ผมยกมือไหว้พี่แหวว แต่โดนตีหัวกบาลทำนอง...อย่ามาไหว้ให้ชั้นแก่ ผมจำไม่ได้พี่จัมโบ้คนไหน เพราะพี่ๆคณะนี้เยอะแยะมากๆ แล้วพี่เค้าห่างผมไปแยะแล้วด้วย

"ค่า สวัสดีค่าพี่โบ้ แหววค่า.. ค่า... คือมีน้องป้องรหัสเราอ่ะพี่ มาปรึกษาเรื่องสำคัญค่า ค่า... อ๊า จริงเหรอพี่... พี่ว่างเหรอ ดีใจจังได้เจอพี่โบ้อีกแล้ว มาเลยเหรอค่ะ ได้ค่ะ ร้านกาแฟค่ะพี่ ที่ประจำแหววอ่ะค่ะ โอเคค่า ขอบคุณค่ะพี่"

พี่แหวววางสายแล้วหันมายิ้มกะผม

   "แกเอ๊ยป้อง เธอตายแน่...พี่จัมโบ้จำป้องได้ บอกว่าไอ้น้องหน้าตาดีๆหล่อๆหน่อยอ่ะเหรอ เธอเสร็จแน่ โดนพี่โบ้ลากไปแน่นอน 55555"

   เราคุยกันเรื่อยเปื่อย เรื่องชีวิตการเรียน นินทาอาจารย์ไปเรื่อง ประมาณครึ่งชั่วโมง พี่จัมโบ้ก็ปรากฎตัวในชุดลำลอง โอ้ว...ผมจำได้แล้ว พี่จัมโบ้คือใคร พี่จัมโบ้เป็นผู้ชายตัวโต สูงราว 180 ตัวใหญ่แหละครับ แต่ว่า...ใจแกออกไปทางผู้หญิงนิดนึง พี่จัมโบ้เป็นมหาเทพไม่ว่าจะการเรียนที่ตอนนี้ครองอันดับ 1 ตลอดกาลได้ 4.00 มา 5 ปี ตั้งแต่เรียนมาไม่เคยได้เกรดอื่นเลย การขึ้นวอร์ดก็เยี่ยม คนไข้ติดหนึบ คุยเก่ง ใจดี สารพัด... ยังเป็นนักกิจกรรมตัวยงด้วย วันรับน้องคณะจำได้ว่าพี่โบ้คือโฆษกสนามที่ฮาที่สุด ผมกับพี่แหววยกมือไหว้พี่จัมโบ้พร้อมกัน พี่จัมโบ้เข้ามาถึงตัวผมก็ลูบหน้าลูบแขน แทะโลมผมตามความถนัดของพี่เค้า...

   "ว๊าย ไหนคะ อู๊ย...นี่เหรอ น้องป้อง โหววว พี่จำได้ตั้งแต่วันแรกเลยค่า หล่อ สูงยาวเข่าดี หน้าก็ดี นมก็ดี ไอ้นั่นก็ดี 55555"

   "พี่โบ้ อย่าเพิ่งแทะโลมน้องสิ เค้ามีแฟนแล้วนะ"

   "วุ้ย..พี่ไม่ถือค่า มีแฟนเนี่ยดีค่า...มีประสบการณ์ มีไรให้พี่โบ้รับใช้เหรอค้า..."

   ผมเล่าเรื่องราวให้พี่โบ้ฟังอีกทีตั้งแต่ต้น พี่โบ้นั่งฟังเงียบๆ และใช้ความคิด

   "น้องป้องคะ อะไรที่น้องป้องบอกว่ากิ๊กของน้องป้องท้องคะ น้องเค้าบอกเหรอคะ"

   "ครับพี่...เอ่อ...คือเค้าบอกว่าเมนส์ไม่มาสองเดือน แล้วก็เอาที่ตรวจตั้งครรภ์มาให้ดูสามอันอ่ะครับ"

   "ไอ้ที่ตรวจเนี่ย น้องป้องซื้อให้น้องเค้าตรวจเหรอคะ หรือว่า...น้องเค้าซื้อเองตรวจเอง"

   "เค้าเอาที่มีสองขีดแล้วมาให้ผมดูอ่ะครับ ผมไม่ได้ซื้อให้ครับ"

   พี่จัมโบ้ยิ้ม 

   "น้องป้องคะ พี่เจอแบบนี้เยอะเลยค่า... ไอ้ที่เอาแค่ผลตรวจมาให้ดูอ่ะค่ะ..แล้วบอกว่าท้อง มันจริงรึเปล่าคะ เค้าไปเอาของใครที่ท้องมาแบลคเมลป้องก็ได้นะคะ เอางี้สิคะป้อง ป้องไปซื้อแล้วก็ให้เค้าฉี่ใส่ไอ้ที่ตรวจให้เห็นกะตาเลยนะคะ ย้ำนะคะ ฉี่ให้เห็นกะตาเลยค่ะ ไม่ต้องอายค่ะ ทีทำเรื่องงั้นไม่เห็นอายเลย จะได้ชัวร์ๆค่ะ...ว่าเธอท้องจริงๆ ไม่ใช่ไปเก็บจากถังขยะที่ไหนแล้วก็เอามาเคลมกะผู้ชายเค้า พี่ว่าแฟร์นะคะแบบนี้ อย่ามาโมเมค่ะ พี่ไม่ชอบ.. ยิ่งมาทำกะน้องป้องของพี่เนี่ย ไม่ได้เลยค่ะ"

