เราทั้งสองคนกอดรัดกันแน่นพิงอยู่ข้างผนัง ต่างคนต่างหอบหายใจ ซึมซาบสัมผัสเมื่อครู่อย่างเงียบสงบ ฉันไม่หยุดลูบไล้เรือนร่างของหม่าหลี่ บีบขยำยอดอกบวมโตพลางบิดเค้นไปมาเป็นระยะ

ขณะกำลังเตรียมจะเริ่มรอบถัดไป ทันใดนั้นก็มีเสียงก้าวเดินแว่วมาจากที่ไกลๆ เราสองคนจึงต้องหยุดชะงักการเคลื่อนไหวลง พร้อมกับเสียงก้าวเดินนั้น ยังมีเสียงของผู้ชายอีกคนลอยมาตามลม

"เมียจ๋า อยู่ข้างในหรือเปล่า?" เป็นเสียงของจ้าวหลิวนั่นเอง เขาตกใจตื่นขึ้นมากลางดึก ไม่เห็นร่างของหม่าหลี่ นึกว่าเธอมาเข้าห้องน้ำ พอดีกับที่เขาก็ปวดเบาอยู่เหมือนกัน จึงเดินออกมาตามหาหม่าหลี่

"ทำยังไงดี" หม่าหลี่ลนลาน ได้สติคืนมาในทันตา ตอนนี้นางกำลังลักลอบทำเรื่องชู้สาว แถมท่อนล่างยังเลอะเทอะหลั่งไหลไปด้วยน้ำอสุจิของผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่สามีตัวเอง

"ตอบจ้าวหลิวไป บอกว่าอากาศมันร้อน เลยมาอาบน้ำ" ฉันกระซิบโพล่งขึ้นมาประโยคหนึ่ง

โดยไม่ทันคิดอะไรมาก จ้าวหลิวก็เดินมาจะถึงอยู่แล้ว ฉันจึงขยับท่อนเนื้อดันกระทุ้งหม่าหลี่เบาๆ เพื่อเร่งให้นางรีบเปิดปาก หม่าหลี่จึงรีบพูดตอบไปอย่างลนลาน

"มีอะไรเหรอ... ฉัน... เออ พอดีอากาศมันร้อนน่ะ ฉันเลยมาอาบน้ำ แล้วคุณตื่นขึ้นมาทำไม" หม่าหลี่พูดติดๆ ขัดๆ เสียงก้าวเดินของจ้าวหลิวชะงักลง ก่อนจะดังขึ้นอีกครั้ง โดยหันเลี้ยวเข้าไปในห้องสุขาภายนอกแทน

"อ๋อ อาบไปสิ ฉันง่วงจะแย่อยู่แล้ว ขอปลดทุกข์แป๊บเดี๋ยวกลับไปนอนต่อ" จ้าวหลิวพูดเสร็จก็เริ่มยืนปัสสาวะเสียงดัง แล้วจึงค่อยๆ ย่างก้าวเดินกลับเข้าบ้านไปอย่างเชื่องช้า

เมื่อเห็นว่าจ้าวหลิวกลับเข้าบ้านไปแล้ว หม่าหลี่ก็รีบดิ้นรนออกจากอ้อมกอดของฉัน แล้วผลักฉันออกไปโดยแรง

"ดีเหลือเกินนะจ้าวหมิง ไอ้เดรัจฉาน คุณกล้าข่มขืนฉันเหรอ" หม่าหลี่ตระหนักได้ว่าเมื่อครู่นางมีความสัมพันธ์ทางกายกับฉัน และเกือบจะถูกสามีคนปัจจุบันจับได้ เลยอดรู้สึกหวาดกลัวย้อนหลังไม่ได้

"หม่าหลี่คนดี โธ่เอ๊ย อย่าส่งเสียงดังสิ เดี๋ยวไอ้จ้าวหลิวนั่นก็จะได้ยินเข้าหรอก นี่ไม่ใช่เพราะเราสองคนเลิกรากันไปหลายปี ทั้งฉันและท่อนเนื้อของฉันต่างก็คิดถึงเธอหรอกเหรอ? ลำควยน้องชายเลยมาช่วยร่องสาวน้องสาวของเธอแก้ปัญหาความเหงาและว่างเปล่าไงล่ะ"

