เธอสัมผัสได้ถึงความเซ็กซี่แบบผู้หญิงที่แผ่ออกมา

 

จากเอวที่กระชับและสะโพกที่ปกคลุมไปด้วยกระโปรง

 

อิจิฮะยังคงตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

 

 แม้ว่าฟุตาบะจะหายลับไปจากสายตาของเธอแล้วก็ตาม

 

"อรุณสวัสดิ์ เคสุเกะ ขอบคุณที่ชวนฉันมาวันนี้นะ"

 

"อรุณสวัสดิ์ เคสุเกะ"

 

เมื่อคาไซ เคสุเกะเตรียมตัวและออกจากบ้านในเช้าวันนี้​

 

 พี่น้องตระกูลชินโจก็มาถึงแล้ว 

เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่และรอเขาอยู่

 

เคสึเกะอ้าปากค้างเมื่อเห็นทั้งสองคน

 

อิจิฮะ พี่สาวคนโต 

สวมเสื้อเปิดไหล่สีขาวและกระโปรงบานสีกากี

 

 สวมหมวกเบเร่ต์สีเดียวกัน ชุดของเธอเรียบง่ายแต่ดูมีรสนิยม

 

ในทางกลับกัน น้องสาวอย่างฟุตาบะ

 

 สวมเสื้อริบบิ้นสีขาวและกระโปรงจัมเปอร์เอวสูงสีเทา

 

 ให้ความรู้สึกคลาสสิกแบบผู้หญิง

 

ถึงแม้สไตล์ของพวกเธอจะแตกต่างกัน

 

 แต่ทั้งสองก็มีเสน่ห์ที่ไม่อาจมองข้ามได้ในนิตยสารแฟชั่น

 

 โดยเฉพาะแฟชั่นของฟุตาบะที่เน้นหน้าอกที่ใหญ่อยู่แล้วของเธอ

 

 และสายตาของเคสุเกะก็จับจ้องไปที่หน้าอกของเธออย่างเป็นธรรมชาติ

 

เคสุเกะจึงรู้ตัวว่าเขากำลังจ้องมองหน้าอกของฟุตาบะ จึงรีบละสายตาไป

 

เคสุเกะรู้ว่าฟุตาบะมีปมด้อยเรื่องหน้าอก

 

 การจ้องมองจะทำให้เธอรู้สึกอึดอัด

 

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็มองไปทางอื่น แต่ในขณะเดียวกัน

 

 เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมฟุตาบะที่รู้สึกกังวลกับหน้าอกใหญ่ๆ

 

 ของตัวเอง ถึงเลือกชุดที่เน้นหน้าอกของเธอ?

 

เท่าที่เคสุเกะรู้ ฟุตาบะชอบอะไรที่เรียบง่าย

 

และเคลื่อนไหวสะดวก สรุปคือ "เสื้อผ้าที่ดูไม่เรียบร้อย"

 

 และที่สำคัญกว่านั้นคือ "เสื้อผ้าที่ไม่ซ้ำกับอิจิฮะ พี่สาวของเธอ"

 

ในแง่นี้ แฟชั่นของฟุตาบะในปัจจุบันจึงตรงกันข้าม

กับความชอบในอดีตอย่างสิ้นเชิง

 

 ยากที่จะจินตนาการว่าเธอไม่สังเกตเห็นว่า

เสื้อผ้าเหล่านี้ทำให้หน้าอกของเธอดูโดดเด่น

 

 แต่เหตุผลที่ฟุตาบะยังคงเลือกชุดของเธอในวันนี้ก็คือ...

 

(สำหรับฉัน บางทีนะ?)

 

เคสุเกะสังเกตเห็นสิ่งนี้ เธออยากให้เคสุเกะที่คอยชมอิจิฮะ

 

 พี่สาวของเธอ​อยู่เสมอ ใส่ใจเธอบ้าง

 

 บางทีฟุตาบะอาจจะเลือกแฟชั่นที่ถูกใจ

 

ผู้ชายมากกว่าความชอบส่วนตัวของเธอก็ได้

 

ตอนนี้เขารู้แล้ว ความรับผิดชอบของผู้ชายเท่านั้นที่จะชมเขา

 

เคสุเกะพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ

 

"อิจิฮะ พี่สาวคนโต

 แฟชั่นวันนี้ของเธอเพอร์เฟกต์มาก 

ฟุตาบะน่ารักจัง ใช่มั้ยล่ะ?"

 

หลังจากพูดจบ เคสึเกะก็เกาหัว

 

 พยายามซ่อนความเขินอายที่ผุดขึ้นมาในใจ

 

"เอาเถอะ ฉันก็ยังไม่น่ารักเท่าอิจิฮะ พี่สาวคนโตเลยนี่!"

