หวานร้องว๊ายเพราะความตกใจ แต่ไม่ได้อับอายที่ผ้าหลุดต่อหน้าผัว เธอจึงไม่มีทีท่ากระมิดกระเมี้ยน ยังคงยืนตรงอวดสัด

ส่วนอวบอูมโหนกนูนของเธอต่อหน้าฉัตรชัย จนเขาต้องเป็นฝ่ายหันหลังให้ หวานก็ตรงเข้ามากอดรัดแรนบหน้ากับแผ่น

หลังกว้างของสามีเธอ พร้อมออดอ้อนด้วยเสียงหวานๆไพเราะเบาๆ

"พี่...อย่าทำแบบนี้สิคะ...พี่จะมีคนอื่นหวานก็ไม่เคยห้าม แต่พี่ก้ต้องให้ความสุขกับหวานด้วยสิคะ..."

น้องสะใภ้ของฉัตรชัยกลับแปลการกระทำของตัวเขาไปในทำนองนี้ หาได้ระแวงสงสัยแม้แต่น้อยว่าร่างบุรุษที่เธอสวมกอด

อยู่นี้เป็นเพียงสามีกำมะลอที่สลับตัวกันมาเท่านั้น

หวานพูดกระซิบเสียงแผ่วแล้วก็เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบเบาๆแถวๆซอกคอกกหูของฉัตรชัย อกอวบเต่งตูมทั้งสองเต้าแนบอิง

กับแผ่นหลังเสียดส่ายไปมาช้าๆด้วยความรู้สึกถวิลหา จนฉัตรชับขนลุกซู่วาบหวิวไปกับรสสัมผัส แม้จะพยายามเบี่ยงเบน

ความรู้สึกไปเท่าใดก็ตาม แต่ท่อนลำในกางเกงกลับเริ่มพองขยายขึ้นมาอย่างช้าๆ มือของหวานเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อให้

ฉัตรชัยทีละเม้ดๆ จนหมด แล้วดึงกระชากออกมาจากตัว ก่อนจะถลกชายเสื้อกล้ามดึงออกไปทางหัว ในขณะที่แตรชัยหลับ

ตาปี๋ พยายามสูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ หวังให้บรรเท่าจากความรู้สึกที่ถมทับทวีจนเป้ากางเกงโป่งออกมาเป็นรูปเป็นลำ

"หวานยะ...อย่า"

ฉัตรชัยพยายามจะหันไปร้องปราม แต่ยังพูดไม่ทันสุดคำ ปากตนเองก็โดนเรียวปากบางของหวานประกบแน่น แล้วพยายาม

สอดลิ้นเรียวเข้ามาหา มือเล็กๆก็ป้วนเปี้ยนลงไปกึ่งกลางลำตัวของสามี พอสัมผัสเห็นความคัดแข็งของส่วนนั้น หวานก็แอบ

ยิ้มดีใจด้วยความสุข อย่างน้อยตอนนี้เธอก็รุ้แล้วว่าสามียังต้องการตัวเธออยู่ แม้จะขัดกับการแสดงออกทางภายนอกก็ตามที

มือเล็กๆค่อยๆลูบค่อยไล้ไปตามความยาวของลำที่ยังซ่อนอยู่ในกางเกง จนฉัตรชัยทนต่อไปไม่ไหว เผยอปากสอดปลายลิ้น

เข้าไปพัวพันกับปลายลิ้นของหวานอย่างนิ่มนวล พร้อมเบี่ยงตัวหันกลับมาสวมกอดร่างเปลือยบอบบางที่เต็มไปด้วยสัดส่วน

โค้งเว้าอวบอูมของน้องสะใภ้ด้วยใจเต้นระทึก

"พี่...หวานรักพี่นะ...ซี๊ดดด"

หวานครางซี๊ดเบาๆเมื่อโดนสามีสวมกอดแน่น จนอกอวบของเธอเสียดสีกับแผงอกของสามีแน่น เนินนูนโหนกตรงกลางลำ