"ถุย! ฉัน... ฉันจำเป็นต้องให้คุณมาแก้ปัญหาให้เหรอ? ฉัน... ฉันจะไปบอก..." หม่าหลี่มีอารมณ์กรุ่นขึ้นมา

"บอกใคร? บอกจ้าวหลิวว่าเมื่อกี้เธอโกหกเขาว่าอาบน้ำ แต่จริงๆ แล้วกำลังโดนฉันเย็ดอยู่เนี่ยนะ? หรือจะไปบอกคนในหมู่บ้าน ถ้าเธอเอาไปบอกคนในหมู่บ้านละก็ จ้าวหลิวได้ขายหน้าจนกลายเป็นคนดังประจำหมู่บ้านแน่!" ถ้อยคำอันแหลมคมของฉันขู่หม่าหลี่จนจนมุมเข้าจริงๆ

"จ้าวหมิง คุณมันไม่ใช่คนจริงๆ คุณ... ฮือๆ..." หม่าหลี่สะอื้นไห้ นางทั้งอับอายทั้งร้อนใจในเวลานี้

"เอาล่ะ หม่าหลี่ เลิกร้องได้แล้ว ถ้าเธอยอมเชื่อฟังฉัน ฉันไม่เพียงแต่จะมาบริการส่งตรงถึงที่เพื่อช่วยแก้ปัญหาความคันยิบๆ ของร่องสาวให้ฟรีๆ เท่านั้นนะ แต่ยังสามารถมาช่วยงานไร่นาที่บ้านเธอได้บ่อยๆ อีกด้วย แต่ถ้าเธอไม่ฟังฉัน ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปโพนทะนาบอกคนทั้งหมู่บ้าน ว่าเธอเป็นคนยั่วเย้าฉันเอง ดูสิว่าเธอจะสู้หน้าคนในตำบลนี้ได้ยังไง"

"คุณ... จ้าวหมิง ไอ้ชาติหมา ชั่วเลวเสียจริงที่ฉันเคยใช้ชีวิตร่วมกับคุณมา คุณถึงกล้าเอาเรื่องนี้มาขู่ฉัน คุณไม่กลัวจ้าวหลิวรู้แล้วมาฆ่าคุณให้ตายหรือไง" หม่าหลี่พยายามดิ้นรนขัดขืนเป็นครั้งสุดท้าย

"เธอมีความกล้าพอจะไปบอกจ้าวหลิวเหรอ? เมื่อกี้เธอนั่นแหละเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอให้ฉันเย็ดเอง แถมยังเป็นฝ่ายอ้าปากรับเอาลำควยของฉันไปดูดเองด้วย ฉันไม่ได้บังคับเธอสักนิด" ฉันพูดพลางยื่นมือไปดันร่างหม่าหลี่ติดกำแพง หม่าหลี่ลนลานทำอะไรไม่ถูก ทำได้เพียงใช้มือยกขึ้นกุมทรวงอกคู่งามแล้วจ้องมองฉัน

"วางใจเถอะ หม่าหลี่ วันหน้าฉันจะมาปลอบประโลมเธอเรื่อยๆ" พูดจบ ฉันก็ยื่นหน้าไปจูบฟอดใหญ่ลงบนแก้มของหม่าหลี่ ดึงกางเกงขึ้นอย่างสุขสมแล้วปีนข้ามกำแพงหนีไป

หม่าหลี่ทอดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง คิดในใจว่าทำไมตัวเองถึงได้ไร้ค่าและตกหลุมพรางของฉันได้ขนาดนี้

จะทำยังไงดี!

แต่ต้องยอมรับว่า เมื่อครู่นี้ท่อนเนื้ออันเป็นทุนเดิมและความสามารถทางเพศของฉันมันร้ายกาจจริงๆ สามารถเติมเต็มทั้งจิตใจและเรือนร่างที่อ้างว้างมานานของนางได้เต็มคราบ

หม่าหลี่เริ่มลังเลในใจ คิดไปคิดมา ยังไงก็เป็นการร่วมรักกับผู้ชาย ขอแค่ทำให้ตัวเองสบายตัว จะเป็นจ้าวหมิงหรือจ้าวหลิวก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ

ถ้าจะโทษ ก็ต้องโทษที่จ้าวหลิวเป็นสามีที่ไร้น้ำยาเอง!

