ทางด้านไอ้เด่นพี่ชายของไอ้ดาวที่ได้รับคำสั่งจากเทวัญให้ย้อนมาที่ตึกร้างเพื่อดูว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น จึงติดต่อกับไอ้ดาว

ไม่ได้อีกเลย หลังจากที่ใช้เวลาไปพอสมควรกว่าจะมาถึงตึกร้างก็เลยเที่ยงคืนไปนานโข ทันที่มาถึงเห้ยว่าภายในตึกร้างเงียบ

สงบ มันรีบเดินนำหน้าลูกน้องอีสองคนเข้าไปในตึกทันที มองไม่เห็นไอ้ดาวที่โต๊ะหน้าห้องคุมขัง พอเดินไปถึงประตูที่ปิดไว้

แต่ไม่ได้ล็อคกุญแจ ก็เชื่อมั่นว่าไอ้ดาวมันต้องอยู่ในนั้น แต่ว่ามันเข้าไปในห้องคุมขังเพื่อเย็ดนังหมิวมล.ลูกผู้ดีคนนั้นตามที่

มันขอไว้ หรือว่ามันจะเข้าไปเป็นศพกันแน่ที่ไอ้เด่นยังไม่แน่ใจ มันจึงผลักประตูเข้าไปทันที สายตามองเห็นร่างไอ้ดาวน้อง

ชายของมันนอนหงายจมกองเลือด ทั้งร่างเหลือเพียงกางเกงในตัวเดียวส่วนกางเกงยีนส์ขายาวนั้นถลกลงมากองรวมกันอยุ่

ที่หัวเข่า ส่วนังหมิวและไอ้ชัดชายหายไปแล้ว ไอ้เด่นตรงเข้าไปคุกเข่าข้างศพน้องชายของมัน กัดฟันกรอดด้วยความเจ็บ

แค้น บ่นพำพัมออกมาว่า เป็นเพราะความหื่นร่านราคะของไอ้ดาวแท้ๆที่ทำให้มันพลาดท่าจบชีวิต

จากนั้นเริ่มเดินตรวจดูหาหลักฐานว่าสิ่งใดที่ทำให้น้องชายตนเองตาย สายตาก็พบถังดับเพลิงสีแดงมีเลือดเปื้อนอยู่ จึงคาด

เดาได้ว่าสิ่งนี้คงเป็นอาวุธที่ทำร้ายน้องชายมันแน่นอน หลังจากที่สั่งให้ลูกน้องอขงมันสองคนช่วยกันแบกร่างไร้วิญญาณ

ของไอ้ดาวออกไปจากห้อง ไอ้เด่นก็เดินสำรวจมาตามทางเดินจนออกมานอกอาคาร มันเห็นเลือดแห้งกรังหยดตามพื้นเป็น

จุดๆ แสดงว่าหนึ่งในสองคนนั้นต้องมีใครได้รับบาดเจ็บไปด้วยอย่างแน่นอน พออกมาถึงหน้าอาคารสายตาของไอ้เด่นมอง

เห็นกองไม้ไผ่ที่ถูกผ่าเป็นซีกเล็กๆ มันก้คาดเดาได้อีกว่าไอ้คนที่บาดเจ็บนั้นคงรุนแรงมากพอสมควรจนต้องหาไม้มาช่วยพยุง

หรืออาจะแขนขาหัก จึงเอาไม้ไผ่มาดามเอาไว้ ซึ่งถ้าเป็นจริงตามที่มันสันนิษฐาณ ทั้งคุณหมิวและชัดชายคงหนีกันไปได้ไม่

ไกล ช่วงเวลาที่ตั้งแต่มันโทรมาหาไอ้ดาวครั้งแรกแล้วมันไม่รับสาย จนกระทั่งถึงเวลาปัจจุบัน ห่างกันไม่เกินสี่ชั่วโมง ถ้ามัน

พากันเดินออกไปทางถนน น่าจะพ้นออกไปนอกพื้นที่เสียแล้ว

แต่เพื่อความแน่ใจ ไอ้เด่นสั่งให้ลูกน้องวิ่งเข้าไปในตัวตึกสั่งให้มันเปิดสปอร์ตไลท์ส่องมาที่หน้าประตูรั้ว แล้วเร่งเดินออกไป

ดูร่องรอย ในอดีตไอ้เด่นไอ้ดาวนั้นเคยเป็นพรานหาของป่าล่าสัตว์ แล้วพลาดไปล่าสัตว์สงวนเข้าจึงถูกจับดำเนินคดี พอพ้น

คุกออกมาทั้งพี่น้องก็เลยกระโจนเข้าสู่วงการผิดกฎหมาย เพราะได้รู้จักกับลูกน้องของนายเทวัญที่ติดคุกอยู่ด้วยกันมา พอ

พ้นโทษก็เลยมาสมัครเป็นลูกน้องของนายเทวัญ มันจึงมีความรู้ในทางแกะร่องรอย พอแสงสปอร์ตไลท์ส่องมาหน้ารั้วจน

