ภายในเรือนทรงไทยยกสูงที่ห่างไปกว่า50เมตร หญิงสาววัยกลางคนเดินออกมายืนเมียงมองมาทางสองพ่อลูก แล้วกวักมือ

ไหวๆ ป้องปากตะโกนก้องแข่งกับเสียงฝน แม้จับใจความไม่ได้ แต่ก้คงบอกให้สองพ่อลูกกลับเข้าบ้าน แต่หาได้มีความหมาย

ในสายตาของผู้เป็นบุตรสาวเลย เมื่อเธอค่อยๆถอดเสื้อเชิตแขนยาวออกจนเหลือแต่เสื้อคอกระเช้าสีขาวเพียงตัวเดียว แล้ว

วิ่งลงจากเพิงพักไปกระโดดโลดเต้นท่ามกลางสายฝนที่เริ่มตกหนาตาขึ้น

"พ่อลงมาเหอะ....เร็วๆ...มาเล่นน้ำฝนกัน"

เสียงเล็กๆ แหลมๆ ตะโกนแข่งกับเสียงฝน พร้อมกวักมือหยอยๆ มาทางผู้เป็นพ่อ นายชัดชายเดินไปปิดเครื่องสูบน้ำแล้วหัน

ไปคว้าผ้าขาวม้าฝืนใหญ่เอามานุ่งจากนั้นก็ถอดกางออกเดินลงไปหาบุตรสาว ที่ตอนนี้ตัวเปียกโชก ผ้าซิ่นสีน้ำเงินที่สวมใส่

แนบลู่ไปกับร่างที่เริ่มมีสัดส่วนโค้งเว้าตามวัยที่แรกผลิ ส่วนด้านบนเสื้อคอกระเช้าสีขาวพอโดนน้ำฝนก็บางแนบไปกับตัวจน

มองเห็นบราเก่าๆสีเดียวกับเสื้อได้ชัดเจน

นางหวานเพ่งสายตามองฝ่าสายฝนไปยังสามีและบุตรสาวที่กำลังกระโดดโลดเต้นเล่นน้ำฝนกัน แล้วทอดถอนหายใจออกมา

พรางนึกรำพึงว่าทั้งสามีและลูกสาวตนนั้นเล่นกันเหมือนเป็นเด็ก ไม่รู้จักโต แล้วก้ไม่ระมัดระวังกันเสียเลย แก้วลุกสาวตนเอง

นั้นก็กำลังเป็นสาววัยแรกผลิ สัดส่วนในร่างกายเจริญเติบโตจนเป็นสาวแล้ว ยังกอดรัดพ่อเล่นน้ำฝนโดยไม่ห่วงเลยว่าร่าง

กายสาววัยกำดัดที่กระโดดขี่หลังพ่อนั้น จะทำให้ผู้อื่นมองอย่างไร เพราะว่านี่ไม่ใช่เป็นครั้งแรกที่ตนเองเห็น ครั้นหวานผู้เป็น

แม่จะออกปากเตือนเรื่องการเล่นกันแบบถึงเนื้อถึงตัวเช่นนี้ว่าไม่เหมาะ ก็จะกลายเป็นการชี้โพรงให้กระรอก ถ้าสามีและลูกไม่

ได้คิดอะไรกันแบบที่เธอกำลังห่วงกังวล

สายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักจนทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นสามีและลูกสาวว่าตอนนี้กำลังทำอะไรกันอยู่นั้น เพียงถ้าเธอมี

ตาวิเศษมองเห็นได้.เธอคงต้องตระหนกตกใจอย่างแน่นอน เพราะร่างเพรียวของสาววัยกำดัดที่อกเริ่มอวบอูมตั้งเป้นเต้า

งอนงามนั้น กำลังกระโดดขี่หลังของผู้เป็นพ่อ ผ้าชิ่นที่เปียกน้ำลูแนบตัว ถลกรั้งขึ้นมาจนเกือบถึงโคนขาขาว อกอวบแนบ

