ในเช้าตรู่ของวันหนึ่ง

 

 บนถนนใหญ่ต่างจังหวัดที่อยู่ห่างจากตัวเมืองไปไม่ไกลมากนัก

 

พระอาทิตย์พึ่งขึ้นได้ไม่นาน

 มีหญิงสาวคนหนึ่งขี่จักยานวิ่งลงจากเนินเขามาอย่างรวดเร็ว

 

แม้ร่างกายของเธอจะมีเหงื่อซึม แต่กลิ่นหอมจากตัวก็ยังโชยออกมาจางๆ

 

เธอชื่อ แพน เป็นอดีตไอดอลวงหนึ่งที่ดังระดับประเทศ

 เธออาจไม่ใช่ไอดอลตัวท็อปแนวหน้าของวง

 

แต่เธอก็มีแฟนคลับติดตามระดับแสนคน

 เธอเป็นคนสวยออกแนวหมวยๆผมสั้น

 

แต่ไม่ได้มีลุคใสซื่อ ดูเด็กคิกขุเหมือนคนอื่นๆ

 นั่นเพราะสัดส่วนของเธอไม่อำนวย

 

แม้ระดับความนิยมของเธอจะไม่ติดหนึ่งในสิบของวง.

 แต่ถ้าวัดกันที่ขนาดหน้าอก

 

เธอน่าจะไม่พ้นท็อปทรีแน่นอน ซึ่งเธอก็ไม่ได้ภูมิใจกับมันนัก

 

เพราะรูปร่างที่ดูได้สัดส่วน และขนาดหน้าอกที่ค่อนข้างใหญ่

 

ทำให้เธอมักจะถูกแฟนคลับโฟกัสผิดจุดอยู่บ่อยๆ

 

 

และบริษัทก็รู้ถึงจุดขายของเธอดี

 เลยมักบังคับให้เธอใส่ชุดรัดรูปโชว์สัดส่วนอยู่เป็นประจำ

 

ทั้งในไลฟ์สด และงานจับมือ ทำให้เธอค่อยๆสะสมความรู้สึกอึดอัด

 

และสุดท้ายเธอก็แกรดจากวงในที่สุด

 

เธอเลิกเป็นไอดอลหลังเรียนจบ ซึ่งก็ผ่านมาได้ราวๆ 5 ปีแล้ว

 ตอนนี้เธอทำงานเป็นนางแบบแฟชั่น

 

ถ่ายโฆษณา ไม่ค่อยรับงานเซ็กซี่ และยังเป็นนางฟ้านักปั่นอีกด้วย

 

ตอนแรกเธอก็กะปั่นจักรยานเล่นๆ

 แต่เนื่องจากชุดปั่นจักรยานนั่นมีความรัดรูป ลู่ลม

 

ทรวงอกคัพดีของเธอจึงดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

 โปรไฟล์เธอเลยไปเข้าตาเอเจนซี่ และสปอนเซอร์

 

ทำให้เธอกลายเป็นนางฟ้านักปั่นชื่อดังของวงการในเวลาไม่นาน

 

แต่การจะเป็นนางฟ้านักปั่นไม่ใช่เรื่องง่าย

 นอกจากสวยแล้วยังต้องเก่งอีกด้วย

 

อย่างน้อยก็ต้องมีอันดับในรายการแข่งบ้าง

 

ด้วยความสนุก และอยากท้าทายตัวเอง

 นั่นทำให้เธอออกมาซ้อมปั่นจักรยานคนเดียวอยู่เป็นประจำ

 

หลังจากเธอปั่นมากว่า 2 ชั่วโมง เธอหยุดพักข้างทาง

 แถวนั้นเป็นทางลาดบริเวณเชิงเขา

 

ไม่มีรถผ่านมาเลยสักคัน

 

 เธอหยิบกระติกน้ำที่เสียบไว้ที่จักรยานขึ้นมาดื่ม แต่ไม่มีน้ำออกมาเลย

 

