ผมเผลอหลับไปทั้งที่ยังปวดฉี่อยู่ พอตื่นมาอีกทีในเช้าวันรุ่งขึ้นก็รีบวิ่งไปจัดการธุระส่วนตัวทันที ซึ่งกว่าจะเสร็จก็เล่นเอาเสียเวลาไปตั้งสองนาทีเต็มๆ

เพื่อนร่วมห้องเริ่มทยอยตื่นกันแล้ว ส่วนใหญ่ต้องรีบไปทำงานในช่วงเวลานี้ พวกเขาจึงจัดการธุระส่วนตัวแล้วออกไปหาอะไรรองท้องเป็นมื้อเช้า

สำหรับคู่รักที่ออกไปเดินเที่ยวดูความครึกครื้นที่ตลาดนัดเมื่อคืนก่อนนั้น ผมไม่รู้ว่าพวกเขากลับมากันตอนไหน เพราะหลังจากนั้นผมก็หลับสนิทไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีกเลย เห็นฝ่ายชายตื่นแล้ว แต่ฝ่ายหญิงยังคงนอนซุกตัวอยู่บนเตียง สงสัยวันนี้คงเป็นวันหยุดของเธอ

เจ้าอ้วน (จางต้าเหลียง) ดูตื่นเต้นดีใจมากตอนลากผมไปกินมื้อเช้า สายตาของมันคอยเหลือบมอง เฉินจวน อยู่เป็นระยะ ส่วนผมไม่ได้พูดอะไร ได้แต่เดินตามมันไปที่โรงอาหาร ที่นั่นมีอาหารให้เลือกหลากหลายสมกับที่เป็นโรงงานขนาดใหญ่ ผมยังมองเห็น จ้าวหนาน อยู่ไกลๆ เธอโบกมือทักทายผม ส่วนเจ้าอ้วนพอเห็นเธอเข้า ตาของมันก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

หลังจากกินมื้อเช้าอิ่มหนำ ผมก็ไปรายงานตัวกับ เฉินค่าง เขามาถึงทีหลังเล็กน้อยพลางยิ้มกว้างแล้วเปรยว่าพวกเด็กใหม่นี่มีไฟกันดีจริงๆ เขายังแนะนำผมด้วยความเอ็นดูว่า "อย่าหักโหมเกินไปล่ะ ค่อยๆ ทำไป ไม่ต้องจริงจังมากก็ได้ อู้งานบ้างก็ได้นะ เพราะยังไงพวกเราก็เป็นแค่พนักงานขับรถสำรองกันอยู่แล้ว"

ผมแสดงท่าทีตั้งใจเรียนรู้อย่างจริงจัง เฉินค่าง เองก็ใจดีมาก สละเวลามาสอนงานให้อย่างละเอียด แถมยังเปิดโอกาสให้ผมได้ลองจับพวงมาลัยฝึกขับรถดูด้วยตัวเอง เขาถามว่าเคยผ่านการฝึกอบรมขับรถมาก่อนไหม ผมก็ตอบไปตามตรงว่าไม่เคยเลย

ผมใช้เวลาตลอดช่วงเช้าไปกับการฝึกฝนงาน จนกระทั่ง เฉินค่าง ต้องปลีกตัวไปจัดการธุระอื่น ประกอบกับเมื่อคืนผมนอนไม่ค่อยเต็มอิ่ม เลยตัดสินใจเดินกลับมางีบเอาแรงที่หอพักสักหน่อย

พอผลักประตูห้องพักเข้าไป ผมก็บังเอิญเห็น เฉินลู่ ยืนอยู่ข้างเตียง มือหนึ่งถือชุดชั้นในเอาไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งกำลังจัดแต่งทรงผม การที่ผมโผล่พรวดพราดเข้าไปกะทันหันทำให้เธอตกใจไม่น้อย เธอร้องอุทานออกมาเสียงหลงแล้วพยายามจะรีบหลบไปหลังม่านกั้น แต่เท้าเจ้ากรรมดันพลิกเสียก่อน ทำให้เธอเสียหลักเซถลาล้มลงไปกองกับพื้น

