หวานตอบเรียบๆเสียงเบาจนเหมือนกระซิบ ป้าแจ่มพอได้ทราบฐานะของหวานซึ่งก็คือลูกสะใภ้ของเจ้านายตนเองอีก

คนหนึ่ง ถึงกับยกมือทาบอก พิจารณามองหวานด้วยสายตาของผู้ผ่านโลกมามากกว่า ก็สรุปได้ทันทีว่าสาวหน้าหวาน

เหมือนชื่อนี้ไม่ได้ร้ายกาจแบบสามีเป็นแน่ สายตาที่มองจึงอ่อนโยนลง

"ป้าขอโทษนะคะ...อย่าไปคิดมากเลย ผู้หญิงคนนั้นอาจเป็นแค่เพื่อนของคุณชัดสามีหนูหวานก็ได้..." ป้าแจ่มพูดอ่อยๆ

เหมือนสำนึกผิดที่พูดไปจนภรรยาของแฝดผู้น้องทำหน้าเศร้าเสียใจแบบนี้

"ไม่เป็นไรหรอค่ะป้า...พี่ชัดเค้านิสัยแบบนี้แหละค่ะ...หวานรู้ดี..." หวานตอบพร้อมกับฝืนยิ้มให้หญิงชราเบื้องหน้าเพื่อให้

เธอสบายใจ

หลังจากนั้นฉัตรชัยกับหวานพร้อมป้าแจ่มก็พากันขึ้นไปเยี่ยมคุณนายแจ่มจรัส พอเปิดประตูห้องเข้าไปป้าแจ่มก็ถลาเข้า

ไปยืนประชิดขอบเตียงยื่นมือเหี่ยวชราไปจับมือมารดาของฉัตรชัยไว้พร้อมร้องไห้ด้วยความสงสารเวทนากับความเคราะห์

ร้ายของเจ้านายสาว

"คุณท่านขา...อย่าเป็นอะไรไปนะคะ...ฮือๆๆๆๆ" ป้าแจ่มพูดพร่ำเสียอกเสียใจพร้อมร้องไห้กระซิกๆเบาๆ จนฉัตรชัยต้อง

เดินไปโอบไหล่ปลอบประโลม นางจึงหยุดร้องไห้

ฉัตรชัยโอบไหล่พาหญิงชรามานั่งรอดูอาการของมารดาที่มุมโซฟาพร้อมเริ่มเล่าเรื่องการเจอน้องชายฝาแฝด พร้อมกับ

สาเหตุที่สลับตัวกันให้ป้าแจ่มฟังช้าๆ จนจบ

"แล้วหนูหวานรุ้ว่าเป็นคุณฉัตรปลอมตัวมาตอนไหนคะ..." ป้าแจ่มถามเรื่อยๆไม่ได้คิดอะไร แต่คำถามนั้นถึงกับทำให้

หวานสะดุ้ง หน้าซีดขาวเมื่อครู่กลับแดงกล่ำ เธอหรือจะกล้าบอกออกไปว่ารู้ได้อย่างไร

..

"ป้าก็...เอ่อ...รู้ว่าผมไม่เคยอยู่บ้านนอก เรื่องราวต่างๆในชีวิตบ้านนอกก็ไม่รุ้จัก พอน้องหวานใช้ให้ผมหาเครื่องแกงมาทำ

อาหารเย็นผมก็เสร้จแล้ว....ฮึๆๆๆ" ฉัตรชัยพยายามเล่าให้เหมือนเป็นเรื่องขำขัน พอป้าแจ่มได้ยินก็พลอยขำไปด้วย

"แต่พ่อชัดสิคะ...เลียนแบบคุณฉัตรได้เหมือนมากจนป้าที่เลี้ยงคุณของป้ามากับมือยังจำไม่ได้เลย..แล้วคุณหมิวเธอจะ

จำได้หรือเปล่านี่..."

ป้าแจ่มก็พูดไปเรื่อยๆตามแบบนิสัยของเธอ แต่คำพูดแต่ละคำที่ออกมา ทำเอาฉัตรชัยสะอึก...ใช่สิ ถ้าคุณหมิวเธอยังไม่รุ้

แล้วถ้าเจอกันแล้ว ด้วยนิสัยของน้องชายมีหรือที่จะปล่อยคุณหมิวไปแบบง่ายๆ พอคิดมาถึงจุดนี้ฉัตรชัยก็ไม่กล้าที่จะคิด

ต่อว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุ่หมั้นของเขาบ้าง และสาเหตุที่แม่ประสพอุบัติเหตุพลัดตกบรรไดนี้ มาจากการที่ทั้งสองคนพบ

กันด้วยหรือไม่ ฉัตรชัยจำเป็นที่จะต้องได้รับคำตอบ..แต่จากใครเท่านั้นเอง จากแม่ที่นอนป่วยไร้สติ หรือจากคู่หมั้นที่เจอ

กันเมื่อตอนเช้า....