"แย่แล้วสิน้ำหมด แถวนี้จะมีที่ไหนขายไหมเนี่ย"

 เธอบ่นกับตัวเองพลางมองหาร้านค้าใกล้ๆ

 

การขี่จักรยานโดยไม่มีน้ำนั้นค่อนข้างอันตราย

 อาจทำให้เธอเป็นลมแดด หรือตะคริวกินได้

 

แม้เธอจะเป็นมือใหม่เลยเตรียมน้ำมาไม่พอ

 แต่เธอก็รู้ดีกว่าถ้าฝืนขี่ต่อไปอาจจะเป็นอันตรายได้

 

เธอมองเห็นบ้านไม้สองชั้น ค่อนข้างดูดี อยู่ไม่ไกลนัก

 เธอจึงตัดสินใจแวะไปขอเติมน้ำที่นั่น

 

เธอจอดรถเดินไปที่หน้าบ้าน

 พร้อมตะโกนส่งเสียงถามไป "สวัสดีค่าา มีใครอยู่ไหมคะ"

 

สิ้นเสียงของเธอไปไม่นาน ก็มีชายหนุ่มอายุราวๆ 30 

รูปร่างไม่อ้วนไม่ผอม มีหนวดเครานิดหน่อย

 

ส่งเสียงตอบพลางเดินออกมา

 

"ครับ มาหาใครครับ" "ค่ะ ขอโทษค่ะ ชื่อแพนนะคะ พอดีขี่จักรยานมาแถวนี้แล้วน้ำหมด

อยากจะรบกวนขอน้ำเติมหน่อยค่ะ"

 

ชายหนุ่มยิ้มต้อนรับทันทีเมื่อเห็นสาวสวยในชุดรัดรูปอยู่หน้าบ้าน

 

เขาหยุดคิดอะไรแปปนึงก่อนตอบออกไป 

"ได้ครับได้ นั่งก่อนครับ เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้"

 

ชายหนุ่มหายเข้าไปในบ้านสักพักก่อนจะเอาน้ำเย็นๆมาให้เธอ

"ดื่มนี่ก่อนนะครับ ส่วนกระติกเดี๋ยวผมไปเติมให้"

 

"ขอบคุณมากค่ะ" เธอยิ้มหวานกล่าวขอบคุณ

 หลังจากชายหนุ่มเดินกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง

 

แพนก็ดื่มน้ำที่ได้รับมาด้วยความกระหายโดยไม่ได้ระแวงอะไร

 

ชายหนุ่มคนนี้ชื่อกาย เป็นเภสัชกร แต่เขาไม่ใช่เด็กเนิร์ด

 นอกจากทำงานในแล็บ ก็เที่ยวเตร่ไปวันๆ

 

แม้จะไม่ได้เก่งเรื่องไหนเป็นพิเศษ แต่มีเรื่องหนึ่งที่เขามั่นใจ และทำเป็นประจำคือการวางยาสาว

 

ด้วยยานอนหลับ และยาปลุกเซ็กซ์สูตรพิเศษที่ใช้มาตั้งแต่สมัยเรียน

 

บ้านบนเชิงเขาแห่งนี้เป็นมรดกจากลุงที่พึ่งเสียไป

 

เขาจึงมาที่นี่เพื่อดูว่าจะขายหรือทำอะไรต่อได้ กายจึงมาที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่เมื่อวานและค้างที่นี่

 

ก่อนจะเตรียมตัวกลับเค้าก็เจอแพนซะก่อน และเมื่อเขาเจอสาวสวยระดับนี้มาอยู่ตรงหน้า

 

เขาจะปล่อยโอกาสนี้ให้พลาดไปได้อย่างไร...