หน้าอกอวบอิ่มสีขาวนวลของเธอเผยออกมาให้เห็นเต็มสองตา ยอดอกเป็นสีชมพูระเรื่อดูอ่อนละมุน สมกับเป็นผิวพรรณที่สดใสและเต่งตึงของหญิงสาววัยสะพรั่ง ผมรีบพุ่งเข้าไปประคอง เฉินลู่ ขึ้นมาโดยพยายามบังคับสายตาไม่ให้จ้องมองสัดส่วนตรงนั้น

"นี่! ยังจะมองอยู่อีกเหรอ!" เฉินลู่ ส่งเสียงต่อว่า ทั้งที่ยังเจ็บข้อเท้าอยู่แต่ก็รีบเอามือตะครบปิดหน้าอกอวบอิ่มไว้

"ขอโทษทีครับ! ผมนึกว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนี้ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ!" ผมกล่าวขอโทษซ้ำๆ พร้อมกับช่วยพยุงเธอให้นั่งลงขอบเตียง

เฉินลู่ รีบดึงม่านมากั้นบังร่างกายไว้อย่างลนลาน แต่ความเจ็บปวดที่ข้อเท้าทำให้เธอเผลอครางแผ่วออกมาด้วยความเจ็บปวด "โอย... ซวยจริงๆ เลย! แต่ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะ... คุณไปทำธุระของคุณต่อเถอะ" เธอเอ่ยปากไล่พลางเร่งให้ผมออกไป แต่ตัวเธอกลับยังคงนั่งนิ่วหน้าอยู่บนเตียงเพราะความเจ็บ

ตอนที่ผมคว้าแขนเธอเมื่อครู่ สัมผัสจากผิวเนื้อของเธอนั้นเนียนละเอียดเหลือเกิน ผิวพรรณของหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ ช่างนุ่มนวลและเต่งตึงชวนให้หลงใหลเสียจริง

"ต้องรีบนวดคลายเส้นตรงข้อเท้านะครับ ไม่งั้นเดี๋ยวข้อเท้าจะบวมเป่งเอาได้" ผมอ้างขึ้นมาแบบนั้น ทั้งที่ในใจลึกๆ แล้วแค่หวังจะมีโอกาสได้สัมผัสเนื้อตัวอันเย้ายวนของเธออีกสักครั้ง

"แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะ? มันเจ็บมากเลยนะ!" เฉินลู่ ครวญคราง น้ำเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องให้ออกมาจริงๆ

"อยู่นิ่งๆ นะครับ เดี๋ยวผมช่วยจัดการให้" ผมขยับเข้าไปจับข้อเท้าของเธอขึ้นมาแล้วเริ่มนวดอย่างคล่องแคล่ว ตอนแรกเธอพยายามขัดขืนแต่ผมจับไว้มั่น ขณะที่ปลายนิ้วของผมลูบไล้นวดเฟ้นไปตามเรียวเท้า แรงกดทำให้เธอเผลอส่งเสียงครางแผ่วออกมาโดยไม่ตั้งใจ "อ๊ะ... อ๊า..."

"ใจเย็นๆ นะครับ อดทนหน่อย... ส่งเสียงแบบนี้ เดี๋ยวคนอื่นที่เดินผ่านไปมาจะเข้าใจผิดเอาได้นะว่าเรากำลังทำอะไรเร่าร้อนกันอยู่ในห้อง!" พอผมพูดจบ เธอก็รีบเม้มปากเงียบกริบลงทันที

ผมค่อยๆ นวดไล่จากข้อเท้าขึ้นมาถึงน่องขาเรียองาม แล้วเลื่อนมือสูงขึ้นไปอีก เฉินลู่ ถึงกับโพล่งขึ้นมาด้วยความตกใจ "เดี๋ยวสิ... ฉันแค่ข้อเท้าพลิกนะ!"