กับแผ่นหลังแกร่ง เนินสาวกดแนบกับตรงบั้นเอว มือขวากอดรัดคอพ่อแน่น ส่วนมือซ้ายก็วกมาด้านหลังตีไปที่ก้นพ่อที่ตอน

นี้ผ้าขาวม้าสีแดงลายหมากรุกหลุดปลิวไปเหลือเพียงกางเกงในสีมอยานๆตัวเดียวเท่านั้น

ข้างฝ่ายนายชัดชายนั้น มือสองข้างไขว้มารองรับก้นบุตรสาว ด้วยเกรงว่าเธอจะลื่นไถลตกจากหลัง ยามเดินยามกระโดด

เล่นน้ำฝนกันนั้น มีหลายครั้งที่มือทั้งสองข้างพลัดลื่นลงมาจับเลยลึกเข้าไปเฉียดเนินสาวของแก้ว แต่เธอก็หาได้ว่ากล่าว

กระไร พ่อลูกยังคงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน จนเริ่มหนาว จึงกลับเข้ามายังเพิงพักอีกครั้ง ซึ่งเวลาก้ล่วงเลยไปจนเกือบ

พรบค่ำ แสงไฟจากบ้านทรงไทยเปิดสว่าง แต่ภายในเพิงพักยังมืดสลัว

"พ่อ...หนาวอ่ะ..."

บุตรสาวขยับเข้ามานั่งชิดโอบกอดขอไออุ่นจากผู้เป็นพ่อไม่ห่วงสักนิดว่าตอนนี้อกเต้าเต่งของเธอแนบกับท่อนแขนแกร่ง

แข็งแรงของพ่อ

"พ่อเตือนแล้วว่าอย่าเล่น ก็ไม่เชื่อ ดูสิเสื้อผ้าก็ไม่ได้เอามาเปลี่ยน หนาวเลยสินี่.."

พ่อพูดพร้อมกับโอบกอดบุตรสาวมาแนบอก กลิ่นหอมๆระเหยจากเรือนผมของลูกสาวแรกผลิโชยเข้าจมูก จนชัดชายเผลอ

ตัวสูดดมเรือนผมของบุตรสาว

"อุ่นขึ้นมั๊ยลูก...."

ชัดชายพูดเสียงสั่นๆ พร้อมขยับวงแขนรัดร่างลูกสาวแน่นขึ้น จนอกอูมเต้าเล็กๆของลูกสาวแนบอัดกับแผงอกกว้าง แก้วเอียง

หน้าแนบกับอกพ่อด้านซ้ายตรงหัวใจ จนได้ยินเสียงมันเต้นโครมครามดังลั่นเหมือนจะทะลุออกมานอกอก

ชัดชายหวนนึกไปคืนวันหนึ่งที่ผ่านมาเกือบสองเดือน คืนนั้นหลังจากที่ตนเองเสร็จกิจกับหวานแม่น้องแก้วแล้ว ขณะกำลัง

เคลิ้มหลับ รู้สึกมีมือเล็ก ๆ มาจับท่อนลำที่อ่อนปวกเปียกของตน ขยำบีบเบาๆ แบบกล้าๆ กลัวๆ ตอนแรกนึกว่าเป็นมือของเมีย

ที่นอนอยู่ในมุ้งเดียวกัน แต่ก็เอะใจว่าปรกติหลังจากที่ตนเองเย็ดกับเมียไปแล้ว เมียมักจะหลับสนิท แต่มือเล็กๆที่กำลังบีบ

คลึงลำควยของตนเองนี้ กำลังบีบคลึงเพื่อจะปลุกอารมณ์เงี่ยนของให้คึกคักขึ้นมาใหม่ ซึ่งมันผิดวิสัยของหวาน