"ป้าครับ...ตอนที่แม่เกิดอุบัติเหตุ....ป้าอยุ่กับแม่หรือเปล่าครับ..." เมื่อมารดายังไม่ฟื้นคืนสติ ฉัตรชัยจำเป็นต้องสืบหา

ข้อมูลจากคนใกล้ชิด

"ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ...ตอนที่คุณท่านโทรศัพท์อยู่น่ะ อยู่บนบรรไดชั้นบน ส่วนป้าตอนนั้นอยู่ที่ห้องรับแขก..." ป้าแจ่มเล่าไป

ตามความจริง

"แล้วป้าก็เห็นคุณท่านเรียกชื่อคุณหนูว่าอย่าทำแบบนั้นนะลูก...แล้วก็ยืนโงนเงนก่อนจะล่วงลงมาตามคั่นบรรไดค่ะ..จาก

นั้นป้าก็วิ่งเข้าไปพยุง คุณหมิวก็โทรเข้ามาพอดี พอป้าบอกไปว่าคุณท่านตกบรรได คุณหมิวก็บอกให้ป้ารีบเรียกรถพยาบาล

แล้วคุณหมิวก็มาที่บ้านค่ะ..." ป้าแจ่มลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเท่าที่ตนเองรุ้ให้ฉัตรชัยฟังช้าๆ

"แล้วคุณหมิวมาตามลำพังหรือว่ามากับนายชัดครับ.."

"มาคนเดียวค่ะ..แต่ขับรถสปอร์ตสีแดงของคุณฉัตรมา...แต่ตอนที่ขับไปจากบ้านน่ะ คุณชัดเป็นคนขับไปนะคะ..."

 ป้าแจ่มเล่าไปเป็นฉากๆ แต่แค่นี้ฉัตรชัยก็มั่นใจแล้วว่า วันนั้นที่เกิดเหตุ นายชัดจะต้องอยุ่กับคุ่หมั้นของตนเองเป็นแน่

ไม่เช่นนั้นคุณหมิวจะขับรถสปอร์ตของตนเองมาได้อย่างไร และสาเหตุที่มารดาตกบรรไดนั้น คุณหมิวจะต้องรู้อย่างแน่

นอน หลังจากนั้นฉัตรชัยก็ไม่ได้ซักถามอะไรป้าแจ่มต่อ ป้าแจ่มเลยเดินเลี่ยงไปนั่งข้างหวานพร้อมพูดคุยกันถามถึงสาร

ทุกข์สุกดิบกันตามประสาผู้หญิง ซึ่งฉัตรชัยได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง

แต่ในสมองกำลังขบคิดว่าจะจัดการเรื่องยุ่งๆที่น้องชายก่อขึ้นได้อย่างไรดี โดยเฉพาะเรื่องของคู่หมั้นคุณหมิวนั้น ฉัตรชัย

ห่วงกังวลกลัวว่าถ้าขืนเธอยังไม่รุ้เรื่องการสลับตัว อาจพลาดท่าเสียทีน้องชายตนเองก็เป็นไปได้ แต่แม้จะหาทางที่จะบอก

ให้คุณหมิวทราบ แต่คุณหมิวจะคิดอย่างไรนี่สิคือปัญหาที่ฉัตรชัยต้องหาทางออกให้ได้

...........................

ทางด้านชัดชายหลังจากที่เก็บกวาดเสื้อผ้าแบรนด์เนม พร้อมทั้งทรัพย์สินมีค่าของพี่ชายมาหมดแล้วก็ขับรถเบ็นซ์คันหรู

ของพี่ชายกลับมายังรังรักของแอนนี่ที่ชั้นบนของคลับเฮ้าส์หรุ แล้วพาขึ้นไปขลุกกันอยู่ภายในห้องเพียงลำพัง แอนนี่กลับ

เข้ามาในห้องก็ทิ้งตัวลงนอนด้วยความอ่อนเพลีย ส่วนชัดชายเดินไปมาในสมองครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจนตนเองถลำลึก

เข้ามาพัวพันกับแอนนี่ แม้ชัดชายจะได้รับการศึกษาเพียงแค่มัธยมปลาย แต่เขาก็เป็นคนฉลาดทันคน เรื่องแบบนี้ทำไม

เขาจะไม่รู้ว่าแอนนี่กับพ่อและสมุนบริวาร จะต้องมีแผนการณ์อะไรบางอย่างที่จะผูกมัดพี่ชายเขาอย่างแน่นอน สิ่งที่เกิดขึ้น

หาใช่เพราะความรัก ทุกอย่างถูกจัดฉากขึ้นมา แต่แอนนี่ก็พลาดเพราะแทนที่จะจับฉัตรชัยได้ กลายเป็นการคว้าตัวชัดชาย

มาเสียแทน

"แอน..." ชัดชายเดินตรงไปจับแขนของแอนนี่เขย่าเรียก เธอก็ลืมตาขึ้นมาอย่างงังเงีย แล้วถามเขา

"ว่าไงคะบอส..." พูดเสร้จก็หลับตาต่อ

"ผมจะลงไปเดินเล่นข้างล่างหน่อยนะครับ..." ชัดชายพูดจบก็เดินออกจากห้องในขณะที่แอนนี่พึมพำตอบรับเบาๆแล้ว

