แม้แต่คำเดียว แม้จะดูเหมือนเป้นการเสียมารยาท แต่ใครเล่าจะรุ้ว่าภายในใจของคุณหมิวนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ หลังจาก

ที่เธอออกจากห้องพักฟื้นไปแล้ว แทนที่คุณหมิวจะกลับบ้าน เธอกลับแอบเข้าไปนั่งหลบมุมสังเกตุการณ์ตรงล็อบบี้ชั้น

ล่างอย่างเงียบๆ รอจนฉัตรชัยและหวานพากันออกมาจากลิฟท์ และออกไปหน้าโรงพยาบาล คุณหมิวก็กลับขึ้นไปบน

ห้องพักฟื้นของคุณนายแจ่มจรัสว่าที่แม่สามีในอนาคตอีกครั้ง

เมื่อฉัตรชัยกับหวานออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว เพื่อไปหาโรงแรมพักค้างคืน คุณหมิวก็ย้อนกลับขึ้นมาในห้องพักฟื้นของ

คุณนายแจ่มจรัสอีกครั้ง แล้วก็ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากแม้สักนิดในการหลอกล่อป้าแจ่มจนต้องยอมเผยความจริงเรื่องการสลับตัว

ของฝาแฝดทั้งคู่ออกมาให้หญิงสาวรับรู้

"แต่เรื่องการสลับตัวกันนี่ป้าไม่ทราบมาก่อนจริงๆนะคะคุณหมิว เอาป้าไปสาบานที่วัดไหนก็ได้ ถ้าป้าพูดไม่จริงขอให้ป้า..."

คุณหมิวรีบยกมือห้ามเมื่อป้าแจ่มลงทุนสาบานว่าเธอไม่ทราบเรื่องการสลับตัวมาก่อน มาทราบเอาเมื่อมาพบคุณฉัตรกับ

น้องสะใภ้เมียของชัดชายที่โรงพยาบาลก่อนหน้าคุณหมิวจะกลับมาเยี่ยมคุณท่านของเธอสักครุ่ใหญ่นี้เอง

"แล้วทำไมป้าถึงรุ้ล่คะ..ว่าสองคนนี้สลับตัวกัน..." คุณหมิวลองสอบถาม

"โธ่คุณขา...ป้าเลี้ยงคุณฉัตรมาแต่เล็กๆ ทำไมป้าจะดูไม่ออกล่ะค่ะ ว่าคุณฉัตรนิสัยใจคอเป็นอย่างไร...โดยเฉพาะเรื่อง

ความรักที่เธอมีต่อคุณท่าน..ไม่มีวันเสียหรอกค่ะที่เธอจะไม่รีบตามมาดูคุณท่านที่โรงพยาบาล...แต่คุณชัดเธอไม่ผูกพัน

กับคุณแม่ ก็เลยเป็นอย่างที่คุณหมิวเห็นๆนั่นแหละค่ะ..."

คำพูดของป้าแจ่มที่เล่ามาเป็นฉากๆ ทำให้คุณหมิวกลับรู้สึกดีใจที่คุณพี่ฉัตรชัยตัวจริงของเธอเป็นผู้ชายที่ดีไม่ใช่แบบ

ที่เธอเจอกับนายชัดชายที่ปฎบัติตัวแบบนั้น แม้คุณหมิวจะรู้สึกโกรธและเสียใจอยู่บ้างที่ตนเองโดนนายชัดชายแฝดผู้

น้องลวนลามจนเกือบจะเสียตัว เพราะการสลับตัวในครั้งนี้ แต่สองคนรวมทั้งคุณป้าคงต้องมีเหตุผลเป็นแน่ ถึงได้ยอม

ให้มีการสลับตัวกัน ซึ่งคงต้องรอถามจากคุณป้าหรือไม่ก็คาดคั้นเอากับคุ่หมั้นตัวจริง ส่วนเรื่องที่นายชัดชายลวนลาม

เธอนั้น คุณหมิวไม่อยากนำมาคิดให้รกสมอง เพราะหาใช่ความผิดของนายชัดชายฝ่ายเดียว เธอก็ผิดด้วยเช่นกันที่ยิน

ยอมให้เขาล่วงเกินเช่นนั้น เพราะความรุ้สึกส่วนลึกของเธอ ไม่อาจปฎิเสธได้ว่า เธอชอบความสุขความตื่นเต้นแบบ

นั้นเช่นกัน และพอนึกมาถึงตรงนี้คุณหมิวก้อดอายจนหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้จนป้าแจ่มที่นั่งคุยอยู่เบื้องหน้าสังเกตุเห็น

"คุณหมิวขา...ไม่สบายหรือเปล่าคะ..หน้างี้แดงเชียว.."

ป้าแจ่มถามด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับพยายามยื่นหลังมือมาอิงหน้าผาก เพื่อทดสอบว่าคุณหมิวของเธอเจ้บป่วยไม่

สบายหรืออย่างไรจึงหน้าแดงเปล่งปลั่งขึ้นมากระทันหัน

"อุ๊ย..เปล่าค่ะป้า..หมิวไม่ได้เป็นอะไร.."