นางอาบน้ำอีกรอบ โดยเฉพาะท่อนล่างที่หม่าหลี่ตั้งใจล้างทำความสะอาดซ้ำๆ อยู่หลายรอบ น้ำอสุจิของฉันทั้งเยอะและเหนียวข้น การที่มันเหนอะหนะอยู่ระหว่างขาทำให้นางรู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย

เมื่อกลับเข้าห้อง แม้ในใจจะรู้สึกผิดต่อจ้าวหลิวอยู่บ้าง แต่น้ำหนักของความปรารถนาตัณหาในใจกลับบดบังความรู้สึกผิดนั้นเสียมิดชิด

วันรุ่งขึ้น จ้าวซิ่นวิ่งมาหาฉันที่บ้านอีกครั้ง มันแวะมาดื่มชาและพูดคุยตามประสา

"พี่ วันนี้ไม่ไปทำนาเหรอ?" จ้าวซิ่นเอ่ยถาม

"ฉันจัดการเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว วันนี้เลยพักผ่อนอยู่บ้าน" ฉันตอบกลับ

"เออนี่ พี่หมิง รู้ไหมว่าอีกไม่กี่วัน น้องชายของจ้าวหลิวก็เหมือนจะแต่งเมียแล้วเหมือนกัน พวกเราสองคนไปร่วมวงนำทีมก่อกวนห้องหอหน่อยดีไหม ถึงทำอะไรไม่ได้มาก อย่างน้อยก็ได้แกล้งเอาเปรียบระบายอารมณ์สักหน่อยก็ยังดี"

ฉันคิดตาม สิ่งที่ไอ้หมอนี่พูดก็มีเหตุผล ไหนๆ อยู่บ้านก็ไม่มีอะไรทำ วางเฉยไปก็เปล่าประโยชน์ สู้ไปหาความบันเทิงตื่นเต้นดีกว่า ฉันจึงพยักหน้าส่งสัญญาณให้มัน พอเห็นฉันตอบรับ จ้าวซิ่นก็เดินจากไป

อันที่จริง ชุมชนจ้าวเจียป่าวของเราแต่ก่อนก็มีการก่อกวนห้องหอ แต่ทุกคนล้วนมีอารยธรรมและรักษาบุคลิกกฎเกณฑ์

ต่างก็เป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน เวลาหยอกล้อกันจึงไม่ได้รุนแรงอะไรนัก

ทว่าไอ้จ้าวซิ่นคนนี้มันชอบการ "ก่อกวนงานแต่ง" ที่ต่ำช้าและถ่อยทราม

เมื่อไม่นานมานี้ มันเคยยุยงให้คนกลุ่มหนึ่งไปก่อกวนห้องหอ จนเกือบจะเย็ดเพื่อนเจ้าสาวเข้าให้แล้ว ดีที่ทางฝั่งครอบครัวสามีออกมาระงับเหตุไว้อย่างรุนแรง สุดท้ายเลยจบลงด้วยความขุ่นเคืองไม่พอใจกัน

น้องชายของจ้าวหลิว ชื่อว่าจ้าวเกา

เพิ่งจะอายุยี่สิบต้นๆ แต่งงานเร็วขนาดนี้ บ้านมันมีเงินขนาดนั้นเลยเหรอ?

ฉันนึกในใจพลางถือเครื่องมือออกไปดูงานที่ไร่นาว่าพอมีอะไรให้ทำเพิ่มไหม ระหว่างทางเจอคนในหมู่บ้านสองสามคนชี้ไม้ชี้มือมาทางฉัน ฉันรู้ดีว่าพวกมันคงกำลังนินทาว่าฉันทำเมียหลุดมือจนหนีไปแต่งงานกับจ้าวหลิว

แม้ในใจจะไม่พอใจ แต่ฉันก็อดทนเอาไว้ ให้ตายสิ

ถ้าหม่าหลี่แต่งงานออกไปต่างหมู่บ้าน ฉันคงยอมทนได้ แต่การมานินทาแทงข้างหลังในหมู่บ้านแบบนี้มันทำให้ฉันอึดอัดขัดใจจริงๆ

ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห อีกสองวันค่อยไปลงอารมณ์กับเมียของจ้าวเกาแล้วกัน!