ตัวก็เกี่ยวเสียดสีกับลำขาแกร่งของสามีอย่างรัญจวณจิต จุ่ๆท้องฟ้าก็มืดครึ้ม มีแสงแปร๊บๆจากฝ้าแลบ ลมก็กระโชกพัดไหว

แล้วสักครู่ฝนก็ตกลงมาอย่างกับฟ้ารั่ว จนร่างหนุ่มสาวที่กอดเกี่ยวกันท่ามกลางสายฝนต่างก็แยกย้ายกันรีบขึ้นเรือน

ฉัตรชัยกับหวานน้องสะใภ้ต่างก็วิ่งกลับขึ้นบนเรือนอย่างฉุกระหุก โดยที่หวานนำด้านหน้า ฉัตรชัยเผลอตัวมองตามสะโพก

อวบใหญ่คับแน่นของหวานที่เยื้องย่างขึ้นบรรได มันส่ายยึกๆยักๆ ชวนน่าหลงไหลเหมือนนางระบำฮาวายไม่ผิดเพี้ยน จน

เมื่อทั้งสองขึ้นมาอยู่บนเรือนแล้ว

"พี่..พอฝนหยุดแล้วเราไปอาบน้ำกันต่อนะจ๊ะ...หวานยังไม่ได้ฟอกสบู่เลย..."

หวานเดินมานั่งข้างๆสามี ผ้าซิ่นเปียกน้ำลู่ราบแนบไปตามร่าง จนเห็นอกอวบเต้าเต่งของเธอผุดดันขมวดปมผ้าซิ่นออกมา

เป็นก้อน ต่ำลงมาที่หน้าท้องก็แบนราบไร้ไขมัน เนินโหนกนั้นซุกอยู่ในลำขาเรียวยาวที่หนีบเอาไว้ ฉัตรชัยต้องรีบเบือน

สายตาออก ด้วยรู้สึกจิตใจตนเองมันเริ่มจะควบคุมเอาไว้ไม่อยู่ เพราะตนเองหาใช่พระอิฐพระปูน ที่จะไม่มีเลือดเนื้อไม่มี

อารมณ์เสียเมื่อไหร่

"พี่ว่าไม่ต้องแล้วละ...อาบแค่นี้ก็พอ ตัวหวานยังหอมกรุ่นอยู่เลย..."

เผลอไผลพูดออกไปด้วยความรุ้สึก ก็เนื้อตัวของน้องสะใภ้ที่นั่งแนบชิดนั้น มันหอมกรุ่นเหมือนดอกมะลิป่าจริงๆ สายตาที่

มองประสานกัน หวานรู้สึกอบอุ่น จนเอียงอาย เธอไม่เคยเห็นสายตาอบอุ่นแบบนี้จากสามีมานานนักหนา ส่วนมากก็จะเจอ

แต่แววตากรุ้มกริ่มเต็มไปด้วยความปรารถนาในโลกีย์ แต่พอเจอสายตาอ่อนนุ่มอบอุ่นเข้าไปแบบนี้ แก้มสาวของเธอก็ถึงกับ

แดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

"พี่อ่ะ....มองจนหวานเขินเลย อิอิ"

หวานหัวเราะแก้เขินที่ถูกมองด้วยการจับจมูกสามีบีบเบาๆ จนฉัตรชับรู้สึกตัว รีบปรับสีหน้าแววตาให้เป็นปรกติ แล้วเริ่มนับ

หนึ่งใหม่อีกครั้ง เพื่อป้องกันไม่ให้ใจวอกแวกไปไหน

เมื่อสามีบอกว่าไม่ต้องไปอาบน้ำอีก หวานก็เลยเปลี่ยนชุดใหม่ พร้อมหยิบเสื้อผ้ามาให้สามีเปลี่ยนด้วย หวานหันหลังยืน

