"ครับๆ...งั้นเราไปที่อื่นคุยกันนะ ทีที่จะไม่มีใครเห็นดีมั๊ยครับ"

ชัดชายพูดจบก็สตาร์ทรถ เสียงเครื่องยนต์แรงม้าสูงครางกระหึ่มก่อนจะกระชากออกตัวไป เสียงล้อยางบดพื้นซีเม็นต์ดัง

สนั่น ชัดชายครุ่นคิดไประหว่างที่ขับรถออกมาจากห้างสรรพสินค้า ว่าจะพาคุณหมิวไปเชือดที่ไหนดี อยากจะไปเรือนหอ

ของพี่ชายก็อยากไปอยู่ แต่ทว่าตนนั้นไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ใด ครั้นจะพาออกไปต่างจังหวัด มันก็จะชักช้าเกินการ ตอนนี้สมัน

ตัวน้อยๆกำลังเพลิดเพลิน ถ้ายิ่งชักช้าจะตื่นตัวเสียก่อน พยัคฆ์ร้ายที่กลายร่างทำเป็นแมวเซาจะอดกินเนื้อหวานๆของ

สมันสาวเสียก่อน แล้วชัดชายก็นึกได้ถึงสถานที่เร้นลับที่หนุ่มสาวมักพากันไปใช้บริการยามฉุกเฉินไร้ทางไป แต่ครั้นจะ

พาคุณหมิวเข้าไปในโมเต็ล ก็เกรงว่าเธอจะไม่ยินยอมพร้อมใจ

"คุณหมิวรักพี่มั๊ยครับ..." ชัดชายเอียงหน้าไปถามคู่หมั้นสาวของพี่ชายที่นอนคดคู้อยู่กับเบาะสีหน้าค่อยหายตื่นกลัว

"รักสิคะ..คุณพี่ถามเหมือนไม่รู้ใจหมิว...ถ้าไม่รักคุณพี่ หมิวจะยอมให้คุณพี่ทำแบบนี้หรือคะ..." คุณหมิวตอบกลับมา ใบหน้า

ค่อยดีขึ้นกว่าเมื่อสักครู่

"พี่รักคุณหมิวมาก....น้องหมิวไว้ใจพี่มั๊ยคะ..."

ชัดชายพูดพร้อมกับยื่นมือไปลูบศรีษะของคู่หมั้นพี่ชายอย่างรักใคร่เอ็นดู การกระทำที่อบอุ่นอ่อนโยนแบบนี้ ทำให้คุณหมิว

เริ่มหายหวาดกลัว อารมณ์ซ่านสยิวที่ลดลงไปเมื่อสักครู่เริ่มกลับมาอีกครั้ง จึงเอื้อมมือไปกอดเอวคู่หมั้นหนุ่มอย่างประจบ

เอาใจพร้อมบอก

"หมิวรักคุณพี่มากค่ะ...แล้วก็ไว้ใจคุณพี่ด้วย..."เสียงหวานใสไพเราะของเธอที่ตอบมา ทำให้ชัดชายแอบยิ้ม สายตามอง

เห็นป้ายโมเต็ลด้านหน้าห่างไปไม่เกิน200เมตร จึงชลอรถช้าลง

"รักพี่...ไว้ใจพี่ น้องหมิวต้องหลับตาสิคะ..."

แม้จะสงสัยว่าคู่หมั้นหนุ่มให้หลับตาทำไม แต่เธอก็เชื่อหลับตาแน่นสนิท เมื่อชัดชายค่อยเลี้ยวรถเข้าไปยังโมเต็ลข้างทาง

แล้วขับรถตามแสงไฟฉายของพนักงานเข้าไปจอดในม่านสีทึบหนาที่เปิดรอท่าไว้ รอจนพนักงานเดินมาข้างรถ ชัดชายก็

