"ซี๊ดดด....คุณชัดคะ...ถะ..ถ้าคุณชัดอยากทำแรงๆแบบวันนั้นก็ได้นะคะ...."

คุณหมิวกระซิบเสียงกระเส่าแตกพล่า ปรารถนารสสัมผัสที่รุนแรงถึงลูกถึงคนตามแบบฉบับที่ชัดชายเคยทำให้กับหล่อนตั้ง

แต่ครั้งแรกที่เจอกัน ด้วยรู้ว่าวิสัยของชัดชายนั้นต่างกันกับพี่ชายฝาแฝดที่แสนสุภาพ แต่สำหรับเขามันเป็หนุ่มลูกทุ่งบ้านป่า

ลีลาย่อมหนักหน่วงรุนแรง และดูเหมือนคุณหมิวติดใจลีลารุนแรงนั้นไปเสียแล้ว เธอจึงยอมอายยอมถูกประนามว่าหญิงไร้

ยางอาย เพียงเพื่อบอกให้ชัดชายรับรู้ว่าเธอต้องการลีลารักจากเขาแบบใด

"ได้ครับ..สุดที่รักของไอ้ชัด..." ชัดชายสนองตอบทันควันด้วยการเพิ่มน้ำหนักลงไปที่ฝ่ามือบีบคลึงเค้นโนมเนื้อขาวผ่องจน

แดงกล่ำเป็นรอยห้านิ้วของเขา

"ซี๊ดดดดด..อูยยยยย..คุณชัดขา....หมิวเสียวสยิวไปทั้งตัวเลยค่ะ...."

เพียงแค่โดนฝ่ามือใหญ่ของชัดชายบีบคลึงเน้นๆที่โนมเนื้อ คุณหมิวก็สารภาพออกมาอย่างไร้ยางอายว่าเธอเสียสยิวไปหมด

แล้วแค่ไหน พร้อมคำพูดคุณหมิวแอ่นอกส่ายไหวยวนยั่วมือใหญ่ของชัดชายที่ตระโบมโลมลูบเคล้นจนหัวนมเม็ดเล็กๆของ

คุณหมิวเด้งแข็งขึ้นเป็นไต

พอยิ่งซ่านสยิวคุรหมิวก็ตอบโต้ มือเล็กๆกำรูดลำอวบขนาดไม่ต่างกับข้อมือของเธอแม้แต่น้อยซอยถี่ๆ เสียงกระแทกสันมือดัง

ปึ๊กๆ จนชัดชายซู๊ดปากครางสยิว พยายามแข็งใจกลั้นความเจ็บแปล๊บแอ่นส่ายลำลึงค์อวบใหญ่ทิ่มแทงใส่อุ้งมือของคุณหมิว

ตามจังหวะซอยถี่ๆแรงๆ

"คุณหมิวครับ...เอ่อ..อ่า..." ชัดชายลังเลไม่กล้าบอก

"บอกหมิวสิคะ..คุณชัดอยากทำอะไรอีก..." คุณหมิวส่งยิ้มเข้าไปในดวงตาหวานหวามของเธอ แล้วพยักหน้าเร่งเร้าให้ชัดชาย

พูดออกมา

"ผมอยากจูบหีเลียหีคุณหมิวอีกสักครั้ง..ได้มั๊ยครับ.."

ชัดชายตัดสินบอกความต้องการของตนเองให้คุณหมิวรับทราบ พร้อมกลั้นใจรอฟังคำตอบจากปากบางเรียวสวยของเธอ ที่ยิ้ม

แย้มให้อย่างหวานหวาม

คุณหมิวพอได้ยินชัดเต็มสองหู เธอก็อายหน้าแดง ชัดชายมองเห็นก็ใจฟ่อคิดว่าตนเองคงขอมากไป แต่แล้วคุณหมิวก็พยัก

หน้าตอบตกลง พร้อมขยับตัวขึ้นไปเตรียมป่ายขาคล่อมใบหน้าของชัดชาย ด้วยรุ้ว่าเขาคงขยับตัวขึ้นมาใช้ลิ้นชิวหาเนิน

สวาทของเธอไม่ได้ถนัดนัก แต่ชัดชายกลับยื่นมือมาจับขาของคุณหมิวไว้ก่อนที่จะป่ายคล่อม จนคุณหมิวชะงัก หดขากลับ

มาแล้วมองหน้าชัดชายด้วยความสงสัย

"คุณหมิวครับ...ขอผมถามก่อนได้มั๊ยว่า..เอ่อ...ที่คุณหมิวยอมให้ผมทำเช่นนี้เพราะ..เพราะอะไรครับ.." ชัดชายเห็นคุณหมิว

อึ้งเหมือนกำลังครุ่นคิด

"ถ้าทำเพราะความสงสาร หรือทำเพื่ออยากตอบแทน..อยากให้รางวัล..ไม่ต้องให้ผมทำขนาดนี้ก็ได้ครับ..."