"รู้แล้วน่า... ทุกส่วนในร่างกายมันเชื่อมโยงกันหมดนั่นแหละ ต้องนวดไล่เส้นขึ้นไปให้ทั่วทั้งแนว ไม่งั้นคืนนี้เธอคงเดินกะโผลกกะเผลอแน่"

เฉินลู่ ไม่ได้เอ่ยปากเถียงอะไรต่อ เราสองคนถูกกั้นแยกจากโลกภายนอกด้วยผ้าม่านผืนบางเพียงผืนเดียว และเธอก็อยู่ในสภาพแทบจะเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด หากมีใครเปิดประตูเข้ามาตอนนี้ คงไม่มีคำแก้ตัวใดๆ ที่จะฟังขึ้นอีกแล้ว

สำหรับผมในเวลาน้อยนิดนี้ ความยับยั้งชั่งใจได้มลายหายสิ้น มือของผมลูบไล้ขึ้นไปจนถึงต้นขาอ่อนนุ่ม ค่อยๆ ลากไล้สูงขึ้นเรื่อยๆ จนสัมผัสได้ชัดเจนว่าร่างกายของเธอสะดุ้งเฮือกด้วยความเสียวซ่าน

ผมเลิกผ้าม่านขึ้นสูงอีกนิด เผยให้เห็นเรือนร่างท่อนล่างของเธอชัดเจน เธอสวมเพียงกางเกงในลูกไม้สีดำตัวจิ๋ว ผมอาศัยจังหวะที่กำลังนวดคลึงต้นขา แอบสำรวจกลีบกุหลาบและอุ้งเชิงกรานของเธออย่างหิวกระหาย

ผมกดฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนเรียวขาของเธออย่างหนักแน่น แล้วจงใจใช้นิ้วโป้งลูบไล้ขึ้นไปจนถึงโคนขาอ่อนแนบชิดเนินสวาท เฉินลู่ คงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าคนแปลกหน้าอย่างผมจะกล้าหาญชาญชัยถึงเพียงนี้ เธอทั้งประหม่าและสะท้านเยือก นิ้วโป้งของผมกดลึกเข้าไปคลอเคลียบริเวณอุ้งเชิงกราน ถูไถไปมาอยู่เหนือขอบกางเกงในตัวจิ๋ว ร่างกายของเธอบิดเร้าหนีโดยสัญชาตญาณ แต่ในขณะเดียวกันหว่างขาของเธอกลับชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหล่อลื่นจนเปียกแฉะ

ในจังหวะที่ปลายนิ้วปรนเปรอขยี้จุดกระสันอย่างรวดเร็ว เฉินลู่ ก็หลุดเสียงครางแผ่วเบาที่ฟังดูเย้ายวนใจจนแทบคลั่ง ผมจึงไม่รอช้าเกี่ยวขอบกางเกงในลูกไม้สีดำของเธอแล้วสอดนิ้วสวาทเข้าไปจากด้านข้าง นิ้วโป้งข้างหนึ่งกดขยี้ลงบนปุ่มคลิตอริสของเธออย่างเน้นๆ ส่วนอีกนิ้วก็ลื่นไถลลึกเข้าไปในช่องคลอดตามความเปียกชื้นฉ่ำแฉะ

"อ๊ะ... ไม่นะ... หยุดเถอะ..." การรุกล้ำเข้าสู่ถ้ำสวาททำให้ เฉินลู่ ได้สติกลับคืนมา เธอพยายามใช้มือผลักดันมือผมผ่านผ้าม่าน แต่แรงอันน้อยนิดนั้นกลับยิ่งทำให้ผมปลดเปลื้องดึงกางเกงในของเธอหลุดร่นลงมาจนหมดสิ้น บัดนี้ ร่างกายท่อนล่างของเธอเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอย่างสมบูรณ์ ผิวพรรณเนียนละเอียดไร้เส้นขนแม้แต่เส้นเดียว กลีบแคมอวบอูมสีชมพูระเรื่อชวนให้กำหนัดพุ่งพล่าน

ผมโยนกางเกงในตัวจิ๋วของเธอกระเด็นไปไกล แล้วยกเรียวขาของเธอขึ้นพาดตักเพื่อเพ่งมองกลีบกุหลาบตรงหน้าให้ถนัดตา ช่องทางรักสีชมพูฉ่ำวาวกำลังเยิ้มไปด้วยน้ำรักที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย

ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความกระหาย ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปแทรกอยู่ระหว่างเรียวขาอ้ากว้างของเธอ ลิ้นร้อนชื้นเริ่มตวัดลิ้มรสหยาดน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาจากร่องสวาท ผมใช้ปลายลิ้นเลียไล้ไปตามกลีบแคมสีชมพูระเรื่อ ก่อนจะค่อยๆ สอดแทรกปลายลิ้นลึกเข้าไปข้างใน เฉินลู่ ถึงกับตัวสั่นสะท้านสะดุ้งเฮือก ความเสียวซ่านวาบหวามที่ยากจะทานทนถาโถมเข้าใส่จนเธอต้องร้องครางเสียงหลงระรัว “อืม... ไม่นะ... อ๊า... ปล่อยฉันเถอะนะ!”