ควักแบ็งค์พันส่งให้พร้อมกระซิบบอกว่าไม่ต้องมารบกวน จนพนักงานเดินจากไปพร้อมรูดม่านด้านหลังรถปิดลงเรียบร้อย

แล้ว จึงบอกให้คุณหมิวลืมตา

มล.ลาวัลย์ลืมตาขึ้นมาก็เห็นแต่ความมืดแม้จะเป็นกลางวันก็ตามเถอะ เธอกวาดตามองรอบข้างของตัวเก๋งสปอร์ต เห็นมี

แต่ม่านสีทึบหนาปิดล้อมโดยรอบ เบื้องหน้าเห็นเพียงห้องเล็กๆทาสีสดใสกับบานประตูไม้ที่เปิดค้างคาอยู่

"ที่นี่ที่ไหนคะคุณพี่..." คุณหมิวถามงงๆ แต่ชัดชายกลับไม่ตอบ เพียงก้มหน้าลงมากระซิบที่ริมหูว่า

"ที่นี่จะไม่มีใครมารบกวนพี่กับน้องหมิวครับ...." พูดจบก็ซบหน้าจูบแก้มนวลของคุณหมิวฟอดๆ มือวางแหมะที่ลำขาวขาว

เรียวแล้วลูบไล้แผ่วเบา จนขนอ่อนๆของสาวสวยลุกเกรียว

คุณหมิวจะอ้าปากจะถามก็โดนริมฝีปากร้อนเหมือนเปลวไฟของคู่หมั้นหนุ่มแนบประกบลงมาแล้วบดขยี้หนักๆ จนริมฝีปาก

บางต้องแย้มออก ปล่อยให้ลิ้นอ่อนพริ้วของเขาสอดเข้ามาชอนไชพัวพัน

"คุณพี่ขา...ทำแค่นี้พอนะคะ...อย่ารังแกน้องอีกเลย..."

คุณหมิวพูดกระท่อนกระแท่น ขาดๆหายๆ เมื่อมือใหญ่ของคุ่หมั้นที่ลูบไล้ขาเรียวของเธอสอดล้วงลึกเข้าไปทีละนิดๆ จน

ปลายนิ้วแทบจะสัมผัสกับกลีบสาวภายใต้อันเดอร์แวร์เนื้อบางแบบซีทรูของเธอ

"ครับ...พี่ชายสัญญาว่าจะไม่รังแกทูนหัวมากไปกว่านี้..."

แล้วปลายนิ้วของชัดชายก็สัมผัสกับกลีบเนื้ออวบเป็นพรูของคุณหมิว หน้าก้มไซ้ต่ำลงมาจนปากสัมผัสกับโนมเนื้ออวบกลม

สองเต้า ที่กระเพิ่อมไหวตามจังหวะหายใจที่สะท้อนขึ้นๆลงๆ ของมล.ลาวัลย์ คู่หมั้นของพี่ชายฝาแฝดของตน

"อูยยยย..ซี๊ดดด...คุณพี่ขา...ยะ..อย่าดูดอกหมิวสิคะ....อ๊ายยยย..ว๊ายยยตายแล้ว ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ..อูยยยย...ซี๊ดด"

เสียงคุณหมิวครางกระเส่าเมื่อชัดชายอ้าปากงับปลายหัวนมเม็ดเล็กๆที่คัดแข็งจนดันบราไร้ฟองน้ำออกมาเป็นเม็ดเล็กๆกลมๆ

เข้าปากแล้วดูดดุนด้วยปากด้วยลิ้น จนเสื้อคุณหมิวเปลื้อนน้ำลายเป็นดวงกลม ส่วนมืออีกข้างก็ลูบสัมผัสกลีบเรียวเสียว

ของเธอช้าๆแผ่วๆ จนเขารับรู้ว่าร่องหลืบของลูกสาวผู้ดีคนนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยเมือกลื่น

