ผมมองแป้งที่กำลังส่งรอยยิ้มหวานน่ารักแล้วรู้สึกแปลก ๆ ก่อนหน้านี้ผมเคยคิดว่าโบกี้เป็นนางฟ้าสุดจะเอื้อมถึง ผมมองว่าแป้งก็เป็นนางฟ้าอีกคนบนสวรรค์ จนกระทั่งเมื่อผมได้มีอะไรกับโบกี้ ผมก็ตั้งใจว่าจะแต่งงานกับโบกี้ ผมเหมือนจะปักใจว่าผมรักโบกี้ แต่ตอนนี้ผมก็รู้สึกดีกับแป้งไม่แพ้ที่รู้สึกกับโบกี้ ผมเลยเริ่มสับสนว่าจริง ๆ แล้วที่ผมรู้สึกกับโบกี้ มันเรียกว่าความรักหรือเปล่า หรือว่าผมก็แค่หลงเสน่ห์เธอเฉย ๆ

        ผมกับแป้งคุยกันได้อีกราวห้านาทีก็กดปิดสาย ผมมองแป้งแล้วพยายามคิดหาคำตอบ ไม่นานนักแป้งก็มองผมแล้วเหมือนจับได้ว่าผมกำลังคิดอะไรบางอย่าง เธอเลยหยุดเล่นกับหนอนน้อยของผมแล้วเงยหน้ามองสบตากัน

        "หนุ่มไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนายโป้งหรอกนะ แป้งดูแลตัวเองได้ ยิ่งหนุ่มมาบอกรายละเอียดแบบนี้ แป้งก็ยิ่งมั่นใจว่ารับมือไหว"

        "อืม ... จริง ๆ ยังมีอีกเรื่องนะ ที่เรายังไม่ได้บอกแป้ง ไอ้โป้งมันรู้แล้วว่าแป้งคือคนเดียวกับนางแบบหน้ากล้องคนดังที่ใช้ชื่อ Snow White"

        พอผมพูดประโยคนี้ออก แป้งก็ชะงักหน้าเปลี่ยนสีแทบจะทันที เธอเหม่อมองผมแล้วนิ่งเงียบทำท่าเหมือนพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่ ผมเลยรอให้เธอปรับอารมณ์ไปก่อน เพราะกลัวว่าแป้งจะเครียดและอาย

        "... ใช่ แป้งใช้ชื่อนั้นไปเป็นนางแบบหน้ากล้อง เพราะว่าได้เงินเยอะ แป้งต้องหาเงินค่าห้อง ค่ากินอยู่ ค่าเทอม ทุกอย่างต้องหาช่วยเหลือตัวเอง หนุ่มรังเกียจเราหรือเปล่าที่เราไปโชว์หวิว ทำเหมือนผู้หญิงขายตัวชั้นต่ำแบบนั้น"

        แป้งใช้เวลาปรับตัวครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็เงยหน้ามองผมแล้วพูด ตาของเธอตอนนี้ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ออกมา ผมเลยกลายเป็นฝ่ายอึ้งไปบ้าง เพราะผมคิดว่าเธอน่าจะแค่อายในสิ่งที่ทำไป แต่กลายเป็นว่าเธอทำท่าเหมือนกลัวโดนผมรังเกียจมากกว่า ผมเลยรู้สึกใจหายวูบต้องรีบขยับตัวไปกอดปลอบเธอเอาไว้ก่อน

        "เปล่าเลยแป้ง เราไม่ได้ว่าอะไรเลย เรื่องแค่นี้เอง เราก็แอบส่องดู Snow White ตั้งหลายครั้ง แต่ไม่นึกว่าจะเป็นแป้ง แบบนี้มันก็เป็นงานสุจริตอย่างหนึ่งนี่นา ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนเสียหน่อย ไม่เป็นอะไรหรอก สมัยนี้คนเขาไม่ถือกันแล้ว"

        ผมรีบพูดปลอบใจแป้งยกใหญ่ เพราะว่าตอนนี้เธอเริ่มร้องไห้จนตัวสั่นสะท้าน น้ำตาของเธอไหลลงไปที่หัวไหล่ของผมทำเอาผมใจหายวูบ เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก ผมเลยทำตัวไม่ถูกได้แต่นอนกอดแป้งไปเรื่อย ๆ รอให้เธอหายสะอื้นเอง ซึ่งก็ใช้เวลาไปเกือบสิบนาที

        "... หนุ่มไม่รังเกียจเราแน่นะ"

        "ไม่เลย บอกแล้วไงว่าไม่ได้รังเกียจอะไรเลย แค่อยากจะบอกแป้งว่าไอ้โป้งมันรู้แล้ว"

        "... อืม ... แล้วหนุ่มเคยดูเราผ่านกล้องด้วยเหรอ"

        "เคยดูซิ แป้งออกจะดัง เพื่อน ๆ ในมหาลัยก็ดูกันตั้งเยอะ เราก็ดูแป้งตั้งหลายครั้ง แป้ง ขาว สวย หุ่นดีมาก หนุ่มคลั่งกันเต็มห้องเลย"

        "แล้วหนุ่มเคยดูเราเต้นแล้วช่วยตัวเองหรือเปล่า"

        "เอ่อ ..."