   ผมอ้าปากค้าง เฮ้ย มันมีเรื่องแบบนี้ในโลกด้วยเหรอ...โกหกว่าท้องเนี่ย ผมนึกถึงเพชรที่เคยโกหกผมว่าขาเจ็บ ผมเลยชักหวั่นใจ

"วุ้ย...เบื่อค่ะ น้องๆขา อีแบบนี้มีเพียบ เดี๋ยวขึ้นมาเรียนสูติปี 4 นะคะ อาจารย์หมอจะเล่าให้ฟัง ร้อยเล่ห์พันประการค่ะ... หญิงๆเนี่ย...ร้ายนะคะ คิดมาแต่ละมุข เนี่ย..พี่กำลังพยายามเรียนความร้ายกาจแบบผู้หญิงอยู่ค่า แบบว่าเรื่องท้องเนี่ยนะ เธออาจไปเอาไอ้ของใครที่ตรวจแล้วก็ไม่รู้ มาให้เราดู แล้วบอกว่าท้อง แล้วก็ขอเงินไปทำแท้งสามหมื่น ห้าหมื่น ได้เงินแล้วเงียบหายไปเลยไม่ติดต่อ มีแยะค่า..อาจารย์เค้าบอกเลยค่า ให้มันฉี่ใส่ไอ้ที่ตรวจให้เห็นๆกะตา แล้วค่อยมาดูผล"

   ผมหยักหน้า

   "พี่โบ้ แล้วเผื่อน้องเค้าท้องจริงล่ะ" พี่แหววถามแทนผม

   "ท้องจริงเหรอ อืมมมม์ พี่ว่าพี่หมอทุกแห่งตามโรงบาลคงเค้าไม่รับทำแท้งนะคะ ยกเว้นโดนข่มขืนเป็นคดีความมา มันผิดจรรยาบรรณของพวกเราอ่ะนะ อีกอย่าง พี่เจอมาแล้วประเภทไปทำแท้งข้างนอกมา ปางตายแทบทั้งนั้นเลยค่า ตกเลือด ติดเชื้อ วุ้ย..สารพัดค่ะ บางรายนี้หนักขนาดต้องเลาะทิ้งเลยนะคะ อดมีลูกชั่วชีวิต บางทีอายุ 14-15 เอง สงสาร....แล้วพี่ก็ไม่มีรังไข่ ไม่มีมดลูกมาแจกด้วยสิคะเนี่ย ลำบากเลย... พี่ไม่แนะนำนะคะน้องป้อง"

   ผมพยักหน้ารับรู้

   "พี่จะแนะนำให้ทำงี้นะคะ เอาคุณกิ๊กของน้องป้องมาฝากครรภ์เลยค่า ไม่ต้องกลัวนะคะ...พามาเลย พี่จะบอกให้นะ... ฝากครรภ์ดีหลายอย่างเลยนะ อันแรก ไอ้พวกที่หลอกๆว่าท้องอ่ะ มาเจอพี่หมอ อาจารย์หมอตรวจเนี่ย ดิ้นไม่หลุดค่ะ ท้องคือท้อง...ไม่ท้องคือไม่ท้อง อันที่สอง ท้องจริงหมอเค้าก็จะดูแลลูกไปเลยค่ะ ส่วนชีวิตของพวกน้อง ก็ไปจัดการเอาเองนะคะ ผู้หญิงท้องก็น่าจะเรียนได้จนห้าหกเดือนอ่ะ แต่พี่ว่า...ไม่ดีนะคะ...แลปมันแยะ...มันมีสารเคมีอันตรายต่อเด็ก พี่ว่าอาจารย์น่าจะให้ดรอปปีนึงเลย... อันนี้พี่โบ้ไม่ขอให้ความเห็นนะคะ ไม่เคยทำใครท้องคะ มีแต่คนจะมาทำพี่ท้อง 555555"

   เราคุยกันเรื่องอื่นอีกพักใหญ่อย่างสนุกสนาน พี่ทั้งสองแย่งผมคุยหมด คุยเก่งสุดๆทั้งคู่ จบลงที่พี่โบ้ขับรถพาเราไปกินข้าวเที่ยงเลี้ยงน้องรหัสทั้งสองคนที่เวิล์ดเทรด ผมขอตัวกลับไปหาโบนัส ก่อนไป..พี่จัมโบ้ให้เบอร์ไว้