"คุณหมิวของพี่ น่ารักเหลือเกิน....พี่ชายขอนะคะ...." ชัดชายพูดพร้อมกับกระตุ้นเร่งเร้าความกำหนัดให้คู่หมั้นของพี่ชาย

จนร่างเธออ่อนระทวยนอนเหมือนไร้เรี่ยวแรงบนเบาะหนังรถสปอร์ตคันงาม

"ซี๊ดดด..พี่ชายขา..หมิวใจจะขาดแล้ว...อย่าทำอะไรมากไปกว่านี้เลยนะคะ..สงสารหมิวเถอะนะคะ...อูยยย...ว๊ายยย...อ่าส์

ซี๊ดดดด...."

คุณหมิวพูดขาดๆหายๆ สลับเสียงครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่าน เมื่อชัดชายใช้ปลายนิ้วแหวกขอบดันเดอร์แวร์ของเธอ

เข้าไปสัมผัสกับเนื้อแท้ที่ฉ่ำชื้นแฉะไปทั้งร่องหลืบ

ชัดชายไม่ยอมตอบ กลับไซ้หน้าไซ้ปากต่ำลงมาจนถึงเนินหน้าท้องที่เกร็งเขม็งไร้ไขมันปลายนิ้วยิ่งลูบไล้ตามความยาว

ของร่องเสียวแต่ยังไม่สอดนิ้วเข้าไปข้างใน ร่างสาวสวยอ่อนระทวยใบหน้าแดงกร่ำด้วยความกำหนัด มือไม้ไร้เรี่ยวแรงที่จะ

แข็งขืน ตาหลับปี๋ไม่กล้าสบตาคู่หมั้นหนุ่มด้วยความเขินอาย ปล่อยร่างสาวให้รอรับความสุขความตื่นเต้นที่คู่หมั้นหนุ่มมอบ

ให้ด้วยใจระทึก พร้อมทั้งเชื่อมันในตัวเขาว่าจะรักษาสัญญา ไม่ทำอะไรเธอมากไปกว่านี้

ใบหน้าของชัดชายไซ้ต่ำลงมาดอมดมความหอมของคู่หมั้นพี่ชายจนถึงเนินโหนกที่อูมดันชุดแซกขึ้นมาเป็นรูปสามเหลี่ยม

ขนาดเต็มฝ่ามือของตน ลอบอมยิ้มอย่างสะใจ ที่ตนจะเป็นผู้ยัดเยียดความเป็นผัวให้มล.คนสวยนี้ก่อนพี่ชายจะได้เข้าห้อง

หอ ยิ่งคิดก็ยิ่งสุขยิ่งสะใจ ขยี้ใบหน้ากับเนินสาวจนมล.คนสวยร้องครางซี๊ดๆอูยๆ เด้งเนินโหนกลอยคว้าง สองมือขยุ้มผม

ตนเองดันออกบ้าง ดึงเข้าหาบ้างอย่างไร้สติ ปากครางอูยๆซี๊ดๆลั่นรถด้วยความเสียวซ่าน

ชัดชายผงะหน้าขึ้นมาจากเนินสาว แล้วใช้สองมือเกี่ยวชายชุดแซกถลกขึ้น แต่ยังไม่มากนักเนื่อจากก้นอวบขาวของคุณ

หมิวนอนทับอยู่ แต่กระนั้นเขาก็เห็นเนินโหนกของเธออูมดันอันเดอร์แวร์บางๆลายลูกไม้ขึ้นมาเป็นก้อนสามเหลี่ยมเด่นชัด

ขนไหมแพรสีดำของคุณหมิวดกดำ แต่ก็ไม่รกรุงรังดุเหมือนจะดูแลตัดตกแต่งไว้เป็ย่างดี

ชัดชายสอดมือเข้าไปช้อนก้นของคุณหมิวยกขึ้น แล้วดึงชายชุดแซกส่วนที่กดทับออกมาจนสามารถถลกขึ้นไปกองค้างอยู่