ไม่นึกเลยว่าสถานการณ์จะดำเนินมาถึงจุดนี้อย่างรวดเร็ว ไม่แปลกใจเลยจริงๆ ว่าทำไมคนอย่างไอ้เจ้าอ้วนถึงสามารถพิชิตใจผู้หญิงในโรงงานนี้ได้ง่ายดายนัก

ผมเร่งจังหวะการตวัดลิ้นให้รัวเร็วขึ้น ยิ่งเธอหลั่งน้ำหวานออกมามากเท่าไร ผมก็ยิ่งดูดดื่มตักตวงความหวานล้ำนั้นอย่างไร้ความปรานี ไม่มีกลิ่นคาวใดๆ มีเพียงรสเค็มหวานจางๆ ที่ชวนให้มัวเมาหลงใหล มือทั้งสองข้างของผมก็ไม่ปล่อยให้ว่างเว้น เอื้อมมุดผ่านผ้าม่านเข้าไปขยำกุมหน้าอกอวบอิ่มของ เฉินลู่ ไว้ข้างละเต้า มันช่างนุ่มนวลใหญ่โต—ดูอวบอิ่มเกินหน้าเกินตาของ เหอเจียลี่ เสียอีก—และยอดอกสีชมพูก็แข็งชันเป็นไตสู้มือทันทีที่ผมใช้นิ้วสะกิดบีบขยี้

เฉินลู่ พยายามใช้มือผลักไสหัวผมออก แต่เรี่ยวแรงของเธอกลับอ่อนระทวยราวกับคนไม่มีแรง

ผมบีบคลึงเต้าอวบอิ่มและหนักอึ้งในมืออย่างมันมือ เนื้อมุ่นนุ่มนิ่มแทบทะลักล้นออกมาตามง่ามนิ้ว ปลายนิ้วสะกิดหยอกล้ออยู่บนยอดอก สอดประสานจังหวะรัวเร็วให้เข้ากับการตวัดลิ้นปรนเปรออยู่เบื้องล่าง

“อ๊ะ... ไม่ไหวแล้ว... โอ๊ย... เสียวเหลือเกิน... ได้โปรดเถอะ ฉันขอร้องล่ะ หยุดเถอะนะ”

เมื่อได้ยินเสียงครางกระเส่าของเธอ ผมก็ตัดสินใจกระชากผ้าม่านเปิดออกให้กว้างขึ้น เฉินลู่ หลับตาปี๋ด้วยความอายจัด พึมพำละเมอเสียงสั่น “อย่ามองฉันนะ... ได้โปรด... อย่ามองตรงนั้นเลย”

ใบหน้าของเธอแดงก่ำสุกปลั่งราวกับลูกพีชฉ่ำน้ำ ผิวพรรณขาวผ่องบอบบางช่างน่าทะนุถนอม เธอขบเม้มริมฝีปากล่างไว้แน่น พร้อมกับช้อนนัยน์ตาหยาดเยิ้มมองมาทางผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและโหยหา

ผมไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อนในกายได้อีกต่อไป จึงรีบปลดเข็มขัด รูดซิปกางเกงลงมากองไว้ที่ข้อเท้าพร้อมกับกางเกงชั้นใน

เฉินลู่ ที่ตอนแรกพยายามขัดขืน กลับต้องยอมจำนนต่อกลิ่นกายอันเร่าร้อนและกลิ่นอายดิบเถื่อนของผม เธอยอมปล่อยวางความอายแล้วอ้าเรียวขากว้างออกต้อนรับ