เปลี่ยนเสื้อผ้าใกล้ๆฉัตรชัย ไม่ได้ระรี่ระวังมากนัก จึงไม่พ้นที่จะต้องโชร์สัดส่วนให้พี่สามีเห็นวับๆแวมๆอีกหลายหน ทาง

ด้านฉัตรชัยก็เลี่ยงออกไปอีกด้านของห้องโล่งๆ หยิบผ้าขาวม้ามานุ่งแล้วถอดชุดที่เปียกน้ำออกไปอย่างระมัดระวัง

จนเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเสร็จ หวานก็เตรียมจัดที่หลับที่นอน โดยลากที่นอนบางๆเก่าๆ แต่สะอาดมาปูกางตรงริมห้องด้านหนึ่ง

แล้วปลดชายมุ้งที่พับเก็บไว้มากางครอบที่นอนแล้วมุดเข้าไปตลบชายมุ้งยัดใต้ที่นอนจนเรียบร้อย ก็โผล่หน้าออกมายิ้ม

หวานใส่ตาสามี แล้วผลุบกลับเข้าไปนอนรอ

ฉัตรชัยนั่งนิ่งอยู่กับพื้นห้อง ฝนเริ่มซาเม็ดลงเสียงกบเขี่ยดต่างร้องระงมแข่งกันหาคู่ ฉัตรชัยหวังถ่วงเวลารอจนหวานหลับ

เสียก่อนจึงจะมุดเข้ามุ้งไปนอน แต่พอนั่งนานๆก็รู้สึกเมื่อยขบจนค่อยๆเอนหลังลงนอนหงายกับพื้นไม้เนื้อแข็งเย็นเฉียบ แม้

ไม่ได้ขัดชักเงา แต่จากการทำความสะอาดถูพื้นบ่อยๆนานๆเข้า ไม้เนื้อแข็งที่ทำพื้นนั้นก็ดูสอาดเรียบลื่นจนนอนลงไปได้ไม่

รู้สึกระคายผิว เวลาผ่านไปนานเท่าใด ฉัตรชัยไม่อาจรู้ได้ เพราะเคลิ้มหลับไปเมื่อไหร่ไม่รุ้ตัว จนรุ้สึกว่าเริ่มหนาวนั่นแหละจึง

ตื่นลืมตาขึ้นมา มองไปทางมุ้งที่หวานนอนอยู่เห็นเงียบสนิท จึงตัดสินใจเดินย่องมุดมุ้งเข้าไปหา

แสงจันทร์เริ่มโผล่บนท้องฟ้าอีกครั้งหลังจากหลบหนีไปตอนฝนตก สาดแสงนวลสว่างลอดมุ้งเข้ามาให้ฉัตรชัยมองเห็นร่าง

หวานลางเลือน ที่นอนหงายหลับสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ จนอกอวบใหญ่สะท้านขึ้นช้าๆ ฉัตรชัยล้มตัวลงนอนข้าง มือขวา

ยกขึ้นมาก่ายหน้าผากด้วยความกลัดกลุ้มเสียงกบเขียดต่างแข่งกันร้องหาคู่ เสมือนจังหวะเพลงธรรมชาติขับกล่อมจนฉัตรชัย

เคลิ้มหลับไปอีกครั้ง แต่ก่อนที่จะหลับสนิท

หวานก็พลิกตัวมากอดแน่น ขาเรียวป่ายพาดขึ้นมาทาบทับตรงกลางลำตัวของฉัตรชัยอย่างเหมาะเหม็ง ผ้าซิ่นถลกเลิกขึ้นมา

จนเกือบถึงโคนขาเรียวที่ขาวผ่องล้อแสงจันทร์นวล ฉัตรชัยสะดุ้งตื่นนอนนิ่งตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับตัวเมื่อหวานทั้งกอดทั้งก่าย