สว่างแจ้งเหมือนกลางวัน ไอ้ดาวก็เดินออกไปสำรวจหาร่องรอย ตามทางเดินของถนนมีเพียงรอยยางรถที่มันเพิ่งขับเข้ามา

หาได้มีรอยเท้าแม้แต่อย่างใด แต่ทิศทางตรงข้ามนั้นกลับมีหลักฐานเป็นรอยเท้าสองคุ่เล็กกับใหญ่ แสดงชัดว่าต้องเป็น

คุณหมิวกับชัดชายอย่างแน่นอน แล้วพอไอ้เด่นมันเงยหน้ามองไปทางทิวไร่มันสัมปะหรังที่ยาวสุดลูกหูลูกตา มันก็แสยะยิ้ม

ออกมาทันทีที่สายตามันมองเห็นแสงไฟลิบๆวับๆแวมๆ มันเชื่อมั่นว่าทั้งสองคนนั้นคงต้องหลบไปอยุ่ที่กระท่อมร้างกลางไร่

มันสำปะหรังอย่างแน่นอน จึงร้องสั่งลูกน้องให้เตรียมอาวุธให้พร้อม แล้วพากันเดินไปทางทิศที่เห็นแสงไฟนั้นอย่างเร่งรีบ........

ย้อนกลับมาที่กระท่อมร้างกลางไร่มัน ชัดชายยังคงนอนหงายเอามือก่ายหน้าผากอยุ่ พยายามข่มตาหลับ แต่ไม่สำเร็จ ด้วย

จิตใจที่ครุ่นคิดฟุ้งซ่านในเรื่องของหญิงสาวที่ตนเองรัก ที่นอนอยู่เคียงข้างแต่หันหลังให้ แล้วชัดชายก็เริ่มรู้สึกถึงความผิด

ปรกติของสรรพสัตว์แมงเล็กๆที่อาศัยอยุ่ในไร่มัน ปรกติหลังจากที่ชัดชายกับคุณหมิวมาถึงเพิงพักแล้ว มันก้ส่งเสียงร้องกัน

ดังเส็งแซ่ แต่บัดนี้มันกลับเงียบสงบ เฉกเช่นเดียวกับตอนที่เขากับคุณหมิวเดินฝ่าทุ่งมันเข้ามา ในช่วงที่ยังเดินมาไม่ถึงเพิง

พักนั้นมันก็เงียบเช่นเดียวกันกับแบบนี้ แสดงให้ชัดชายรู้ว่าคงต้องมีใครเดินผ่านกลางไร่มันเข้ามาที่เพิงพักเป็นแน่ แล้วจะ

เป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่เหล่าสมุนของไอ้นายพลคนชั่ว

สมุนของมันคงกำลังออกจามล่าตัวเขากับคุณหมิวอย่างแน่นอน คงเพราะมันรู้และเห็นศพของไอ้ดาวที่ตึกร้างแห่งนั้น ชัดชาย

รีบขยับตัว แล้วเริ่มรู้สึกว่าครั้งนี้เขาขยับตัวได้คล่องขึ้น อาการเสียวแปล๊บที่ชายโครงนั้นหมดไป เหลือเพียงยังจุกๆเสียดๆ

อยุ่บ้างเล็กน้อย หรือเป็นเพราะตนเองเข้าใจผิดคิดว่าซี่โครงหัก มันอาจจะไม่ถึงขั้นนั้น อาจเพียงเดาะร้าวพอได้พักผ่อนมันก็

เริ่มดีขึ้นจนชัดชายแทบจะหายเหมือนเป็นปรกติ เขาขยับตัวเอียงหน้าไปมองซีกหน้าด้านข้างของคุณหมิว แลเห็นคราบน้ำตา

ยังปรกฎชัดบนแก้มนวนของเธอ หัวใจของชัดชายก็แทยสลาย รำพึงกับโชควาสนาของตนเองว่าทำไมมันช่างอัปโชคถึงปานนี้

ครั้งแรกเขานึกว่าคุณหมิวคงมีใจให้ แอบฝันแอบดีใจในความสุขและอนาคตข้างหน้า แต่เมื่อเห็นชัดๆว่าเธอเสียใจกับการ

กระทำของตนเอง ย่อมแสดงว่าเธอไม่เคยรักตนเองแม้สักนิด สิ่งที่ทำไปคงเป็นความพลั้งเผลอ ทำไปตามอำนาจราคะ

ชัดชายก็หันกลับมา แม้จะคิดว่าสาวไม่รัก แต่ตนเองนั้นกลับรักเธอนักหนา เขาจะไม่มีวันปล่อยให้คุณหมิวมีอันตรายเป็นอันขาด

ชัดชายค่อยขยับตัวลุกขึ้นนั่งเอื้อมมือคว้าปืนลูกโม่ที่ยังคงมีกระสุนอยู่เต็มรังเพลิง ค่อยขยับตัวลุกขึ้นอย่างแผ่วเบาด้วยเกรงว่า