 

เมื่อได้ยินแบบนั้น

 

 อิจิฮะก็ถอนหายใจพลางเอามือแตะแก้มราวกับจะบอกว่า 

 

"เธอพูดแบบนี้อีกแล้วสินะ"

 

อย่างน้อยอิจิฮะก็รู้ดีว่าเคสุเกะพยายามซ่อนความเขินอายไว้

 

 แต่ถ้าคนที่พังไม่รู้เรื่อง

 

 คำพูดของเคสึเกะก็คงกลายเป็นคำพูดที่น่ารังเกียจไป

 

คงแย่ถ้าบรรยากาศมันแย่ลงอย่างรวดเร็วขนาดนี้ ทั้งๆ

 

 ที่ทั้งสามคนเพิ่งออกไปเที่ยวด้วยกันครั้งแรกในรอบหลายปี

 

 

 อิจิฮะจับตาดูน้องสาวของเธอไว้

 

 เพราะรู้ว่าเธอจะต้องเข้าไปช่วยถ้าฟุตาบะดูไม่พอใจ

 

ขณะที่อิจิฮะจ้องมองเธอ ฟุตาบะก็ยิ้มออกมา

 

 ไร้ท่าทีรำคาญกับคำพูดของเพื่อนสมัยเด็กของเธอ

 

 ไม่ใช่ว่าเธอกำลังเก็บกดความโกรธไว้

 

 แต่เป็นเพราะเธอไม่ได้สนใจสิ่งที่เคสุเกะพูดเลย

 เมื่ออิจิฮะรู้ตัวก็อ้าปากค้าง

 

 นึกถึงภาพน้องสาวที่เมินเฉยสายตาคนรอบข้างราวกับแมวหรือหมา

 

เคสุเกะอดรู้สึกสับสนไม่ได้ เขาคิดว่าฟุตาบะจะแก้มป่องๆ 

โกรธขึ้นมาได้ แต่เธอกลับเงียบ

 

 ไม่รู้จะพูดอะไรกับปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิดของเพื่อนสมัยเด็ก

 

ฟุตาบะไม่สนใจความสับสนของทั้งสองคน

 

 พูดกับเคสุเกะด้วยน้ำเสียงที่เฉียบคม

 

"เคสุเกะ ฉันถามนายเรื่องนี้ตอนที่นายชวนฉันมา

 แต่ฉันจะตรวจสอบอีกทีเพื่อความแน่ใจนะ

 รุ่นพี่ของฉันจะไปด้วยทีหลัง โอเคไหม"

 

"อ้อ ใช่ ตั๋วสวนสนุกที่พ่อให้มาสำหรับสี่คน ถ้าเพิ่มอีกหนึ่งคนก็ได้"

 

"เข้าใจแล้ว ขอบคุณอีกครั้งที่ชวนนะ เคสุเกะ

 เดี๋ยวฉันต้องขอบคุณลุงทีหลัง"

 

ฟุตาบะพูดพร้อมรอยยิ้มสดใส เคสุเกะหลงใหลในสีหน้าของเธอ

 

 ทันใดนั้นเมื่อรู้ตัวว่ากำลังจ้องมองเพื่อนสมัยเด็ก

 

 เขาก็รีบหลบสายตาและเกาแก้มตัวเอง

 

เขาพึมพำกับตัวเองว่า 

"ระหว่างชุดของเธอกับความน่ารักของเธอวันนี้

 ฟุตาบะดูน่ารักกว่าปกติเยอะเลย"

 

ตอนนี้ เคสุเกะคิดว่ารุ่นพี่ของฟุตาบะเป็นผู้หญิง

 

 ไม่ใช่ว่าฟุตาบะเกลียดผู้ชายนะ 

 

แต่เธอมักจะใจร้ายกับนักเรียนชายเสมอ

 

 และไม่เคยคบกับใครนอกจากเคสุเกะเลย

 

ตั้งแต่เข้ามัธยมปลาย เธอยุ่งอยู่กับกิจกรรมชมรม

 

 แทบจะไม่ได้คุย​กับเคสุเกะเลย

 

 ไม่มีทางที่ผู้หญิงอย่างฟุตาบะจะขอรุ่นพี่ผู้ชายอย่างเธอออกเดทได้หรอก 

 

เขาคิดเช่นนั้น ขณะที่ออกจากบ้านและมาถึงสวนสนุก

 

 เคสุเกะก็รู้สึกเหนือกว่าเมื่อเห็นผู้ชายรอบๆ

 

 ตัวจ้องมองพี่สาวน้องสาวแสนสวย

 

ความรู้สึกนี้ยังคงดำเนินต่อไปเมื่อพวกเขา

 

ก้าวเข้าสู่สวนสนุกและเพลิดเพลินกับเครื่องเล่นต่างๆ

 