ชัดชายยิงคำถามไปตามตรง เพราะตนเองไม่อยากจะเชื่อเลยว่าที่ผ่านมาเพียงไม่นานนั้นดูเหมือนคุณหมิวจะเกลียดขี้หน้า

ของตนเองด้วยซ้ำ

"คุณชัดตอบหมิวมาก่อนได้มั๊ยคะว่า...ครั้งแรกที่หลอกพาหมิวเข้าโมเต็ลนั้น ทำไปเพราะอะไร..." แทนที่คุณหมิวจะตอบคำถาม

ของชัดชาย กลับย้อนถามถึงเหตุการณ์ในโมเต็ลขึ้นมาแทน

"ได้ครับ...คือครั้งแรกที่ยังไม่ได้พบเจอคุณหมิวตัวจริงนั้น ผมเพียงอยากทำลายของรักที่สิ่งที่พี่ฉัตรมี ซึ่งก็รวมถึงตัวคุณหมิว

ด้วย..แต่พอหลังจากที่ผมได้เจอคุณหมิวตัวจริงๆ ผมทำไปเพราะความต้องการของตนเองครับ หาใช่ทำเพราะต้องการแก้แค้น

ต้องการทำลายของรักของพี่ฉัตร..."

คุณหมิวตั้งใจฟังคำตอบของชัดชาย พร้อมครุ่นคิดตามด้วยเหตุผล เธอไม่ได้โกรธชัดชายเลยหลังจากที่ทราบว่าที่เขาทำไป

นั้นเพราะความเข้าใจผิดคิดว่ามารดาไม่รัก มารดาลำเอียง จนเขาต้องพลัดพรากจากไปอยุ่ในชนบท ใช้ชีวิตยากแค้น ขาด

โอกาศในทุกๆสิ่ง ซึ่งตรงข้ามกับแฝดผู้พี่คือฉัตรชัยที่มีพร้อมไปทุกสิ่ง ถ้าเธอเป็นชัดชาย เธอก็คงเสียใจ และอยากเอาคืน

เหมือนที่เขาทำต่อทุกคนในช่วงแรกๆ แต่เมื่อเขารู้ความจริงว่าสิ่งที่ตนเองเข้าใจนั้นมันผิด เขาก็กลับตัวกลับใจ ยอมรับความ

ผิดพลาดไว้กับตนเอง ขนาดที่เสียหวาน เสียเมียให้กับคุณพี่ฉัตร เขายังยอมเสียได้ เพราะรุ้ว่าหวานนั้นหมดรักในตัวเขาแล้ว

ตลอดเวลาสามวันสองคืนที่ถูกคุมขังด้วยกันมา คุณหมิวมีเพียงชัดชายคนเดียวที่คอยเป็นเพื่อนคอยปลอบใจ คอยให้กำลัง

คอยปลอบโยนยามที่เธอหวาดกลัว และสุดท้ายสิ่งที่ชัดชายทำคือการยอมเจ็บตัวอย่างอดทน เพื่อให้เธอและเขาหนีรอดได้

จากเงื้อมมือของนายพลเดช สิ่งต่างๆเหล่านี้คุณหมิวมองดูออกว่าเขาทำด้วยความจริงใจ ไมได่เล่นละครตบตาเธอ จิตใจ

ของคุณหมิวจึงเริ่มเอนเอียงกลับมามองความเป็นจริงว่าเนื้อแท้ตัวตนของชัดชายหาใช่คนเลวร้ายแม้สักนิด แม้จะดูเจ้าชู้

กะล่อนไปบ้าง แต่ก็ทำแบบเปิดเผยไม่ได้แอบซ่อนเร้น และถ้ายิ่งคิดถึงเหตุการณ์ในโมเต็ลนั้นด้วย ถ้าตามหลักกฎหมายนั้น

ถือว่าชัดชายได้ล่วงเกินจนสำเร็จผลกับตัวเธอไปแล้ว นั่นก็หมายความว่าแท้จริงเธอตกกลายเป็นเมียของชัดชายก่อนที่จะ

เป็นเมียของฉัตรชัยเสียด้วยซ้ำ

"เปล่าค่ะ..หมิวไม่ได้ทำแบบนี้เพราะเหตุผลสามอย่างที่คุณชัดคิด...หมิวทำเพราะ..เอ่อ..เพราะอยากทำค่ะ..."

ถึงอย่างไรคุณหมิวก็ไม่กล้ายอมรับความจริงออกมาว่า เธอทำเพราะขอบชัดชาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธอทำเพราะเธอชอบสิ่ง

ที่ชัดชายเป็น สิ่งที่ชัดชายเคยทำกับเธอ มันตื่นเต้นเร้าใจ มันมีความสุขมากกว่าสิ่งที่ตนเองได้รับจากแฝดผู้พี่ แต่คงเร็วเกิน

ไปถ้าจะบอกว่า เธอหลงรักชัดชายไปเสียแล้ว

"ให้หมิวทำต่อนะคะ..."