ผมปีนขึ้นไปคร่อมบนเตียงที่เธอใช้ร่วมกับสามี มือข้างหนึ่งคว้ากุมท่อนเนื้อแข็งขรึมที่พองโตของตัวเอง แล้วนำ ส่วนหัวควย ถูไถไปมากับร่องสวาทที่เปียกชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักเพื่อเปิดทาง เมื่อ ส่วนหัวควย ชุ่มโชกไปด้วยน้ำหล่อลื่น ท่อนเนื้อร้อนผ่าวก็ลื่นไหล แทรกหัวควย เข้าไปข้างในช่องทางตอดรัดได้อย่างง่ายดาย

เฉินลู่ หลับตาแน่นสนิทจนหางตาหยิกย่น แม้ท่อนเนื้อจะยังสอดเข้าไปไม่มิดลำ แต่ความคับแน่นภายในก็ทำให้เธอรู้สึกเต็มตึงจนแทบขาดใจ

ภายในช่องทางตอดรัดนั้นร้อนระอุราวีกับเตาไฟ ผมใช้มือแหวกกลีบแคมของเธอให้กว้างขึ้น ก่อนจะออกแรง กระแทกท่อนควย เข้าไปอย่างหนักหน่วงและทรงพลังจนแทบมิดโคน เริ่มต้น ขยับท่อนเนื้อ เข้าออกอย่างเนิบนาบในจังหวะแรก น้ำรักของเธอทะลักล้นออกมาเปรอะเปื้อนโคนขาและถุงอัณฑะจนส่งเสียงเฉอะแฉะ ผม กระแทกท่อนควย เข้าใส่ร่องสวาทที่คับแคบและอ่อนนุ่มนั้นลึกจนสัมผัสได้ถึงปากมดลูก ผนังช่องคลอดด้านในบีบรัดรูดรั้งท่อนเนื้อของผมเป็นจังหวะราวกับอ้อมกอดอันดูดดื่ม—ช่างเป็นความสุขสมที่ยอดเยี่ยมเกินบรรยาย

"อ๊ะ... อู๊ย... อื้อ... เบาหน่อย..." เฉินลู่ ครางแผ่ว ใบหน้าแดงซ่านขณะที่สองมือจิกขยุ้มต้นแขนผมไว้แน่น

ผมครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด

ผมโน้มตัวทาบทับลงไปเพื่อส่งท่อนเนื้อให้ แทรกหัวควย เข้าไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกจังหวะที่ กระแทกท่อนควย เข้าไปนั้นลึกซึ้งถึงขั้วหัวใจ ส่วนหัวควย บานใหญ่บดขยี้เข้ากับจุดเสียวสะท้านภายใน—ราวกับขยี้ลงบนใจกลางดอกไม้—ก่อนจะถอนออกมาเกือบหลุดพ้นปากทางแล้วพุ่ง กระแทกท่อนควย กลับเข้าไปใหม่อย่างดุดัน ผมเร่งความเร็วในการ ขยับท่อนเนื้อ ซอยกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้งจนเธอส่งเสียงครางระรัวไม่เป็นศัพท์ ขาทั้งสองข้างเกี่ยวรัดสะโพกผมไว้แน่นราวกับกลัวหลุดลอย

"อืม... เร็วอีก... แรงอีก... กระแทกท่อนควย เข้ามาแรงๆ เลย... ไม่ไหวแล้ว... มันเสียวเหลือเกิน..." ทันใดนั้น เฉินลู่ ก็ดึงคอผมลงมาจูบอย่างดูดดื่ม เธอดูดกลืนริมฝีปากและสอดลิ้นเข้ามาพัวพันอย่างเร่าร้อน ลมหายใจหอบกระชั้นถี่กระวนกระวาย และในวินาทีต่อมา ร่างกายของเธอก็กระตุกเกร็งวูบ—เธอถึงจุดสุดยอดปลดปล่อยน้ำรักออกมาแล้ว! เรียวขารัดแน่นเข้าหากัน ร่างกายสั่นสะท้านสะท้านเยือกอย่างควบคุมไม่ได้

ท่ามกลางห้วงเวลาแห่งความสุขสม เฉินลู่ ยิ่งทวีความเย้ายวนเร่าร้อน เธอบิดเร้ากายอย่างคลุ้มคลั่ง สองแขนโอบกอดลำคอผมไว้แน่นราวกับหวาดกลัวว่าผมจะผละหนีไปไหน