 

หลังจากนั่งพักเหนื่อย แวะเข้าห้องน้ำ และได้ดื่มน้ำที่ได้รับมาจนหมด

 

แพนก็พึ่งตระหนักได้ว่าไม่ควรไว้ใจคนแปลกหน้าในที่เปลี่ยวขนาดนี้

 

"ไม่เป็นไรหรอกมั้ง แต่ก็ไม่ทันละหนิ ช่างมันละกัน"

 

ความคิดของเธอถูกต้อง ตอนนี้จะทำอะไรก็ไม่ทันเสียแล้ว

 ระหว่างที่เธอกำลังคิด

 

ความง่วงก็เข้ามาแทนความระแวงอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วเธอก็หมดสติไป

 

เธอค่อยๆได้สติขึ้นมาอีกที ระหว่างที่กำลังรวบรวมความคิดแล้วตื่นขึ้นบนเตียง

 

เธอพบว่ามีลูกบอลกลมๆมัดไว้อยู่ในปากเธอ

 

แขนของเธอทั้งสองข้างถูกเครื่องพันธนาการมัดไว้กับข้อเท้าของตัวเอง

 

เธอถูกตรึงในลักษณะนั่งชันเข่าแหกขา และที่ขาของเธอถูกมัดไว้กับอะไรบางอย่าง

 

ทำให้เธอไม่สามารถหุบขาลงได้

 

แขนของเธอสัมผัสได้ถึงเนื้อผ้าทำให้รู้ว่าเธอได้ใส่กางเกงและเสื้ออยู่

 

แต่การที่เธอตื่นมาในสภาพนี้ ถึงยังมีเสื้อผ้าอยู่ครบ ก็ไม่ได้ทำให้เธอสบายใจขึ้นได้เลย

 

แพนรู้สึกเสียใจ และหวาดกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า ในใจคิดออกเพียงแต่ว่า

"ซวยละ ซวยแน่ๆชั้น..."

 

เธอหวนคิดย้อนกลับไปว่าอะไรนำพาเธอมาถึงจุดนี้

 

เธอไม่น่าดื่มน้ำจากเขาเลย เธอไม่น่าลืมเติมน้ำในกระติก

 หรือเธอไม่น่ามาขี่จักรยานคนเดียวเลย

 

เธอค่อยๆคิด และลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับเริ่มดิ้นหาทางหลุดจากสภาพนี้ แล้วชายหนุ่มก็พูดขึ้น

 

"ตื่นแล้วหรอคนสวย ช่วยไม่ได้นะ อยู่ๆสาวสวยหุ่นดีขนาดนี้ก็มาหาผมถึงบ้าน

 

จะให้ผมอยู่เฉยๆปล่อยไปก็น่าเสียดายแย่ ออไอ้ที่มัดตัวคุณอยู่ไม่ใช่ของผมหรอกนะ

 

เป็นของที่ลุงผมใช้น่ะ แกเป็นสไตล์นี้

 ถึงผมจะไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น แต่ก็พอเอามาใช้อะไรสนุกๆได้

 

จริงไหม" ชายหนุ่มยืนเปลือยกายอยู่ตรงหน้าเธอ 

ท่อนเอ็นที่ชูชันของเขา อยู่ห่างจากหน้าเธอไม่กี่คืบ

 

แต่ก็ไม่ได้ปลุกอารมณ์เธอเลย

 สิ่งนั้นมันกลับยิ่งตอกย้ำความไม่สบายใจของเธอให้ชัดเจนมากขึ้น

 

แพนพยายามหาทางออก เธอต้องหนี แต่จะหนียังไง เธอหมดสภาพโดยสิ้นเชิง

 

เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากจ้องหน้าเขา 

พยายามต่อรอง หรือด่าทอ เธอก็ไม่อาจทำได้

เพราะมีลูกบอลกลมๆอยู่ในปาก ระหว่างที่เธอส่งเสียงอู้อี้ๆ

 

แล้วปลายนิ้วของเขาก็มาลูบตรงบริเวณจุดสงวนของเธอ น่าแปลกที่เหมือนมันสัมผัสถูกโดยตรง

 