        เจอคำถามนี้ผมก็ชะงักเปลี่ยนอารมณ์ไม่ถูก ผมนึกว่าเธอกำลังเศร้า แต่ตอนเธอถามคำถามนี้ เธอก็ลืมตาโตจ้องหน้าผมทำท่าเหมือนคำถามนี้สำคัญกับเธอมาก ท่าทางของเธอทำให้ผมกระอักกระอ่วน จะให้ตอบตามจริงก็เขินแปลก ๆ แต่จะให้โกหกผมก็รู้สึกเหมือนลำบากใจ ผมเลยตัดสินใจตอบไปตามจริง ยังไงตอนนี้เราก็มีอะไรกันไปไกลโขแล้ว

        "ก็ ... ช่วยตัวเองไปหลายครั้งเหมือนกันนะ"   

        "กี่ครั้ง ทำบ่อยแค่ไหน"

        แป้งมองผมแล้วถามต่อด้วยท่าทีตื่นเต้นเอามาก ๆ จนผมถึงกับมึนงง ผมไม่เข้าใจว่าแป้งจะมาสนใจอะไรกับเรื่องน่าอายแบบนี้ ถึงขนาดต้องมาถามผมด้วยว่าทำไปกี่ครั้ง และบ่อยแค่ไหน ผมเลยบ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบ ซึ่งความจริงผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากี่ครั้ง

        "ไม่รู้ซิ นับยากนะ แป้งจะถามไปทำไมเนี่ย"

        "ก็อยากรู้นี่นา บอกหน่อยนะ งั้นเอาแค่ว่าตอนนั้นหนุ่มใช้เราจินตนาการ มากกว่าที่จินตนาการกับโบกี้หรือเปล่า"

        เธอมองผมด้วยดวงตาที่เปล่งประกายระยิบระยับเช่นก่อนหน้า แต่คราวนี้ผมคิดว่าผมพอจะรู้แล้วว่าแป้งกำลังต้องการอะไร ก่อนนี้แป้งรู้ว่าผมแอบมองโบกี้ และผมไม่ค่อยมองแป้งเท่าไหร่ ผมเคยบอกเธอว่าผมแอบใช้โบกี้จินตนาการช่วยตัวเองไปหลายครั้ง ตอนนี้คำถามเปรียบเทียบของแป้งเลยทำให้ผมรู้สึกว่า แป้งกำลังอยากเปรียบเทียบกับโบกี้ ก่อนนี้เธออาจจะไม่ได้คิดเปรียบเทียบเพราะรู้ว่าผมสนใจโบกี้มากกว่า แต่ตอนนี้พอเธอรู้ว่าผมแอบส่องตอนเธอเต้นหน้ากล้อง เธอก็เกิดความคิดอยากเปรียบเทียบขึ้นมา ผู้หญิงก็คงจะแบบนี้ล่ะนะ

        "... ไม่รู้ซิ นับยากนะ อาจจะพอ ๆ กันก็ได้"

        พอรู้ว่าแป้งต้องการอะไร ผมก็ตอบไปแบบเอาใจเธอ แต่ถ้าให้พูดจริง ๆ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าผมสูญเสียน้ำให้ใครไปมากกว่ากัน ระหว่างโบกี้และแป้งในบทบาทนางแบบชื่อ Snow White

        คำตอบของผมทำเอาแป้งยิ้มแก้มบานร่า เธอมองผมด้วยท่าทางเหมือนมีความสุขมาก ก่อนจะกอดรัดผมจนแน่นเหมือนพอใจอะไรบางอย่าง ผมเลยกอดเธอตอบแล้วนิ่งเงียบ รอดูว่าแป้งคิดจะทำอะไรต่อ แต่จะว่าไปผมก็ยังไม่ได้บอกแป้งเลยว่าไอ้โป้งมันมีคลิปลับที่เธอไม่ได้เผยแพร่ออกไปด้วย

        "... หนุ่มจ๋า ... หนุ่มอยากทำความฝันให้เป็นจริงหรือเปล่า"

        "ความฝันอะไร?"

        "ก็ ... ก่อนหน้านี้หนุ่มเคยฝันอยากมีอะไรกับ Snow White ไม่ใช่เหรอ ถึงขนาดต้องไปช่วยตัวเอง"

        "หือ แป้งคงไม่ได้หมายความว่า ..."