ก็หลับต่อด้วยความอ่อนเพลีย

ชัดชายเดินลงมาจากห้องพักถึงห้องบาคาราซึ่งขณะนั้นเหลือนักพนันอยู่ไม่มากนัก ก็เจอเข้าไปนายเทวัญคนคุมบ่อนของ

ป๋าแอนนี่ที่เดินตรงเข้ามาหาพร้อมสอบถามว่า

"บอสจะลองเล่นบ้างมั๊ยครับ..." นายเทวัญยืนพูดกับชัดชายอย่างนอบน้อม ร่างสุงใหญ่ของเขาค้อมหลังลงเล็กน้อย

"ผมเล่นบาคาราไม่เป็นหรอกครับ ถ้าเป็นไพ่ ไฮโล หรือกำถั่วละก็พอไหว..." ชัดชายตอบอย่างลำพองใจ หารุ้ไม่ว่ากำลัง

เผยไต๋ทาสแท้ของตนเองออกมาให้เทวัญรับรู้ แต่เขาก็กลับทำเป็นหัวเราะกับท่าทีของบอสที่ชอบการพนันแบบบ้านๆ

พร้อมสอนวิการเล่นให้กับชัดชาย จนพอเข้าใจในเกมส์การพนันชนิดนี้ จากนั้นเทวัญก็เดินไปที่ฝ่ายแลกเงินหยิบชิฟ

พนันจำนวนหนึ่งมายัดใส่มือชัดชาย พร้อมบอกว่าเป็นอภินันทนาการจากป๋าคุณพ่อของแอนนี่หรือพ่อตาของชัดชัยนั่นเอง

หลังจากที่ชัดชายได้ชิฟพนันมาแล้วก็เดินจากไปสังเกตุการณ์อยู่สักพักก่อนที่จะนั่งลงเล่นอย่างเพลิดเพลิน แรกๆก็ได้

ชิฟพนันมาจำนวนมาก แต่พอเล่นๆไปก็ค่อยๆเสียกลับคืนให้กับทางบ่อนจนชิฟหมด ครั้นมองหาเทวัญเขาก็ไม่ได้อยู่ใน

ห้องพนันแล้ว ชัดชายจึงควักเงินสดออกมาจากกระเป๋าไปแลกชิฟมาเล่นอีกครั้งอย่างติดลม

ทางด้านเทวัญหลังจากที่มองเห็นว่าฉัตรชัยบอสของแอนนี่กำลังเล่นติดลมแล้วก็ค่อยเดินเลี่ยงออกจากห้อง เดินขึ้น

บันไดไปช้าๆด้วยรอยยิ้มลึกๆเย็นเฉียบ เมื่อไม่มีใครสังเกตุเห็นเทวัญก็หลบเข้าไปในห้องของแอนนี่ที่กำลังนอนหลับอยู่

บนเตียงด้วยความอ่อนเพลีย ร่างสูงเพรียวแต่สัดส่วนไม่ว่าจะอกอวบเอวคอดกิ่วสะโพกผายงอน ใบหน้าหวานสวยของ

สาวลูกครึ่งเลือดผสมที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงนั้น ช่างยั่วยวนจนเทวัญเกิดกิเลสตัณหาขึ้นมาอย่างสุดที่จะระงับได้

ก่อนหน้านี้เขาเคยหมายปองลูกสาวของเจ้านายมาอย่างลับๆนานแล้ว ซึ่งแอนนี่ก็เหมือนมีใจให้กับเขา จนเคยพรอดรัก

กันกอดจูบล้วงลุบยามที่ปลอดคนมาหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ ครั้นป๋าของแอนนี่วางแผนที่จะให้แอนนี่จับ

บอสของเธอ เพื่อใช้ประโยชน์จากบริษัทของเขา เทวัญก็จำยอมทำตามแผนการนั้นจนสำเร็จผล แต่ครั้งนี้ไม่ว่าจะ

อย่างไรก็ตาม เทวัญหมายมั่นว่าเขาต้องได้ตัวแอนนี่บ้างเป็นการตอบแทนที่ทำงานให้กับป๋ามาช้านานแล้ว

เทวัญเดินย่องเบากริบไปนั่งบนเตียงข้างตัวแอนนี่จากนั้นก็ก้มลงจูบแก้มเธอเบาๆ มือก็ลูบไล้ขาอ่อนเรียวยาวขาวผ่อง

ออกสีชมพูของแอนนี่อย่างหื่นกระหาย แอนนี่ขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกลำขาเรียวถูกลูบไล้ แต่กลับคิดว่าบอสคงเป็นคน

เล้าโลมเธอ จึงไม่อยากลืมตาขึ้นมอง เทวัญลูบไล้ขาอ่อนด้านในของแอนนี่สูงขึ้นไปช้าๆ ฝ่ามือลำแขนก็ดันชายกระโปรง

ของแอนนี่ถลกสูงขึ้นไปจนถึงโคนขาขาวๆ มือใหญ่ของเทวัญกำเป้าอวบนูนของแอนนี่ขยำเล่นเบาๆอย่างมันเขี้ยว