พลบค่ำลงได้ไม่นาน ฉันก็แอบย่องมาใกล้ๆ บ้านของจ้าวหลิวอีกครั้ง

อารมณ์เริ่มสะกดไว้ไม่อยู่ เพราะเมื่อวานเพิ่งได้ลิ้มรสอดีตภรรยาอย่างหม่าหลี่ที่ห่างหายไปนาน วันนี้ยังไงก็ต้องมาเสพสุขต่ออีกให้ได้ รอบนี้จะต้องชิมรสชาติให้หนำใจ

ไฟตามบ้านเรือนเปิดสว่าง ฉันยื่นหน้าออกไปแอบดูสถานการณ์ในห้องรับแขกบ้านจ้าวหลิว หม่าหลี่กับจ้าวหลิวนั่งอยู่บนเก้าอี้ดูทีวี หม่าหลี่แทะเมล็ดแตงโมอย่างผ่อนคลายอารมณ์

ทันใดนั้น หม่าหลี่ได้ยินเสียงร้องดังมาจากลานบ้าน คล้ายกับเสียงจักจั่น แต่หม่าหลี่ฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ ทำไมเสียงจักจั่นนี้ มันถึงเหมือนเสียงคนทำเลียนแบบขึ้นมา

จ้าวหลิวฟังไม่ออก แต่หม่าหลี่ที่พิงอยู่ข้างประตูฟังออก พลันในใจก็ตื่นตระหนกขึ้นมา อย่าบอกนะว่าไอ้คนชั่วอย่างจ้าวหมิงมันมาจริงๆ

เพิ่งจะหัวค่ำ แสงสลัวมืดมัว หม่าหลี่สายตาดี พอเพ่งมอง ก็เห็นหัวขนาดใหญ่ซุ่มอยู่หลังกำแพงจริงๆ

จ้าวหมิงคนนี้ช่างกล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้ว สามีตัวจริงนั่งอยู่ข้างๆ เขายังกล้าแอบมาหาถึงที่

เดิมทีหม่าหลี่ไม่ได้คิดจะสนใจฉัน แต่ฉันกลับทำเสียงส่งสัญญาณซ้ำอีกรอบ จนจ้าวหลิวได้ยินเข้า จึงเหลียวหน้ามาถามว่าเสียงอะไรดังขนาดนี้

หม่าหลี่สะดุ้งตกใจ พอเห็นจ้าวหลิวจะเดินออกไปดู นางก็รีบฉุดดึงตัวจ้าวหลิวไว้ทันที

"จะไปดูอะไร เสียงจักจั่นร้องแค่นี้ฟังไม่ออกหรือไง สงสัยอยู่บนหลังคาบ้านเรานี่แหละ ถึงได้ยินชัดขนาดนี้"

จ้าวหลิวร้อง "อ๋อ" รับคำ คิดว่าน่าจะเป็นเสียงนั้นจริงๆ จึงนั่งดูทีวีต่อ

ในยุคเก้าสิบนั้น ทีวีไม่ได้มีกันทุกบ้าน มีแค่สองพี่น้องจ้าวหลิวและจ้าวเกาที่ขยันทำงาน ทำการเกษตรเก็บเกี่ยวได้ผลผลิตดีติดต่อกันหลายปี จนสะสมเงินได้ก้อนใหญ่ ถึงได้ซื้อทีวีมาเครื่องหนึ่ง และยังเก็บเงินได้อีกสองหมื่นกว่าหยวน เพื่อให้พี่น้องใช้กันคนละหมื่นในการแต่งเมียเข้าบ้าน