บนหน้าท้องคัดแข็งไร้ไขมันของเธอ แม้ภายในรถจะค่อนข้างสลัว แต่ก็พอมองเห็นได้ชัดว่าเนินโหนกสาวของมล.ผู้นี้มี

ขนาดใหญ่ทัดเทียมกับหวานเมียบ้านนาของตนเองเหมือนกัน ต่างกันก็เพียงเนินโหนกนูนของหวานนั้นไร้ขนไหมแพรพรรณ

แต่ของคุณหมิวนั้นกลับกดดำสวยงาม

"แม่ครับ....โทรหาน้องได้มั๊ย..." เวลาผ่านไปจนบ่ายแก่ๆ หลังจากที่ฉัตรชัยหาทางปลีกตัวออกมาจากหวานได้แล้วก็โทรไป

หามารดาอีกครั้ง

"แม่โทรแล้วลูก...น้องเอาโทรศัพท์ลูกไปใช้จริงๆแหละ..." มารดารีบตอบกลับ เธอก็รุ้สึกร้อนใจเป็นกังวลตามลูกชายคนโต

ไปด้วยเช่นกัน

"แม่ครับ...เอ่อ...ถ้าน้องไปหาคุณหมิวผมเกรงว่า เธอคงแยกไม่ออกหรอกครับว่าใครเป็นใคร...ทำไงดีล่ะครับ.." เสียงของ

ฉัตรชัยยิ่งร้อนรน จนมารดารับรู้

"แม่จะลองโทรหานู๋หมิวบ่อยๆนะจ๊ะ...ถ้าโทรติดแล้วเดี๋ยวแม่จัดการให้เอง ลูกฉัตรไม่ต้องร้อนใจไปหรอกจ๊ะ...เดี๋ยวทางโน้น

ก็จับได้พอดีว่าลูกสลับตัวมา..." มารดาพูดจบก็รีบวางสาย

ภายในรถสปอร์ตสีแดง ที่จอดติดเครื่องอยู่ภายในม่านหนาสีทึบล้อมรอบสามด้านนั้น ภายในห้องโดยสารที่มืดสนิทจนไม่มี

ใครสามารถมองเห็นเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นภายในรถได้

"คุณพี่คะ...อย่ามองแบบนั้นสิคะ...น้องอายนะ..."

เสียงมล.ลาวัลย์กระเส่าแหบพร่า ด้วยความกำหนัดหลังจากโดนคู่หมั้นหนุ่มปลุกเร้า จนสามารถถลกกระโปรงชุดแซกสีบาน

เย็นของเธอขึ้นไปกองค้างอยู่บนหน้าท้อง อวดให้เห็นเนินโหนกอวบอูมผุดดันอันเดอร์แวร์บางๆ ขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่าง จน

ชัดชายจ้องมองด้วยสายตาหื่นจัด คุณหมิวเอื้อมมือสองข้างมาปิดป้องเนินเนื้อที่โดนคุ่หมั้นหนุ่มจ้องมองจนเธอเขินอาย

หน้าแดงกร่ำ

"จะอายพี่ชายทำไมคะ...หีน้องหมิวสวยขนาดนี้ พี่ภูมิใจเหลือเกินที่จะได้เป็นเจ้าของ..."

ชัดชายพูดจบก็ค่อยซบหน้าลงไปหอมเนินโหนกของคุณหมิวดังฟอด จนคุณหมิวผวาพยายามผลักดันหน้าของคู่หมั้นให้

ถอยห่าง พร้อมรู้สึกอับอายยิ่งนักที่คู่หมั้นของเธอพูดออกมาตรงๆ ว่าหีของเธอสวย...นับว่าเป็นครั้งแรกทีเดียวที่เธอรู้สึก

ว่าทำไมคู่หมั้นหนุ่มถึงพูดจาหยาบคายได้ขนาดนี้...ทั้งที่ปรกติจะสุภาพเรียบร้อย