และเธอก็มีใบหน้าและรูปร่างที่น่าทึ่ง

 

 แน่นอนว่าเธอดึงดูดความสนใจจากนักเรียนชายจำนวนมาก

 

 และดูเหมือนว่าเด็กผู้ชายหลายคน

จะถูกครูประจำชั้นจับได้ว่าแอบดูการฝึกซ้อม

ของชมรมว่ายน้ำหญิงที่เธอทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษา

 

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้

 

 ฉันจึงรู้สึกว่าครูที่โรงเรียนพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเตือนนักเรียน

 

 เธอถึงกับติดกระดุมเสื้อเชิ้ตไว้ตลอด แม้กระทั่งในฤดูร้อน

 

อย่างน้อยฉันก็นึกภาพไม่ออกเลยว่าครูแบบนั้น

 

จะพูดกับนักเรียนที่เธอบังเอิญเจอในชุดลำลองได้อย่างไร

 

แม้แต่ก่อนหน้านั้น ฉันก็แปลกใจที่ครูจำหน้าและชื่อฉันได้ 

 

ทั้งๆ ที่ฉันไม่ใช่นักเรียน​ประจำชั้นของเธอ​

 

เมื่อฉันพูดถึงเรื่องนี้ ครูก็พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

 ราวกับจะบอกว่าเธอผิดหวัง

 

"ถึงฉันจะไม่ใช่ครูประจำชั้นของเธอ

 แต่ฉันก็ไม่เคยลืมหน้านักเรียนที่ฉันสอนมาตลอดปี"

 

ทันทีที่ครูพูดจบ ลิฟต์ก็มาถึงชั้นหนึ่งราวกับเป็นไปตามจังหวะ

 

คุณครูเรียกฉันออกจากลิฟต์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า 

 

"คาสึกะคุง เธอไม่ได้อยู่อพาร์ตเมนต์นี้ใช่มั้ย"

 

"ครับ วันนี้ผมไปเยี่ยมเพื่อน"

 

"เข้าใจแล้ว ถึงจะเป็นฤดูร้อนแต่ก็ดึกแล้ว ระวังตัวด้วยนะ"

 

"เข้าใจแล้วครับ คุณครู ผมไปก่อนนะครับ"

 

ฉันโค้งคำนับอย่างสุภาพก่อนจะเดินออกจากอพาร์ตเมนต์

 

แน่นอนว่าผมจะไม่เสียเวลาแม้แต่นาทีเดียวในการนัดพบกับไมไม

 

 ดังนั้นฉันจึงฉวยโอกาสที่บังเอิญเจอคุณครูคนสวยคนหนึ่ง แล้วคิดว่า 

 

"ไปเดินเล่นกลางคืนด้วยกันนะครับ

 แล้วเราจะได้กระชับมิตรภาพให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น!"

 

 ซึ่งฉันก็ไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงใดๆ ทั้งสิ้น

 

--คุณครูพยายามจะให้ฉันกลับบ้านก่อน

 คงเป็นเพราะเธอระแวงผมอยู่แน่ๆ

 

ฉันรู้สึกว่าเธอไม่จำเป็นต้องระแวงนักเรียนจากโรงเรียนเดียวกันขนาดนั้น 

 

แต่ฉันคิดว่าครูที่มีหน้าตาโดดเด่นอย่างเธอคงเจอเรื่องวุ่นวายมากมาย

 

 คงไม่ใช่เรื่องแปลกที่นักเรียนจะสารภาพความรู้สึกกับเธอ

 

ฉันคิดว่าการเป็นครูที่สวยต้องลำบากแน่ๆ 

 

ฉันจึงรีบออกจากหอพัก ตลอดเวลานั้น

 

ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาของอาจารย์คิตามิที่จ้องมองมาที่ฉัน