มิหนำซ้ำใบหน้าสวยหวานใสซื่อของสาวชาวชนบทยังซบลงมาตรงซอกคอของเขา ลมหายใจแผ่วๆระบายเป่ารดเบาๆตรงริมหู

จนฉัตรชัยขนลุกซู่

หวานเหมือนละเมอมือไม้ที่กอดร่างฉัตรชัยไว้นิ่งๆเริ่มขยับลูบล้วงไต่ลงมาช้าๆจากแผงอก สู่หน้าท้องเกร็งแน่น แล้วก็วางมือลง

บนกึ่งกลางลำตัวของเขาวางนิ่งๆไม่ได้ขยับปลายนิ้วเรียว แต่แค่นั้นมันก็ทำให้ฉัตรชัยรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่กล้าขยับมือไปจับ

มือของหวานออกจากตรงจุดนั้น จึงนอนหายใจแผ่วๆพยายามไม่ให้ท้องขยับกลัวว่าหวานจะตื่นขึ้นมาขยำแล้วมันจะยุ่ง

จวบจนเสียงไก่ชนที่เลี้ยงไว้ใต้ถุนเรือนโก่งคอขันเจื้อยแจ๊ว ขึ้นเป็นตัวแรก แล้วไก่บ้านใกล้ไกลต่างขันแข่งรับแสงอรุณยาม

เช้าอย่างต่อเนื่อง ปลุกให้หวานตื่นขึ้นมามองปลายฟ้าด้านทิศตะวันออกเริ่มมีแสงเรืองรองเป็นสัญญาณของเช้าวันใหม่ ปรกติ

เมื่อเธอตื่น ก็จะลุกขึ้นจัดเตรียมงานของเธอแต่เช้ามืด แต่เช้าวันนี้เธอกลับรู้สึกอยากนอนกอดร่างสามีของเธออยุ่อย่างนั้น มือ

เล็กๆแสนขยันที่วางทาบตรงกึ่งกลางร่างของสามี สัมผัสรุ้สึกถึงสิ่งที่อยู่ข้างในกางเกงว่ามันเริ่มแข็งตัวแล้วพองรับเมื่อปลายนิ้ว

ของหวานขยับลูบ

เธอเอียงหน้าไปจูบแก้มของฉัตรชัยสามีกำมะลอด้วยความรักแต่เขายังคงหลับสนิท รอยยิ้มซุกซนขี้เล่นผุดที่มุมปากของหวาน

เมื่อเธอค่อยๆสอดมือผ่านขอบกางเกงด้านหน้าเข้าไปจับกุมท่อนลำนั้น ขยับลูบไล้เบาๆแผ่วๆ จนมันก็สนองตอบด้วยการกระดก

ตัวงึกๆงักๆ จนแข็งตัวเต็มอุ้งมือของหวาน

เธอค่อยๆดึงมือออกมาแล้วปลดขอกางเกงสามีเบาๆ แล้วตามด้วยการรูดซิปจนกางเกงของสามีแบะอ้า ดุ้นลำแข็งโปนขึ้นเป็น

รูปลำพาดยาวเฉียงไปทางขวาซุกตัวอยู่ในกางเกงในสีทึบ หวานค่อยๆถลกขอบกางเกงในลงช้าๆเบาๆ ไม่อยากให้สามีรู้สึกตัว

ตื่น จนสำเร็จ ก็งัดลำยาวของสามีขึ้นมารูดช้าๆเบาๆ แต่ในสัมผัสที่ฝ่ามือนั้น หวานกลับรู้สึกถึงความผิดปรกติ ท่อนลำของสามี

ที่เคยอวบอ้วนแต่ไม่ยาวมากนัก ครั้งนี้มันกลับดูผอมลงกว่าเก่า แต่ชดเชยมาด้วยความยาวที่มากกว่าเดิมจนหวานรู้สึกถึงความ

ผิดปรกติ