ชัดชายจึงรีบลืมตามองฝ่าความมืดสลัวไปยังมือเล็กๆนั้น พบว่ามันสอดลอดมาจากข้างๆมุ้ง ซึ่งคือมุ้งของแก้วบุตรสาวคน

เดียวของตนเอง ชัดชายพยายามกลั้นความรุ้สึกเสียว แม้ว่าตอนนี้ท่อนลำในอุ้งมือเล็กๆจะลุกแข็งโด่งค้ำผ้าขาวม้าออกมา

เหมือนกระโจมอินเดียนแดงก็ตาม เมื่อแน่ใจว่ามือนั้นเป็นมือลูกแก้วชัดชายก็ไม่กล้าปัดมือนั้นพ้นออกจากท่อนลำของตนเอง

คงเพราะไม่อยากให้บุตรสาวรู้ว่าผิด จึงพยายามพลิกตัวตะแคงหันหลังให้ จนมือเล็กๆนั้นหลุดจากการเกาะกุมบีบคลึง

แต่ทว่าพอผ่านไปสักพักมือเล็กๆที่ยังวางพาดอยู่กับก้นของผู้เป็นพ่อนั้นค่อยคืบคลานมาทางด้านหลัง ไต่ไปตามลอนก้นจน

ถึงพวงไข่ใบโต แล้วคลึงเล่นเบาๆมือ จนชัดชายต้องกัดฟันกรอดพยายามระงับความรู้สึกทางเพศ ที่กำลังทวีเพิ่มขึ้น ท่อนลำ

ก็ยังแข็งค้ำตุงผ้าขาวม้าจนน้ำเงี่ยนไหลปริ่มออกมาทางปากควย

"พ่อ..พ่อ..." เสียงลูกแก้วกระซิบเรียกเบาๆ ชัดชายตอบรับอืมม เบาๆ

"พ่อยังไม่หลับใช่ป่ะ...."

"อืมม..."

"นู๋เห็นพ่อทำแม่อ่ะ...เสียงดังมากจนนู๋นอนไม่หลับเลย..."

เสียงเล็กของลูกสาวเหมือนดังก้องจนชัดชายนึกตำหนิตนเองที่ทำอะไรไม่รอบคอบ แต่จะทำเช่นไรได้ในเมื่อบ้านของชัดชาย

ไม่ได้มีฐานะที่จะสามารถกั้นห้องให้บุตรสาวที่กำลังโตได้ ทำได้เพียงให้นอนแยกมุ้งกันเท่านั้น

ขณะที่ชัดชายกำลังคิดอยู่นั้น แก้วบุตรสาวก็เอื้อมมือมากอดผู้เป็นพ่อแต่ฝ่ามือที่กอดนั้นกลับล้วงลงต่ำ จนจับท่อนลำที่แข็ง

เหมือนสากตำน้ำพริกของตนเองอีกครั้ง ชัดชายต้องจับมือลูกสาวออกจากจุดนั้น แต่แก้วก็ยังไต่มือมายึดกุมอีกครั้งเหมือน

ดังว่าสิ่งตนเองจับอยู่นั้นเป็นของเล่น

"แก้ว....อย่าทำแบบนี้สิลูก..มันไม่ดีนะ...."พยายามกระซิบเสียงเบาๆ ไม่ต้องการให้หวานที่นอนเคียงข้างได้ยิน

"ไม่ดี...แล้วพ่อกับแม่ทำกันทำไมอ่ะ...."

เธอยังคงดื้อรั้นเถียงไม่ยอมแพ้ ชัดชายก็อัปจนปัญญาที่จะอธิบายว่ามันไม่ดีอย่างไร ด้วยนิสัยที่ถูกตามใจมาจนเสียเด็กของ

ลูกสาวนั้น จะโทษใครได้ นอกจากตัวเองนั่นแหละที่รักและตามใจจนแก้วกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจตนเอง

"พ่อ..ให้แก้วกอดหน่อย.."