คุณหมิวรีบโยกศรีษะหนีมือของป้าแจ่มที่ยื่นเข้ามา แล้วตอบอุ๊บอิ๊บเบาๆ หน้าที่แดงอยู่แล้วก้ยิ่งแดงเปล่งปลั่งด้วยความ

อายขึ้นไปอีก

ส่วนทางด้านฉัตรชัยหลังจากพาหวานเข้าพักในโรงแรมระดับสามดาวได้แล้ว ก็ปล่อยหวานให้อยู่ในห้องตามลำพัง ตน

เองเดินลงมาที่ล็อบบี้ของโรงแรม แล้วหยิบโทรศัพท์กดไปหาเบอร์โทรศัพท์ที่ครั้งหนึ่งตนเองใช้อยู่ประจำ

"นายชัดนี่พี่นะ..." หลังจากรอสัญญาณเรียกเพียงครุ่หนึ่งทางปลายสายอีกด้านก้รับ ฉัตรชัยรีบกรอกเสียงลงไปอย่างรวด

เร็ว จนฝ่ายตรงข้ามอึ้งเงียบ

"มีธุระอะไรนายฉัตร..." ชัดชายยังไม่เคยยอมเรียกฉัตรชัยว่าพี่แม้สักครั้งตั้งแต่พบกัน

"อยากเจอกันหน่อย มีหลายเรื่องที่ต้องเคลียร์กัน ชัดนายสดวกมั๊ย.."ฉัตรชัยถามไปเสียงราบเรียบไม่ได้แสดงความโกรธ

อย่างไรออกมา แต่ชัดชายลับตอบมาด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาทว่า

"โหย....ใครจะถ่อขับรถไปหานายที่บ้านนอก ไกลก็ไกล ถ้านายอยากเจอขับมาหาเราที่กรุงเทพสิ ...กล้าขับละป่าวรถ

กระบะคันเก่าๆของเราน่ะ...ฮาๆๆๆๆ..." หลังจากสิ้นเสียงยียวนกวนประสาท ชัดชายก็ได้ยินเสียงพี่ชายฝาแฝดตอบกลับ

มาว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่กรุงเทพกับหวานแล้ว แม้จะตกใจที่ได้ยิน แต่กลับแสร้งพูดเสียงกระด้างตอบกลับพี่ชายไป

"นายชัด มาหาพี่ที่โรงพยาบาลที่แม่พักฟื้นอยู่ได้มั๊ย..." ฉัตรชัยพยายามใจเย็น ด้วยเขาต้องการเจอตัวชัดชายเป็นอย่างมาก

"ก็ได้ๆ...สองทุ่มเจอกัน...ที่ไหนดีล่ะ...ในห้องที่แม่อยู่ไม่เอานะ..."

"ที่ล็อบบี้มีร้านกาแฟ สองทุ่มเจอกันนะนายชัด..."

"ตกลง..เจอกัน...." ชัดชายรับปากเสียงห้วนแล้วรีบวางสาย

เหลือเวลาอยุ่อีกเกือบชั่วโมง โรงแรมที่ฉัตรชัยพักอยุ่กับหวานนั้น เดินทางไปโรงพยาบาลถึงภายในเวลาไม่เกิน10นาที

ฉัตรชัยจึงไม่ต้องเร่งรีบ เดินกลับขึ้นไปบนห้องที่พักอยู่กับหวาน พอถึงหน้าห้องก็ไขกุญแจห้องเข้าไป

"อุ๊ย...ว๊าย...."

เสียงร้องอย่างตกใจของหวานดังลั่น เพราะเธอกำลังเปลือยกายเพื่อที่จะอาบน้ำ ขณะที่หันหลังให้กับประตุห้องพัก จู่ๆก็มี

คนไขกุญแจเข้ามา อารามตกใจหวานไม่ทันได้เห้นหน้าว่าใครเป็นผู้บุกรุกจึงส่งเสียงร้องว๊าย..ด้วยความตกใจเสียก่อน

พร้อมกับยืนบิดตัว ขาหนีบเนินอวบอูมของเธอไว้ สองมือยกมาปิดเต้าอวบอิ่ม ยืนนิ่งค้างแข็งอยู่กลางห้องท่ามกลางแสง

ไฟสว่างจนร่างเปลือยขาวโพลน

"พี่เองหวาน..."

ฉัตรชัยรีบส่งเสียงร้องบอกว่าเป็นตนเอง เพื่อให้หวานหายตกใจ สองตาแลเห็นน้องสะใภ้ หรืออีกนัยหนึ่งก็เป็นเมียของ

ตนเองเช่นกัน ยืนบิดไขว้ขาหนีบเนินสาวอวบอูมแน่น สองมือยกมาปกป้องทรวงอกอวบใหญ่ที่ล้นออกมาจากง่ามนิ้วมือ

จนมือเล็กๆปิดไม่มิด จึงรีบปิดประตุห้องแล้วเดินตรงเข้าไปหา

หวานยังคงเอียงอายหน้าแดงกร่ำก้มงุดจนปลายคางชิดเหนือทรวงอก เมื่อฉัตรชัยก้าวเท้าเข้าไปถึงตัวก็โอบกอดหวาน

ไว้เต็มวงแขนเพื่อปลอบขวัญ แล้วก้มตัวเอียงหน้าหอมแก้มแดงปลั่งดังฟอดใหญ่

"พี่อ่ะ...หวานตกใจหมดเลย.." หวานเอียงแก้มให้ฉัตรชัยหอมแต่โดยดี แล้วผวาเข้ากอดรัดร่างสูงใหญ่ของสามีอีกคนของ

เธอด้วยความรัก

"พี่ไปไหนมาคะ...."