ผมยิ่งเร่งจังหวะ ขยับท่อนเนื้อ ให้หนักหน่วงและรุนแรงขึ้นไปอีก โครงเตียงเหล็กส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดลั่นดังสนั่นสอดประสานไปกับเสียงครางกระเส่าเสียวซ่านของ เฉินลู่

"อ๊ะ... ฉันจะแตกอีกแล้ว..." ผมโน้มหน้าลงประกบจูบปิดปากเธอเพื่อกลืนกินเสียงคราง พร้อมกับรัวสะโพก กระแทกท่อนควย เข้าใส่ร่องสวาทอย่างดุเดือดต่อเนื่องหลายสิบครั้ง ก่อนจะอัดกระแทกเน้นๆ เข้าไปจนสุดแรงเกิด แล้วปลดปล่อยน้ำกามร้อนระอุฉีดพ่นน้ำรักออกจาก ส่วนหัวควย ทะลักทะล้นอัดแน่นเข้าไปลึกสุดช่องทางรักของเธอจนหยดสุดท้าย เรี่ยวแรงทั้งหมดแทบมลายหายสิ้น ผมฟุบหน้าลงซบกับลาดไหล่เนียนนุ่มของ เฉินลู่ หอบหายใจโยนตัวถี่กระชั้น เธอนอนนิ่งไม่เอื้อนเอ่ยคำใด เพียงแต่เอียงศีรษะซบลงบนอกของผมอย่างอ่อนเปลี้ยเพลียแรง

ทันใดนั้น เสียงระฆังโรงงานก็ดังขึ้นกังวาน เป็นสัญญาณบอกเวลาพักเที่ยง เฉินลู่ ได้สติรีบผลักตัวผมออกทันที ผมรู้ดีว่าเวลานี้หมายความว่าอย่างไร เธอไม่เอ่ยปากพูดสักคำ รีบคว้ากระดาษทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดคราบน้ำรัก สวมกางเกงในและเสื้อผ้าอย่างลนลานก่อนจะรีบวิ่งแจ้นตรงไปยังห้องน้ำทันที

เมื่อ เฉินลู่ เดินกลับเข้ามาในห้องพัก คนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยกลับมากันครบแล้ว เราต่างฝ่ายต่างแสร้งทำเป็นไม่สบตากัน เธอดึงม่านกั้นเตียงของตัวเองที่มีสามี—หวังเฉียง—รออยู่ แล้วนั่งหันหลังก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารกลางวันอย่างเงียบเชียบ

เฉินจวน กับ เฉ่าเหวินเหยียน กำลังนั่งพูดคุยกันเสียงเบา ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวกันอย่างเงียบสงบ เร่งรีบใช้เวลาพักผ่อนอันแสนสั้นนี้ให้คุ้มค่าที่สุด

ไม่นานนัก ภายในหอพักก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ผมเหลือบสายตามองไปยังเตียงของ เฉินลู่ เห็นเธอนั่งเหม่อลอยพิงหมอนอยู่ โดยมีสามีของเธอนอนพักผ่อนอยู่เคียงข้าง

คล้ายกับรับรู้ได้ว่าผมกำลังจ้องมองอยู่ เธอหันมาสบตาผมแวบหนึ่งก่อนจะรีบดึงม่านกั้นเตียงปิดลงอย่างรวดเร็ว ผมทำได้เพียงยิ้มเยาะในใจ... ช่างสัจธรรมเสียจริง พอผู้หญิงสวมกางเกงลุกขึ้นมาได้ ก็ทำเป็นตีมึนราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างกัน สามีของ เฉินจวน ยังไม่กลับมา ดูเหมือนเขาจะออกไปช่วยทีมขนส่งสินค้าข้างนอก เมื่อทุกคนต่างพากันปิดม่านเตียงของตัวเองมิดชิด เจ้าอ้วน (จางต้าเหลียง) ก็กวาดสายตามองสำรวจรอบห้องอย่างระแวดระวัง ก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงดิ่งไปยังเตียงของ เฉินจวน อีกครั้ง

เฉินจวน ชำเลืองมองมาทางผม—ซึ่งผมแกล้งทำเป็นหลับสนิททันที—ก่อนจะส่งสายตาถลึงดุใส่เจ้าอ้วน

คล้ายกับจะเอ่ยปากด่าว่า “แกนี่มันเสียสติไปแล้วหรือไงยะ?”