"คุณดูไปก่อนนะ ฉันเหงื่อออกเต็มตัว จะไปอาบน้ำสักหน่อย" หม่าหลี่ทำทีเป็นถือถังน้ำและผ้าเช็ดตัวเดินตรงไปยังห้องอาบน้ำ

ยังไม่ทันเดินถึงห้องอาบน้ำ นางก็เห็นฉันปีนข้ามกำแพงเข้ามา โดยใช้เท้าหยั่งยันกำแพงแล้วค่อยๆ โรยตัวลงมา หม่าหลี่ตกใจจนรีบฉุดดึงฉันเข้าไปในห้องอาบน้ำทันที

"จ้าวหมิง คุณบ้าไปแล้วเหรอ จ้าวหลิวยังนั่งอยู่ในห้องรับแขกแท้ๆ คุณยังกล้าวิ่งมาอีก คุณไม่กลัว แต่ฉันกลัวนะ!" หม่าหลี่บ่นพึมพำออกมาด้วยความร้อนใจ

"โธ่เอ๊ย หม่าหลี่ที่รักของฉัน ก็ฉันคิดถึงเธอเสน่หาจนทนไม่ไหวนี่นา วันนี้ไม่ได้เจอเธอทั้งวัน ฉันแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว" ฉันรีบกอดเอวหม่าหลี่พลางเอ่ยคำหวานปะเหลาะ

"ถุย ปากหมาๆ ร้องหาแต่เรื่องเลอะเทอะ ปล่อยฉันนะ รีบกลับไปได้แล้ว จ้าวหลิวรำคาญอยู่นะ คุณ... อย่างมากก็... อย่างมากวันหน้าหาโอกาสฉันค่อยให้อีก" หม่าหลี่พูดขึ้นมา ทำให้ฉันหัวเราะร่าด้วยความถูกใจ

"อย่าเพิ่งสิ ฉันอุตส่าห์เข้ามาได้ตั้งยาก พวกเราทำเสียงเบาๆ เขาก็ไม่ได้ยินแล้ว" หม่าหลี่ฟังแล้วรีบสั่นหัวปฏิเสธว่าไม่ได้ เด็ดขาด ขืนถูกจ้าวหลิวจับได้ก็จบกันพอดี

ฉันเห็นหม่าหลี่ทำท่าอ้ำอึ้งล้นลาน จึงเอื้อมมือไปถอดแผ่นไม้บนหลังคาห้องอาบน้ำออก แล้วพูดว่า: "หลี่หลี่ ดูสิ เดี๋ยวถ้าจ้าวหลิวมา ฉันก็จะปีนออกไปทางนี้ อย่ากลัวเลย มาเถอะ ที่รักของฉัน!"

ผู้หญิงก็คือผู้หญิง ดิ้นรนขัดขืนยังไงก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ฉันรวบกอดหม่าหลี่แล้วบังคับถอดเสื้อแขนสั้นของนางออก จากนั้นก็โน้มตัวถอดกางเกงในรวมถึงกางเกงขาสั้นลงมา แล้วเริ่มปลดพันธนาการกางเกงของตัวเอง

"เบาๆ หน่อยสิ ทำไมคุณถึงได้มุทะลุขนาดนี้" หม่าหลี่เห็นว่าห้ามฉันไม่ได้แล้ว จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยเพื่อให้รีบรวบรัดจัดความ แต่ฉันกลับกระวนกระวายเหมือนลิงป่าตัวหนึ่ง

หม่าหลี่ช่วยปลดกางเกงของฉันออก รวมถึงถอดกางเกงในออกด้วยเช่นกัน

ท่อนควยของฉันตั้งชูชันแข็งขึงรอไว้อยู่แล้ว หม่าหลี่จ้องมองท่อนควยอันแข็งแกร่งของฉันด้วยความรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง เพราะผู้ชายตรงหน้าแข็งขึงได้ขนาดนี้ก็เพราะเรือนร่างของนางเอง

พอดีกับที่แผ่นไม้บนหัวถูกถอดออก แสงจันทร์จึงส่องสว่างเข้ามาในห้องอาบน้ำจนเห็นท่อนควยของฉัน และเต้าคู่อวบอิ่มของหม่าหลี่ได้อย่างเด่นชัด