คุณหมิวจะตกใจตื่น ชัดชายตัดสินใจออกไปจากเพิงร้างไปดักซุ่มรอ เพราะคิดไว้ว่าขืนรอให้พวกมันเข้ามาจนถึงกระท่อมร้าง

คุณหมิวอาจจะมีอันตราย และที่รีบเร่งออกไปเพียงลำพังนั้นก้หวังเพียงเบี่บงเบนเป้าหมายของพวกมันให้ห่างออกไปจาก

กระท่อมร้างแห่งนั้นนั่นเอง

ชัดชายเดินอ้อมออกไปทางด้านขวาของตัวกระท่อมร้าง เร่งรีบเดินย่องเพื่ออกไปเผชิญหน้าเหล่าร้ายที่มองเห็นแสงไฟฉาย

ส่องมาตามทางเดินบุกฝ่าไร่มันตรงเข้ามาหากระท่อมร้างอย่างที่ชัดชายคาดการไว้ ชัดชายหมอบลงกับพื้นข้างๆทิศทางที่คาด

ว่าเหล่าสมุนวายร้ายของนายพลชั่วจะต้องเดินผ่าน เขากลั้นใจรอเวลาจนกระทั่งพวกมันเดินเข้ามาใกล้ จริงอย่างที่ชัดชาย

คาดการไว้มันกำลังเดินมาตามทางที่เขาหมอบตัวดักซุ่มรออยุ่ ชัดชายกำด้ามปืนพกแน่นจนเหงื่อซึมออกมา ชัดชายรอจน

พวกมันเดินผ่านร่างของเขาช้าๆ พวกมันมาด้วยกันสามคน พอพวกมันเดินคล้อยหลังชัดชายก้ขยับลุกขึ้นยืน ใครจะกล่าวหา

ด่าว่าเขาไม่ใช่ลูกผุ้ชายที่ซุ่มยิงคนด้านหลังก็ให้ว่าไป ในเมื่อถ้าเขาไม่ทำเช่นนี้ ประทะกันซึ่งๆหน้าตามแบบหนังไทย มีหวัง

คนที่ลงไปแดดิ้นกลิ้งกับพื้นคงเป็นตัวเขาอย่างแน่นอน เมื่อตัดสินใจได้แล้วก็พร้อมประทับท่าเล็งปืนไปเบื้องหลังชายร่างสูง

ที่เดินรั้งท้าย จากนั้นก็บรรจงค่อยๆเหนี่ยวไกปืน เสียงดังเปรี้ยงๆๆซ้อนๆกันสามนัด ร่างสมุนโจรสองคนล้มกลิ้งอย่างไม่เป็นท่า

แต่ไอ้คนเดินหน้ากระโดดหลบทัน พร้อมกับยิงสวนมาที่ทิศทางที่มันเห้นแสงไฟจากปากกระบอกปืน

ชัดชายกะไว้เช่นกันจึงกระโดดหมอบหลบไปก่อนหลังจากที่ลั่นกระสุนสังหารออกไปสามนัด เขาค่อยๆคืบคลานออกจากจุด

เดิมอ้อมไปทางด้านซ้าย แต่ไอ้คนที่เดิหน้ามันก้ฉลาด ชำนาญทางไม่ต่างจากเขา มันจึงซุ่มเงียบหลังจากที่ลั่นกระสุนสวน

ไปแล้วพลาดเป้าหมาย ต่างคนต่างซุ่มตัวเงียบๆ แต่คุณหมิวที่นอนหลับอยุ่ในเพิงร้างนั้นกลับตกใจสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียง

ปืนยิงกันสนั่นหวั่นไหว

สิ่งแรกที่เธอลืมตาตื่นขึ้นมาคือการมองหาชัดชายสามีของเธออีกคน เมื่อแลเห็นว่าเม่ได้อยู่ที่เพิงร้างคุณหมิวก้ใจหายวูบ ตกใจ

จนแทบจะทำอะไรไม่ถูก แต่ด้วยความเป็นห่วงชัดชาย คุณหมิวจึงค่อยๆลงมาจากเพิ่งร้างแล้วคลานไปหลบอยู่ในพงไร่มัน แต่

เธอไม่ได้หลบอยู่นิ่งๆเฉยๆ เหมือนที่ชัดชายกับไอ้เด่นมันทำ เธอหลบพร้อมขยับคลานไปข้างหน้าช้าๆ จนยอดมันไหววุบๆ ไอ้

เด่นมองเห็นชัดว่ายอดมันไหววุบมาตามทิศทางที่มันแอบซุ่มอยู่ ชัดชายก็มองเห็นเช่นกัน ว่าทิศทางที่คุณหมิวกำลังคลานมา

นั้น น่าจะเป็นทิศทางที่คนร้ายที่เหลืออีกคนแอบซ่อนอยุ่ เขาจึงตัดสินใจตะโกนก้อง

"คุณหมิวหยุดครับ อย่ามาทางนั้น..เปรี้ยง!"