เจ้าอ้วนไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินไปมากกว่านั้น มันเพียงแค่โน้มตัวโอบกอด เฉินจวน เร็วๆ แล้วตบก้นงอนงามของเธอเบาๆ ก่อนจะเดินกลับเตียงนอนของตัวเองด้วยท่าทางอิ่มเอมใจ

ผมไม่ได้คิดจะหาเรื่องเข้าไปขัดจังหวะอะไรพวกมันหรอกนะ ก็แค่นั่งมองดูละครฉากหนึ่งเพลินๆ เท่านั้น อีกอย่าง ตัวผมเองก็เพิ่งแอบไปอิ่มหนำกับ “ของว่างชิ้นโต” มาหมาดๆ เหมือนกัน

ไม่นานนัก เสียงสัญญาณเข้างานรอบบ่ายก็ดังขึ้น ทุกคนต่างทยอยเดินออกจากหอพักกลับไปทำงาน ผมเกรงว่าสามีของ เฉินลู่ (หวังเฉียง) จะสังเกตเห็นพิรุธอะไรเข้า จึงรีบหนีออกจากหอพักไปที่ลานจอดรถเพื่อฝึกขับรถอยู่ครึ่งชั่วโมงเต็มๆ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในหอพักด้วยอารมณ์แจ่มใสเบิกบาน และในจังหวะที่ผมก้าวพรวดพราดเข้าไปในห้อง ก็ทำให้ เฉินลู่ ที่เพิ่งพับผ้าห่มเสร็จสะดุ้งโหยง เดิมทีเธอตั้งใจจะออกไปตั้งแต่ช่วงเช้า แต่เพราะเหตุการณ์เมื่อเที่ยงทำให้เธอต้องเสียเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่และเพิ่งจะเตรียมตัวออกไปข้างนอกพอดี

“คุณจะทำอะไรอีกน่ะ?” เฉินลู่ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงระแวดระวังประหม่าขณะที่ผมก้าวเข้าไปใกล้

ผมยกยิ้มมุมปากแล้วตอบว่า “เปล่าหรอกครับ แค่อยากรู้ว่าคุณจะเดินไหวเหรอ จะไปไหนล่ะเนี่ย”

“ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณสักหน่อย ถอยไปห่างๆ เลยนะ! เรื่องเมื่อกี้น่ะ... ถือว่าเราหายกันไปก็แล้วกัน แต่... ก็ขอบคุณที่ช่วยนวดเท้าให้ก็แล้วกัน” พูดจบ ใบหน้าเนียนใสของเธอก็แดงก่ำลามไปจนถึงใบหู

จากนั้น เฉินลู่ ก็รีบสาวเท้าก้าวเดินพรวดพราดออกจากหอพักไปอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังวิ่งหนีเสือหนีจระเข้ ผมมองตามหลังแล้วหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์ยั่วยวนใจชะมัด นิสัยของเธอนี่ช่างแตกต่างจากอดีตภรรยาอย่าง หม่าลี่ โดยสิ้นเชิง ผมเคยลองเอ่ยปากถาม เฉินค่าง เกี่ยวกับเรื่องงานในโรงงาน เขาบอกว่าโดยปกติแล้วพวกพนักงานขับรถอย่างพวกเราไม่ได้มีงานอะไรให้ทำเป็นชิ้นเป็นอัน บางครั้งรถบรรทุกพวกนั้นก็ถูกจอดทิ้งไว้เฉยๆ ไม่ได้เอาออกมาใช้งานเลยนานครึ่งเดือนด้วยซ้ำ

ในวันแรกของการเริ่มต้นทำงานที่นี่ ผมถึงกับอดใจไม่ไหวแอบเดินตามหลัง เฉินลู่ ไปห่างๆ ตอนที่เธอแอบย่องออกจากเขตโรงงานไปทำธุระส่วนตัวด้านนอก...