ฉันยิ่งเกิดอารมณ์ตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก จึงกอดหม่าหลี่หมายจะจูบปาก แต่นางไม่อยากจูบ เพราะรังเกียจว่าปากของฉันมีกลิ่นปาก

แต่ฉันก็ยังตามไล่ต้อนปากของหม่าหลี่ จนในที่สุดก็ได้จูบสัมผัสเรียวปากของนาง ลิ้นของฉันยื่นยาวสอดแทรกเข้าไปรุกรานริมฝีปากสีสดและไรฟันของหม่าหลี่

มือไม้ก็ไม่ปล่อยให้ว่าง ลงมือลูบไล้ขึ้นไปบนเต้าคู่อวบอิ่มของหม่าหลี่ นิ้วมือบีบขยำยอดอกบีบเค้นไปมา

"อื้อ... อู๋... อื้อ... อู๋..." หม่าหลี่ที่ถูกอุดปากทำได้เพียงส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ จากนั้นมือของฉันก็เลื่อนต่ำลงไป หม่าหลี่รู้ความจึงยอมอ้าแยกขาออก ให้มือของฉันได้สัมผัสเข้ากับปากช่องคลอดอันล้ำลึกของนางโดยตรง

ฉันก้มหัวลง อมยอดอกของหม่าหลี่แล้วเริ่มดูดดึง บางครั้งก็ขบเคี้ยวลงไปแรงๆ

หม่าหลี่หลับตาแน่น เส้นผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย ยอมให้นิ้วมือของฉันเริ่มแทรกผ่านเข้าไปในช่องคลอด ค่อยๆ ทำให้ปากช่องคลอดเริ่มเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่น

ฉันหยอกเย้าอยู่ครู่หนึ่งก็ถอนนิ้วมือออก ยกปลายนิ้วขึ้นมาสูดดม กลิ่นน้ำหล่อลื่นคาวตัณหาเข้มข้นเตะจมูกขึ้นมาทันที

เมื่อฉันเริ่มโลมเลียเย้าหยอกหม่าหลี่ต่อ นางก็ค่อยๆ มัวเมาหลงใหลในกามารมณ์

"อ๊า... อย่าแกล้งอีกเลย... รีบเย็ดสักที... คันจะตายอยู่แล้ว..." หม่าหลี่เอ่ยเสียงออดอ้อนยวนเย้า

"เด็กดี อยากให้ฉันเย็ดเธอเหรอ? อยากได้ลำควยของฉันไหม?" ฉันหัวเราะร่าด้วยความลามก

"เกลียดนัก... อยากสิ... ฉันอยากได้ลำควย... รีบส่งมาให้ฉันเร็วเข้า" หม่าหลี่เอ่ยด้วยความเอียงอายพลางซบหน้าลงกับอกของฉันอย่างยวนเสน่ห์

"งั้นเธอรีบดูดให้ฉันหน่อยสิ ให้ฉันสบายตัวก่อน แล้วฉันจะเย็ดเธอ" พูดจบ หม่าหลี่ก็นั่งยองๆ ลงไป คุกเข่าอยู่ตรงเป้ากางเกงของฉัน เริ่มครอบอมลำควยแล้วขยับศีรษะเข้าออกไม่หยุด เห็นเพียงท่อนควยอันใหญ่โตเข้าๆ ออกๆ อยู่ในปากของหม่าหลี่

แถมลิ้นของนางยังตวัดรัดรอบส่วนหัวควย อมส่วนหัวควยไว้แล้วดูดดึงไม่หยุด ดื่มด่ำอย่างมีรสชาติ

"หลี่หลี่ ท่อนควยของฉันอร่อย หรือท่อนควยของจ้าวหลิวสามีเธออร่อยกว่ากัน?" ฉันไม่ลืมที่จะเอ่ยเปรียบเทียบกับจ้าวหลิว หม่าหลี่เงยหน้ามองฉันแวบหนึ่ง แล้วกลืนน้ำลายโดยไม่ได้เอ่ยคำใด