        "ใช่ แป้งเองก็กำลังอยากมีแฟน เอ๊ย ไม่ใช่ซิ ต้องบอกว่า Snow White กำลังอยากมีแฟนสักคนแสดงร่วมกัน เรียกว่าเป็นความฝันเลยล่ะ หนุ่มจะได้ทำอย่างที่อยากทำ เราสองคนไปโชว์หวิวบนเนตกันเลย แต่เอาแบบไม่ให้เห็นหน้าเหมือนเดิม เปิดให้เห็นแค่ท่อนล่าง หนุ่มอยากทำหรือเปล่าล่ะ ถ้าหนุ่มยอมเราสัญญาว่าจะเอาใจหนุ่มทุกอย่างเลยนะ"

        ผมเบิกตากว้างมองดูแป้ง แต่ดูยังไงแป้งก็ทำสีหน้าจริงจังไม่เหมือนพูดเล่น บอกตรง ๆ ว่าผมเคยฝันอยากทำอะไรแบบนั้นสักครั้งอยู่เหมือนกัน เพียงแต่มันก็แค่ความฝันของผู้ชายคนหนึ่ง ถ้าจะให้ทำกันจริง ๆ ตอนนี้ผมเองก็ยังเกิดความลังเลขึ้นมา อย่างแรกเลยคือผมไม่ถนัดการแสดงออกเป็นดาราหน้ากล้อง

    นอกจากนี้ผมยังไม่รู้สึกมั่นใจที่จะแสดงฉากหวิวให้อับอายขายขี้หน้าประชาชี ผมไม่ใช่ดาราหนังผู้ใหญ่ที่อึดถึกทนลีลาดีลุยได้ไม่บันยะบันยัง ผมก็แค่วัยรุ่นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ถ้าเผื่อผมตื่นเต้นจนล่มปากอ่าวต่อหน้าประชาชีชาวเนตนับหมื่นนับแสนคน ต่อให้ไม่มีใครรู้ว่าเป็นผม ผมเองก็คงจะอายตัวเองจนต้องเอาหน้ามุดแผ่นดินหนี

         ความรู้สึกแรกของผมคืออยากปฏิเสธ และผมกลัวว่าหากซวยมีใครรู้ตัวจริงเข้าคงย่ำแย่ แต่พอผมมองหน้าของแป้งที่แสดงท่าทีออดอ้อนสุดฤทธิ์ผมก็รู้สึกใจอ่อนยวบไม่กล้าพูดปฏิเสธ ... ถ้าเป็นคุณล่ะครับ คุณจะเลือกไปทางไหน

       อย่างที่เคยบอกล่ะครับ ถึงเด็กผู้ชายแบบพวกเราจะเคยแอบฝันกันด้วยความหื่นว่าสักวันอยากมีโอกาสร่วมรักกับนางแบบสาวสวยอวดให้คนอื่นดูด้วยความอิจฉา แต่พอมีโอกาสมาจริง ๆ จะมีสักกี่คนที่กล้าลงมือทำจริง ๆ เพราะว่ามันมีเรื่องให้ต้องกลัวอยู่หลายอย่าง

    ไหนจะกลัวมีคนรู้ตัวจริงของเรา ไหนจะกลัวล่มปากอ่าวเสียฟอร์มต่อหน้าประชาชีนับหมื่นนับแสน เกิดหนอนน้อยมันกลัวคนเอาแต่หดหัวขึ้นมาจะเอาหน้าไปไหว้ที่ไหน พูดเอามันน่ะใครก็พูดได้ แต่ถ้าต้องทำจริง คุณจะกล้าทำจริงหรือเปล่า

        ผมเองก็กล้า ๆ กลัว ๆ แล้วก็ลังเลอะไรหลายอย่าง แต่พอโดนแป้งออดอ้อนมากเข้าหน่อย แถมยังมีเสียงสนับสนุนจากเหล่าปีศาจในหัวคอยเชียร์ให้ผมทำ ผมก็เลยพยักหน้ารับข้อเสนอสานฝันให้แป้ง เธอดีใจจับผมกอดรัดฟัดเหวี่ยงแถมจูบแล้วจูบอีกจนผมแทบหายใจไม่ออก

        ก่อนจะทำจริง ผมเล่าเรื่องที่ไอ้โป้งมันแอบเก็บคลิปที่เห็นหน้าแป้งให้เธอฟังแล้ว เธออึ้งไปวูบใหญ่ทำท่าเหมือนนึกไม่ออก แต่พอคิดไปสักพักเธอก็นึกออก เธอบอกว่าตอนนั้นมีคนทุ่มเงินให้เธอหลักแสนบอกว่าอยากเห็นหน้า และเธอเองก็กำลังอยากได้เงินไปจ่ายค่าเทอมกับค่าห้อง เธอเลยถ่ายแบบเห็นหน้า แต่ว่าเธอเปลี่ยนใจทีหลัง พอส่งขึ้นระบบเธอก็จัดการลบออกทันทีเพื่อไม่ให้ใครเห็น แต่ไม่ทันนึกว่าคลิปนั้นจะไปอยู่ในมือของไอ้โป้งที่เป็นลูกเจ้าของบริษัทนั้นได้