“เอา 40 บาทนะครับเหมือนเดิม” ต้นพูดโดยที่สายตาจดจ้องไปยังหน้าอกของแม่ค้ารุ่นพี่ เขาคิดในใจว่าหน้าอกของเธอดูใหญ่ขึ้นกว่าสมัย ม.ปลายมาก คงไปเสริมมาในช่วงที่เป็นพริตตี้ และการที่เธอแต่งตัวยั่วยวนขนาดนี้ ทำให้ร้านขายดีเป็นบ้า ต่อให้ทอดไก่ไม่สุกก็คงยังมีคนหื่นกามมาซื้ออยู่ดี

“เป็นหนุ่มมหาลัยแล้วหล่อขึ้นเยอะเลยนะเราเนี่ย” พี่ตุ้งติ้งส่งยิ้มให้ขณะหยิบตูดไก่ใส่ถุง

“พี่เองก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ ขนาดมาเป็นแม่ค้าแบบนี้ยังมีเสน่ห์จนผมเกือบจำไม่ได้เหมือนกัน”

“นี่น้องต้นไปฝึกพูดปากหวานแบบนี้มาตั้งแต่ตอนไหนนะ ตอนสมัยนั้นยังไม่เห็นกล้าพูดกับพี่แบบนี้เลย”

“ก็ตอนนั้นแค่ผมเห็นพี่ผมก็เขินจนพูดไม่ออกแล้วครับ”

“ปากหวานอีกแล้ว พี่ยังจำได้อยู่เลยนะตอนที่ช่วงปีใหม่พี่ไปซื้อของแล้วเราทอนเงินให้พี่ผิดน่ะ พี่รู้นะว่าตอนนั้นเรากำลังคิดอะไรอยู่”

“โอ๊ย พี่ก็ยังจำได้เนาะ” ต้นยิ้มกลบเกลื่อน เหตุการณ์นั้นเขาทำเงินทอนผิดเพราะมัวแต่จ้องมองหน้าอกใหญ่ๆ ของเธอ

“เห็นคนสวยเป็นไม่ได้เลยนะเราเนี่ย” พี่ตุ้งติ้งหัวเราะ พร้อมหยิบตูดไก่ย่างแถมให้อีกสองไม้

“ตูดสองไม้นี้พี่แถมให้นะคะ กลัวน้องต้นคนหล่อจะกินไม่อิ่ม”

“ไม่ต้องแถมก็ได้ครับพี่ ถ้าผมกินไม่อิ่มผมก็จะกลับมาซื้อร้านพี่เหมือนเดิมนี่แหละ”

“ถ้าอย่างนั้นต้องรีบมาซื้อนะไม่งั้นกลับมาเดี๋ยวหมดก่อนไม่รู้ด้วยล่ะ” รุ่นพี่สาวหยอกกลับ เพราะรู้ดีว่าจะมีลูกค้าใจป๋ามาเหมาจนหมดเป็นประจำ

“ได้เลยครับพี่”

ต้นรีบกลับบ้านไปส่งของให้คุณยาย ก่อนจะนั่งกินตูดไก่ย่างกับข้าวเหนียวอย่างเอร็ดอร่อย และต้องอยู่เฝ้าร้านช่วยครอบครัวจนถึงเย็น

เมื่อเวลาใกล้ 8:30 น. ต้นยังคงนั่งเฝ้าร้านมินิมาร์ทอยู่ แม้จะมีลูกจ้างอีกคนคอยเช็กของอยู่ในโกดัง

“สวัสดีจ้าน้องต้น เจอกันอีกแล้วนะ” เสียงของรุ่นพี่สาวที่เขาแอบชอบทักทายขณะเดินเข้ามาในร้าน

“สวัสดีครับพี่ตุ้งติ้ง ขายไก่ย่างเป็นยังไงบ้างวันนี้” ต้นตอบกลับด้วยท่าทางเป็นกันเอง

“ขายดีเหมือนเดิมนั่นแหละค่ะ มีคนเหมาจนหมดอีกแล้ว”

“เป็นคนสวยแบบพี่นี่ก็ดีเหมือนกันนะครับ”