ทว่าฉันกลับรวบกอดศีรษะของหม่าหลี่ แล้วเริ่มขยับท่อนเนื้อขยับกระแทกสอดใส่จ้องมองลึกเข้าไปในลำคอของนาง จนหม่าหลี่สำลักด้วยความคลื่นไส้ ไอออกมาหลายครั้ง

"จะพูดไหม ว่าของฉันอร่อย หรือท่อนควยของจ้าวหลิวอร่อยกว่ากัน"

หม่าหลี่มองฉันด้วยสายตาตัดพ้อ กัดริมฝีปากล่าง แล้วจับท่อนควยของฉันขึ้นมาดูดเลียต่อ

"ของคุณ จ้าวหมิง ท่อนควยของคุณทั้งใหญ่ทั้งยาว อร่อยจริงๆ" หม่าหลี่พูดพลางดูดถุงไข่ดัน มือก็กำรอบลำควยขยับท่อนควยรูดขึ้นลงไปด้วย

ฉันยิ่งขยับท่อนเนื้อ ชักถอดเข้าออกอยู่อีกสองสามครั้ง จากนั้นก็ประคองหม่าหลี่ให้ลุกขึ้น ยกขาข้างหนึ่งของหม่าหลี่ขึ้นแขวนไว้ จ่อลำควยเข้ากับร่องสวาท แล้วเสียงปู๊ดจ๊ากก็ดังขึ้นเมื่อแทรกท่อนควยสอดใส่เข้าไปในรูเนื้อทันที

"อ๊า... หลี่หลี่ ข้างในของเธอร้อนเหลือเกิน สบายตัวจัง เสียวจนจะบ้าตายอยู่แล้ว" ฉันพูดพลางเริ่มกระแทกท่อนควยโถมกายเข้าใส่ หม่าหลี่ใช้สองมือโอบรัดคอของฉันไว้แน่น เสพสุขกับท่อนควยที่กระแทกเข้ามาในรูเนื้ออย่างบ้าคลั่ง ท่อนควยสอดลึกถึงก้นรูทุกครั้ง บีบให้น้ำหล่อลื่นที่กระฉอกออกมาทะลักพุ่งกระเด็นออกด้านนอก

หม่าหลี่ถูกฉันกดตรึงไว้กับผนัง ขาอีกข้างก็ถูกยกสูงขึ้น ฉันตอกกระแทกตรงเข้าใส่เป็นจังหวะ ส่วนหัวควยชนเข้ากับปากมดลูกจังๆ ความซาบซ่านเป็นระลอกทำให้หม่าหลี่ทนทานไม่ไหวทันที

"อ๊า... ลึกเหลือเกิน... แทรกหัวควยลึกเข้ามาถึงลำคอแล้ว... อ๊า... ฉันยังต้องการอีก... อย่าหยุดนะ" หม่าหลี่กอดฉันแน่นขึ้น ขาสองข้างหนีบรัดเอวสอบของฉันไว้ บั้นท้ายเนื้อแน่นถูกฉันกระแทกจนเกิดเสียงดังตับๆ รูเนื้ออันอ่อนนุ่มของหม่าหลี่บีบรัดลำควยใหญ่ของฉันไว้แน่น กลีบแคมทั้งสองข้างปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามจังหวะชักถอดเข้าออกของท่อนควย พร้อมกับรีดสายน้ำหล่อลื่นออกมาไม่ขาดสาย

"เธอทำเสียงเบาๆ หน่อยสิ" ฉันรีบก้มลงจูบปิดเรียวปากของหม่าหลี่ ไม่ให้นางส่งเสียงออกมา หม่าหลี่ถูกฉันกระแทกตรึงติดกำแพงเข้าใส่อย่างนั้น ลำควยใหญ่ขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วในรูสวาท เวลาสอดใส่เข้าไปก็มิดโคน เวลาชักถอดออกก็ครูดเอาเนื้อนุ่มและน้ำหล่อลื่นออกมาเป็นจำนวนมาก

จุดเชื่อมต่อของอวัยวะเพศเปียกชุ่มไปด้วยน้ำคาวตัณหา รูสวาทส่งเสียงปู๊ดจ๊ากดังก้องจากการชักถอดเข้าออกของท่อนควย