หวานเงยหน้าช้อนดวงตากลมโตสีดำขลับขึ้นจับจ้องใบหน้าของฉัตรชัยเพื่อรอฟังคำตอบ แต่ฉัตรชัยแทนที่จะตอบ กลับ

ก้มหน้าลงมาจนปากหนาสีแดงเข้มแนบประกบเรียวปากบางสีชมพูอ่อนของหวานแนบสนิท หวานจูบตอบพร้อมแลบ

ปลายลิ้นออกมาพัวพันกับลิ้นของฉัตรชัย รุกเร้าโลมลิ้นเล่นกัน จนตัวของเธอสั่นสะท้านอ่อนระทวยในวงแขนของเขา

ฉัตรชัยกอดจูบหวานจนทั่วใบหน้าสวยหวานใสซื่อของน้องสะใภ้ด้วยความรุ้สึกรักใคร่ สองมือบีบคลึงนวดหนั่นเนื้อสะโพก

แก้มก้นขาวผ่องผิวละเอียดของหวานไปมาจนหวานหลุดเสียงครางออกมาด้วยความเสียวสยิว สองมือเล็กๆของเธอไล้ลูบ

แผงอกกว้างของชายคนรักด้วยความรุ้สึกรัญจวณใจ พร้อมกับค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของฉัตรชัยทีละเม้ดๆอย่างเชื่องช้า

จนหมด ก็ดึงเสื้อเชิร์ติของเขาออกมา แล้วแนบหน้ากับแผงอกกว้างอบอุ่นของเขาด้วยความรัก

หวานจูบไล้แผงอกกว้างของฉัตรชัยช้าๆ มือเล็กๆของเธอไล้ลูบจากแผงอกต่ำลงช้าๆจนมาสุดที่ขอบกางเกงยีนส์เนื้อหนา

หวานใช้สองมือปลดกระดุมกางเกงออกอย่างรวดเร็ว โดยที่ฉัตรชับช่วยแขม่วท้องให้ง่ายขึ้น จากนั้นเธอก็ล้วงมือลงไป

เกาะกุมแก่นกายที่พองตัวขึ้นมาน่วมๆนิดๆ แล้วจับมันกำรูดเล่นเบา ๆ จนมันแข็งแกร่งขึ้นมาเต็มอุ้งมือของเธอ

"หวาน....พี่..ซี๊ดดด..."

ฉัตรชัยเสียวสยิวลำยาวของตนวูบๆ เมื่อหวานรูดมันเล่นช้าๆ จนท่อนลำของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาพองตัวเต็มอุ้งมือของเธอ

ฉัตรชัยตอบโต้ด้วยการเอื้อมมือล้วงผ่านร่องก้นอวบอิ่มของหวานเข้าไปจนเจอปลายร่องเสียวของเธอที่เริ่มมีน้ำหล่อลื่น

แตะติดปลายนิ้วออกมา ฉัตรชัยละเลงปลายนิ้วต่อ จนหวานต้องแอ่นก้นพร้อมกางขา ให้มือของฉัตรชัยรุกเร้าได้สดวก

มากขึ้น

"ซี๊ดดด..พี่จ๋า....หวานเสียว.."

หวานแอ่นก้นกางขา พร้อมกับขมิบร่องเสียวยึกๆ เมื่อปลายนิ้วของฉัตรชัยละเลงเล่นจนลื่นปร๊าดๆ หวานดึงมือจากการ

เกาะกุมลำยาวของฉัตรชัยออก แล้วจับขอบกางเกงยีนส์รูดลงไปจนหลุดออกจากสะโพก ไปค้างคาที่ลำขาแข็งของ

ฉัตรชัย ที่ขยับขาเพียงสองสามครั้ง กางเกงยีนส์เก่าๆก็รูดหล่นลงไปกองกับพื้นแทบเท้า เพียงยกเท้าขึ้นมาทีละข้าง

แล้วดีดออกกางเกงของฉัตรชัยก็ปลิวหวือออกไปอยู่ข้างเตียง

เมื่อกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในของฉัตรชัยหลุดออกจากร่างจนเปลือยเปล่า ยืนกอดร่างเปลือยของน้องสะใภ้อยุ่หน้า

ห้อง มือเล็กๆของหวานจับลำยาวของฉัตรชัยรูดเล่นปรู๊ด ๆ พร้อมแอ่นก้นกางขาให้มือใหญ่ๆของเขาล้วงร่องสาวของเธอ