เด็กสาวพูดจบก็พยายามตลบชายมุ้งมุดเข้ามาหาผู้เป็นพ่อ ชัดชายรีบยกมือพยายามดันตัวลูกสาวไม่ให้มุดเข้ามา แต่ฝ่ามือ

ที่ยกไปดันตัวลูกสาวนั้นกลับเหมาะเหม็งให้บังเอิญไปดันโดนหน้าอกกลมๆเล็กๆของลูกสาวเหมือนไม่ตั้งใจ

"อุ๊ยยย...พ่อ.."

เสียงลูกสาวร้องเบาๆ แล้วพยายามแอ่นหน้าอกใส่มือผุ้เป็นพ่อ ส่วนมือตนเองที่จับลำลึงค์ของพ่อนั้นก็ยิ่งเน้นบีบรูดทำไป

เหมือนมีใครเคยสอนสั่ง ชัดชายเห็นไม่ได้การแน่ตนเองจึงตลบชายมุ้งมุดเข้าไปหาบุตรสาวกะว่าจะต้องพูดคุยสั่งสอนให้รู้

ว่าสิ่งที่ทำอยุ่นั้นไม่เหมาะสม

พอตลบมุดมุ้งเข้าไปได้ทั้งตัว บุตรสาวก็ใช้จังหวะนั้นกอดร่างผู้เป็นพ่อแน่น ความรู้​สึกบอกชัดชายว่าร่างแก้วบุตรสาวที่

กอดรัดตนเองอยู่นั้น หาได้มีเสื้อผ้าอาภรณ์ชิ้นใดสวมใส่อยุ่เลย อกตูมเต้าเต่งกลมๆเท่าผลส้มแนบส่ายเบียดอยู่กับอกแกร่ง

ของผู้เป็นพ่อ ส่วนเบื้องล่างเนินสาวแรกแย้มนั้นก็กดเร้ากับท่อนลำของชัดชายอย่างเหมาะเหม็ง

"แก้ว...ปะ..ปล่อยพ่อก่อน...ทำยังงี้ไม่ดีนะลูก.."

ชัดชายพยายามปรามลูก แต่เด็กสาวเหมือนไม่ยอมรับรู้สิ่งใด ณ.เวลานั้นสิ่งที่เธอต้องการจากผุ้เป็นพ่อ คือการกระทำที่

เธอเห้นพ่อแม่ทำกันเมื่อครู่ใหญ่ๆที่ผ่านมา

"แก้ว..ปะ..."

พูดยังไม่ทันหมดประโยคปากชัดชายก็ถูกปากเล็กๆหอมๆของบุตรสาวประกบปิดไว้ เธอพยามยามสอดปลายลิ้นเข้าไปใน

ปากพ่อ แม้ชัดชายจะพยายามเม้มปาก แต่ความเสียวที่ท่อนลำที่โดนเนินสาวของลูกเสียดสีอยู่นั้น ก็ทำให้เขาลืมตัวจน

ต้องเผยอปากให้ลิ้นเรียวเล็กของบุตรสาวเข้าไปชอนไช

แล้วสติความสำนักผิดชอบชั่วดี เส้นแบ่งกั้นระหว่างความเป็นพ่อลูกก็ขาดผึง ชัดชายจูบตอบลูกสาวอย่างเร่าร้อน มือหยาบ

ใหญ่เพราะกร้านงานเอื้อมมือบีบคลึงนมตูมเท่าผลส้มเขียวหวานของลูกสาวคลึงเน้นนวดเบาๆ เสียงแก้วครางแผ่ว อมยิ้ม

เหมือนเด็กได้ของเล่นถูกใจชิ้นใหม่ แอ่นเนินสาวบดเบียดลำใหญ่ของผู้เป็นพ่อ จนน้ำหล่อลื่นไหลทะลักออกมาแฉะเต็ม

ร่องสวาท