เมื่อกระแทกต่ออีกสองสามครั้งจนเริ่มเหนื่อยล้า ฉันจึงปล่อยหม่าหลี่ลงมา แล้วนอนลงกับพื้นโดยไม่สนว่าพื้นจะสกปรกหรือไม่

หม่าหลี่รู้ความ จึงขยับตัวขึ้นมานั่งทับบนตัวฉัน นั่งทับลงบนท่อนควยรวดเดียวมิดโคน ยักย้ายบั้นท้ายเนื้อแน่นผายขึ้นลงรูดเข้าออก ฉันจับสะโพกของหม่าหลี่ไว้ คอยประคองยกขึ้นและกดลง ท่อนควยอันใหญ่โตชักถอดขยับเข้าออกในรูสวาทของนางไม่หยุดยั้ง

"อ๊า... สบายจัง... อ๊า... โอ๊ย... โอย... อ๊า... ชนสุดแล้ว รู้สึกเหมือนแทรกหัวควยลึกเข้ามาถึงลำคอเลย เอาอีก... จะเสร็จแล้ว... อ๊า!"

พร้อมกับเสียงกรีดร้องของนาง หม่าหลี่ก็ปลดปล่อยน้ำรักหลั่งออกมาอย่างอดใจไม่ไหว

หม่าหลี่ไม่สนใจแล้วว่าสามีอย่างจ้าวหลิวจะได้ยินหรือไม่ นางบิดยักสะโพกเนื้อแน่นไม่หยุด ให้ท่อนควยของฉันแทรกหัวควยกดลึกเข้าชนกับปากมดลูก หมุนคลึงบดบี้อยู่อย่างนั้น

น้ำหล่อลื่นและน้ำรักหลั่งไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย

ฉันรู้ตัวว่าใกล้จะปล่อยอสุจิแล้ว จึงจับสะโพกของหม่าหลี่ไว้แล้วขยับท่อนเนื้อ กระแทกสวนขึ้นข้างบนอย่างรวดเร็ว ส่วนหัวควยของฉันซาบซ่านจนชา ฉันรีบกดสะโพกของหม่าหลี่ลงมาแน่น ตรึงไว้ที่ส่วนลึกที่สุดของช่องคลอด เมื่อปลดปล่อยการควบคุม น้ำอสุจิก็พุ่งฉีดออกมาอย่างรุนแรง รดราดฉีดพุ่งเข้าสู่ส่วนลึกของมดลูกนาง

"ไอ้คนชั่ว! คุณมันเลวที่สุด แอบปล่อยข้างในฉันอีกแล้วนะ" พูดจบหม่าหลี่ก็ซบหน้าลงกับอกของฉันหอบหายใจอย่างหนัก คราวนี้ จ้าวหลิวไม่ได้เดินออกมาขัดจังหวะพวกเราสองคน เมื่อหม่าหลี่เริ่มฟื้นตัว นางก็ลุกขึ้นยืน เสียงโบ๊ะดังขึ้นยามถอนท่อนควยออก น้ำอสุจิหยดไหลออกมาเป็นก้อนๆ รดลงบนตัวของฉัน

น้ำอสุจิอันเข้มข้นหยดลงมาติดต่อกันเจ็ดแปดก้อน หม่าหลี่ยังหัวเราะด่าฉันว่ามีของเยอะจริง เมื่อวานเพิ่งจะปล่อยไปตั้งเยอะ วันนี้ยังมีของแน่นขนาดนี้อีก

ฉันบอกให้หม่าหลี่ช่วยทำความสะอาดท่อนควยให้ หม่าหลี่ก็ว่าง่าย เอาน้ำมาช่วยล้างให้ฉันรอบหนึ่ง แถมยังใช้เรียวปากเล็กๆ ดูดคราบอสุจิที่เหลืออยู่จนสะอาด จนฉันรู้สึกอาลัยอาวอนไม่อยากจากไป สุดท้ายหม่าหลี่ต้องรบเร้าอยู่นาน ฉันจึงยอมจากไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจ พร้อมบอกว่าวันพรุ่งนี้จะมาหาใหม่อีก