คุณหมิวตัดบทสนทนา พร้อมกับป่ายขาขึ้นคล่อม ค่อยๆโหยงก้น หย่อนลงมาช้าๆ วางน้ำหนักตัวเองไว้ที่ฝ่าเท้าทั้งสองข้าง

จนเนินสาวอวบนุนวางตรงปากของชัดชายได้แล้ว คุณหมิวก็ทิ้งตัวคล่อมทับลงมาโดยโหย่งตัวไว้ใช้มือสองข้างวางกับพื้น

รับน้ำหนักตัวเธอ โดยพยายามไม่ทิ้งน้ำหนักของเธอให้สัมผัสกับลำตัวหน้าอกของชัดชายเลยแม้สักนิด

"ซี๊ดดดดด....อ่าส์สส..อืมมมมม.."

คุณหมิวครางเสียวสยิว พร้อมกัดฟันแน่น เมื่อชัดชายเริ่มแลบลิ้นกวาดเลียไปทั่วร่องสาวของเธอก่อนช้าๆแผ่วๆ จากนั้นก็เริ่ม

เพิ่มน้ำหนักลิ้น กวาดเลียร่องเรียวยาวจากบริเวณฝีเย็บลากลิ้นขึ้นไปจนถึงโคนเม็ดแตด และเม้มริมฝีปากดูดดุน จนคุณหมิว

เสียวซ่านหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมาปริบๆ ปากร่องสาวขมิบยวบๆ ส่ายเนินสาวระริกๆ เหมือนวิ่งหนีปลายลิ้น หลอกล่อให้ชัดชาย

ไล่ปลายลิ้นควานหา พอปลายลิ้นควานหาเจอร่องสาวฉ่ำเยิ้ม เขาก็บุกทะลวงแทงฟันอย่างไม่ปราณีปราศัย ไม่ใส่ใจว่าคุ่ต่อกร

จะมีฝีไม้ลายมือขนาดไหน จะเทียบเทียมความชำนาญยุทธของเขาหรือเปล่า

ชัดชายหวังเพียงชัยชนะประการเดียวเท่านั้น ส่งผลให้ลีลาชิวหาของตัวเขาทั้งเร่งเร้า ทั้งรวดเร้ว และหักโหม จนคุณหมิวซ่าน

เสียว หวีดร้องออกมาเหมือนได้รับความเจ็บปวด แต่ใบหน้าของเธอกลับอิ่มเอมเปรมสุข ดวงตาหวานเยิ้มหรี่ปรือ จนทนเป็น

ฝ่ายตั้งรับอย่างเดียวไม่ไหว คุณหมิวหมุนตัวกลับ ก้มหน้าลงไปซบลำอวบอ้วนพ่วงพีสีคล้ำ หัวแดงบานร่า แม้จะมีกลิ่นอับชื้น

เพียงใดหมักหมมเพียงใด เธอกลับเม้มปากรูดลงไปช้าๆ แล้วตวัดลิ้นโลมเลียท่อนลำของชัดชายเข้าให้บ้าง แม้เธอจะอ่อน

ประสพการณ์งานยุทธ แต่เธอก็ตั้งใจที่จะต่อกร แม่ทัพใหญ่เมื่อเจอทหารเลวแต่ใจถึง ก็ถึงกับอึ้งในฝีมือ รุกรบผลัดกันไปมา

เนิ่นนานก็หาได้มีผลใครเป็นฝ่ายชนะหรือแพ้พ่าย

"คุณหมิวครับ...ผมไม่ไหวแล้ว..ซี๊ดดด..ได้โปรดเมตตาผมเถอะครับ...ให้ผมได้เย็ดคุณหมิวสักครั้ง..แม้ตายไปก็ไม่เสียดาย

ชีวิตแล้ว..."

ในที่สุดแม่ทัพใหญ่แต่อ่อนด้อยเรี่ยวแรง พอเจอศึกหนักรบติดพันกันนานนัก เรี่ยวแรงก็ถดถอยสู้ทหารเลวไม่ได้ จึงร่ำร้องวิง

วอนขอความเมตตา ขอให้ทหารเลวลงดาบประหารชีวิตเสียให้สิ้นเรื่องสิ้นราว

"คุณชัดขา...ได้โปรดเห็นใจหมิวเถอะค่ะ..หมิวให้สิ่งที่คุณขอไม่ได้....หมิวทำแบบนี้ให้ดีกว่านะคะ..." คุณหมิวกัดฟันอดกลั้น

ความอยากจนแทบสุดชีวิต ถึงเธอจะรุ้สึกเห็นใจในความต้องการของเขา แต่เธอก็ไม่สามารถให้ได้

สิ่งที่คุณหมิวทำให้ได้นั้นคือการขยับพลิกตัวลุกขึ้น แล้วเปลี่ยนท่วงท่าใหม่ ก้าวขาขึ้นคล่อมกลางลำตัวของชัดชาย แล้ว

ค่อยๆหย่อนก้นลงมาตามแบบที่หวานเคยสอนตอนที่ทำให้กับฉัตรชัย คุณหมิวหย่อนก้นลงมาจนเนินสวาทของเธอประทะกับ

ลำอวบอ้วนของชัดชายแล้วเธอก็หยุดยั้งไว้เพียงเท่านั้น เอื้อมมือลอดลงไปที่หว่างขา จับลำอวบอ้วนของชัดชายตั้งตรง แล้ว