“อื้อ ขอบใจมากนะต้น” พี่สาวเริ่มขยับตัวเข้ามาใกล้ๆ ต้นจากที่นั่งตรงข้าม

“มาชนแก้วๆ” เสียงหวานพูดต่ออย่างสบายใจ

“ได้เลยครับ ชนๆ” ต้นดูแลแก้วของพี่สาวอย่างดี รินให้ไม่ขาด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้งเบียร์รสชาตินุ่มละมุนและกับแกล้มที่อร่อยเข้ากัน ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างเปิดอก แม้จะไม่ได้เจอกันนาน แต่ก็ยังสนิทกันดี

“กับแกล้มหมดแล้ว แต่เบียร์ยังเหลือ” ตุ้งติ้งยกแก้วดื่มอึกใหญ่จนเบียร์แทบจะหมดในคราวเดียว

“มีตูดไก่เหลือไหมครับพี่ติ้ง” ต้นพูดหยอกล้อพี่สาว

“ต้นอยากกินอีกเหรอ”

“ใช่ครับ” เขายิ้ม

“อื้อ…ตูดไก่หมดแล้วอะ เหลือแต่ตูดแม่ค้าจะเอาไหม” น้ำเสียงเมาๆ ปนอ่อยยั่วออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“ฮ่าๆ” ต้นอดขำไม่ได้ “อะไรครับพี่ ของพี่มันกินได้ด้วยเหรอ” แม้จะพูดเล่น แต่เขาก็คิดจริง

“อื้อออ ไม่รู้ดิ แต่เบียร์ใกล้หมดแล้วอะ อยากดื่มอีกจัง” เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง คงเพราะคิดได้ว่าเผลอเล่นมุขล่อแหลมออกไป

“ให้ผมไปเอาเบียร์ที่บ้านมาเพิ่มไหมครับ” ต้นทำท่าจะลุก เพื่อดูปฏิกิริยาของพี่สาวที่กำลังเมาเยิ้ม

“ไม่ต้องหรอก กินไหวเหรอ”

“ก็ยังได้อยู่นะครับ”

“พอแล้วนายอะ แค่นี้ก็หนักหัวจะแย่อยู่แล้ว”

“พอก่อนก็ได้ครับ นี่ก็ดึกแล้ว”

“อื้ม พี่อยากขึ้นไปนอนละเนี่ย”

“งั้นเดียวผมเก็บโต๊ะให้นะ พี่ขึ้นไปนอนเลยก็ได้นะครับ ไหวไหม”

“ไม่เอา ไปนอนพร้อมกัน”

... “พร้อมกัน..แบบไหนครับ” ต้นแสร้งทำเป็นถาม แต่ในใจเขารู้สึกตื่นเต้นอย่างที่สุด

“ก็นายมานอนเป็นเพื่อนพี่ พี่ไม่อยากนอนคนเดียว เข้าใจไหม” เสียงพี่สาวเมาเยิ้มยิ้มหวาน แต่ก็ออกคำสั่งด้วยท่าทีของรุ่นพี่

“เออ…” ต้นทำเป็นคิดหนัก

“ไม่กล้าหรือไง กลัวพี่เหรอ”

“ก็เปล่าครับ แค่แบบมันแปลก ๆ”

“ไม่แปลกหรอก เมาแล้วก็นอนนี่แหละ ไม่ต้องกลับ นอนเป็นเพื่อนพี่”

“ครับผม ก็ได้” ต้นตอบอย่างว่าง่าย เสร็จกูแน่ เขาคิด

แก้วเบียร์และจานอาหารยังคงวางอยู่บนโต๊ะ หนุ่มน้อยค่อย ๆ พยุงรุ่นพี่สาวคนสวยเดินขึ้นห้องนอนอย่างระมัดระวัง เพราะเขาเองก็เริ่มเมาได้ที่แล้วเช่นกัน แต่ยังคงมีสติมากกว่าพี่สาว

เมื่อส่งเธอถึงเตียงอย่างปลอดภัย ตุ้งติ้งก็นอนแผ่บนเตียงนุ่มๆ อย่างสบายใจ เสื้อผ้าเริ่มยับยู่ยี่เพราะความร้อน แต่เธอก็ไม่ได้สนใจ ต้นเองก็นอนลงข้างๆ

“ห้ามหนีไปไหนนะ” พี่ตุ้งติ้งพยายามพูดสั่ง

“ครับ ผมก็เมาขนาดนี้ไม่มีแรงจะออกไปหรอกครับ”

“อื้อออ ดีมาก”

“ไม่มีแรงออกไปก็ดีแล้ว”

“ครับ”