   "ถ้าน้องป้องไม่สบายใจ จะพากิ๊กมาคุยกะพี่ก็ได้นะคะ ถ้าไม่ท้องจริงแล้วมาหลอกน้องป้องของพี่ พี่จะด่ามันจนท้องเลยค่า 555 โชคดีนะคะ"

   ผมไหว้พี่ทั้งสองคน โบนัสเก่งเหลือเกินที่แนะนำให้มาหาพี่แหวว พี่ทั้งสองช่วยผมไว้มากจริงๆ อย่างน้อยผมก็หายกังวลแล้ว ยังคงเหลือแค่พิสูจน์ว่าจริงมั๊ย

   "ปกป้อง....โอ๊ย ดีใจจัง เงียบหายไปเลยนะ คิดว่าวันนี้ก็คงจะไม่มาแล้วอ่ะ"

   "ไปกินข้าวกันมั๊ยโบนัส หรือกินไอติมก็ได้"

   โบนัสพยักหน้าและขอเวลาแต่งตัวนิดนึง ผมชอบเธอจริงๆ เธอฉลาดจัง อยู่กะเธอแล้วมีความสุขเสมอ

   "เป็นไงป้อง ไปถามพี่แหววมายัง..."

   ผมเล่าเหตุการณ์ในเช้าวันนี้ให้โบนัสฟังทั้งหมดโดยละเอียด

   "ป้องเก่งมากอ่ะ อย่างน้อยไอ้เพชรก็ไม่เสียคน จริงอย่างพี่โบ้ว่านะ เราลืมนึกไปเลยว่าท้องจริงหรือเปล่า อาจตรวจผิดก็ได้"

   "อืมม์ เราก็ไม่แน่ใจว่าเพชรทำถูกหรือเปล่า แต่เราตั้งใจว่าจะชวนเพชรมาฝากครรภ์นะ ถ้าไม่ท้องก็คงรู้แหละ"

   "โบนัสว่านะ.. ถ้าเพชรไม่ยอมมาฝากท้อง ก็แปลว่าเพชรไม่ท้องจริงๆ ดีเหมือนกันนะป้อง พาเพชรมาฝากครรภ์ แต่เราว่านะ...อย่ามาที่ รพ เรานะ ไม่งั้นเรื่องจะใหญ่โตคนคงรู้เยอะ ยัยเพชรอาจกลัวและไม่มา..."

   "ขอบใจมากโบนัส เธอเก่งเสมอเลย เออ...นี่ โบนัส เกิดวันที่เท่าไหร่ เรายังไม่เห็นรู้เลย"

   "ไม่เอา ไม่บอก ใครเค้าถามวันเกิดผู้หญิงกัน..ป้อง พยายามสืบเองนะหมอปกป้องคนเก่ง..."

   เย็นวันนั้นผมกินข้าวและพาโบนัสมาส่ง และนั่งคุยเรื่อยเปื่อยที่คอนโด และก็เหมือนเดิม...ผมไม่กล้าขอเธอมากไปกว่านั้น

   "โบนัส เรา...เอ่อ กลับแล้วดีกว่า.."

   "เอ่อ โบนัสกลับด้วยนะ"

   "เฮ้ย...หมายความว่าไงกลับด้วย จะไปหอป้องเหรอ..."

   "อืมม์ คืนนี้พี่โฟกัสจะกลับมา เราหนีไปหอป้องดีกว่า..."

   "แล้วพี่โฟกัสเค้าไม่ผิดสังเกตเหรอว่าโบนัสหายไปไหนบ่อยๆ"

   "โอ๊ย...พี่โฟกัสเหรอ 5555 เค้าไม่สนหรอก พี่เค้าก็มีแฟน หายไปกะแฟนบ่อยๆเหมือนกัน โบนัสก็รู้.."

   ผมดีใจจังที่โบนัสกลับไปหอกะผม ผมตั้งใจว่า วันนี้ผมจะรวบรวมความกล้าขอเธอในสิ่งที่ผมต้องการ เรากลับมาถึงหอผมก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว 

และยังมีผู้หญิงอีกคนนึงยืนอยู่ที่หน้าห้องผม

 "เพชร !!!!! เพชรมาได้ไง"

   "ป้อง...โบนัส...เธอ เอ่ออออ มาด้วย..."

   ผมยืนตัวแข็ง ทำอะไรไม่ถูก โบนัสจับมือผมแน่น 

   "อ๋อ...ไม่หรอก มาส่งป้องเฉยๆ เดี๋ยวกลับแล้ว" โบนัสรีบพูดออกมาและทำท่าจะกลับออกไปทันที

   "ไม่ ไม่ โบนัส เดี๋ยวๆๆ อย่าเพิ่งไปนะ... เข้าไปคุยกันข้างใน อย่าเสียงดังนี่มันดึกแล้ว..."

   ผมเปิดประตูห้องพาทั้งสองสาวเข้าไป ผมคิดไม่ออกว่าจะหาทางออกยังไง จริงๆคือ จะหาทางออกกะเพชรยังไง 

   "นั่งๆ กินน้ำก่อน โบนัส...ขอร้องนะ นั่งรอเราก่อน"