ทั้งๆที่เธอก็ใส่กางเกงอยู่ "อ่า ไม่มีน้ำเลยแฮะ"

 และเมื่อเธอมองลงไปที่กางเกง

 

ความอายของเธอก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด

 

น้ำตาเธอเริ่มไหลออกมา เมื่อพบว่ากางเกงจักรยานของเธอถูกตัดขาดตรงเป้า

 

และปกติเวลาใส่กางเกงจักรยานคนส่วนมากก็จะไม่ใส่กางเกงในอยู่แล้ว

 

ทำให้ตรงบริเวณนั้นไร้สิ่งปกปิดโดยสิ้นเชิง 

แม้จะหุบขาก็ยังทำไม่ได้ ปล่อยให้ทุกซอกส่วนของเธอ

 

อ้าซ่าท้าสายตาของชายหนุ่มโดยที่เธอไม่อาจขัดขืนอะไรได้เลย

 

ไม่มีอะไรปกปิด แม้แต่ขนที่ขึ้นบริเวณนั้นก็หายไปหมด เอ๊ะ ทำใมขน...

 เมื่อเธอมองไปตรงบริเวณนั้น

 

ชายหนุ่มก็ตอบกลับราวกับอ่านใจเธอออก

 

"ออ เมื่อกี้ผมโกนให้เองน่ะ ของสวยๆแบบนี้

 ผมอยากเห็นแบบเต็มๆ แล้วก็แบบนี้น่าจะอร่อยกว่า"

 

พอพูดจบชายหนุ่มก็มุดหน้าลงมาที่กลีบสงวนของเธอ "อื้ออออ"

 

ลมหายใจที่รดเข้าบริเวณนั้นทำให้เธอร้องครางออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

ชายหนุ่มเอานิ้วสำรวจจุดสงวนของอดีตไอดอลสาวอย่างละเอียด

 

นิ้วที่กรีดไปมาระหว่างร่องเริ่มทำให้เธอเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่าง

 

"ว้าวนี่ยังซิงรึเปล่าเนี่ย ทำใมมันปิดสนิทขนาดนี้"

 

ของสงวนของแพนอยู่ในสภาพสวยงามเกลี้ยงเกลา กลีบปิดแน่น แคมทั้งสองข้างก็หลบอยู่ด้านใน

 

อันที่จริงแพนไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ เธอเคยผ่านผู้ชายมาบ้างแล้วตั้งแต่สมัยเรียน

 

แม้แต่ช่วงที่ยังเป็นไอดอล เธอก็เคยมีความสัมพันธ์กับดารา และนักร้องหนุ่มอยู่บ้าง

 

แต่ไม่มีใครได้เห็นของลับของเธอชัดๆสักคน เนื่องจากแพนเป็นคนขี้อาย

 

เวลามีอะไรกันก็มักจะปิดไฟอยู่เสมอ และถ้านับกันจริงๆ ครั้งสุดท้ายที่เธอได้มีอะไรกับใคร

 

ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว

 

เธอพยายามดิ้นขัดขืน แต่ก็ไร้ผล

 ได้แต่ให้เขาเขี่ยร่องของเธอไปเรื่อยๆจนเธอเริ่มเกิดอารมณ์

 

"หืมมม เริ่มแฉะแล้วนะคนสวย"

 

แม้แพนจะรู้สึกไม่ดีกับเหตุการณ์นี้มากๆ แต่ร่างกายเธอกลับเริ่มเรียกร้องสิ่งที่ขาดหายมานาน

 

แค่ลมหายใจเบาๆที่ขยับเข้าออกบริเวณนั้น

ก็ทำให้เธอเริ่มมีอารมณ์ขึ้นเรื่อยๆ

 

และทันทีที่ลิ้นของเขาแตะปาดไปที่ร่องของเธอเบาๆเธอก็กระตุก เกร็งไปทั้งตัว

 

แล้วน้ำก็ทะลักออกมาจากร่องของเธอ