 และแม้กระทั่งในขณะที่ทั้งสามคน

 

กำลังรับประทานอาหารกลางวันด้วยกันในศูนย์อาหาร

 

เคสุเกะรู้ตัวว่าพลาดเมื่อสมาร์ทโฟนของฟุตาบะส่งเสียงดังติ๊ง

 

 ขณะนั้นเป็นเวลาเกือบบ่ายสองโมงแล้ว

 

ทันทีที่ฟุตาบะได้ยิน เธอก็วางสายจากเคสุเกะ 

 

รีบหยิบสมาร์ทโฟนออกมา แล้วจ้องมองหน้าจอ

 

 ทันใดนั้นเมื่อเห็นชื่อที่เขียนไว้บนนั้น

 ใบหน้าของเธอก็เบิกกว้างขึ้น

 

ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความรักของหญิงสาว

 

 ซึ่งทุกคนรับรู้ได้ ไม่ใช่แค่อิจิฮะ

 

 แต่แม้แต่เคสุเกะที่ค่อนข้างจืดชืดก็รับรู้ได้

 

ฟุตาบะรีบกดสมาร์ทโฟนและเริ่มพูดคุยกับคนอีกฝั่งของหน้าจอ

 

"ใช่ ฟุตาบะเอง! อ้อ รุ่นพี่คาสึกะ

 ใกล้จะถึงแล้วใช่มั้ย? โอเค 

ฉันจะไปรับคุณที่ทางเข้าเดี๋ยวนี้เลย รออยู่ตรงนั้นนะ"

 

ฟุตาบะพูดพลางลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

 

 ก่อนจะประกาศให้พี่สาวและเพื่อนสมัยเด็ก

ของเธอที่อึ้งและเงียบไปอย่างรวดเร็ว

 

"เอาล่ะ ฉันจะไปกับเซมไปรอบๆ นะ

 ให้เธอและเคสุเกะได้สนุกกันอย่างไม่มีสะดุด

 ไม่ต้องห่วงฉันตอนกลับบ้านนะ"

 

"เอาล่ะ" ฟุตาบะโบกมือเบาๆ ให้ทั้งสองคน

 

 ก่อนจะวิ่งตรงไปยังประตูทางเข้าสวนสนุก

 

ใบหน้าที่เปี่ยมสุข น้ำเสียงที่เปี่ยมสุข และภาพที่เธอเดินมาหา 

 

"คาสึกะเซมไป" โดยไม่หันกลับมามองแม้แต่น้อย

 

 ทั้งหมดนี้บ่งบอกให้เคสุเกะรู้ว่าหัวใจของฟุตาบะอยู่ตรงไหน

 

ฟุตาบะไม่ได้เลือกชุดวันนี้ให้เคสุเกะเห็นเท่านั้น ยิ่งกว่านั้น

 

 ฟุตาบะคงรับคำเชิญของเคสุเกะให้ไปสวนสนุกกับเซมไปแน่ๆ

 

เคสึเกะชวนสองสาวไปสวนสนุกเพื่อฟื้นฟู

 

ความสัมพันธ์กับฟุตาบะที่เริ่มแตกร้าวตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย

 

 อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกอายที่จะชวนเธอออกเดท

 

 จึงใช้ตั๋วฟรีที่พ่อให้มาเป็นข้ออ้าง

 

 แต่เขาก็จริงใจที่จะได้ใกล้ชิดกับฟุตาบะอีกครั้งเหมือนเมื่อก่อน

 

ความรู้สึกเหล่านั้นถูกใช้ต่อต้านเขาเพื่อให้เธอได้เดทกับรุ่นพี่

 

เคสุเกะรู้สึกว่าใบหน้าของเขาร้อนผ่าวขึ้น เป็นเพราะความโกรธ

 

 และก็เพราะเขารู้สึกอายที่เข้าใจผิดคิดว่าฟุตาบะมีใจให้เขา

 

เคสุเกะมองดูด้วยสีหน้ากังวล

 

เคสุเกะไม่รู้ตัวว่ากำลังจ้องมองเธออยู่ จึงดีดลิ้นด้วยความหงุดหงิด

 

"บ้าเอ๊ย คาสึกะเป็นใครกัน! เคสุเกะรู้จักเขาด้วยเหรอ!"

 

"ไม่-ไม่ ฉันไม่รู้ ฉันรู้ว่าฟุตาบะคบกับรุ่นพี่ชื่อคิคิสึกิพักหลังนี้

 แต่คิคิสึกิเป็นผู้หญิง"

 

 

"นี่เคสุเกะยังไม่เจอใครเลยเหรอ?

 ปล่อยฟุตาบะไว้คนเดียวกับคนแบบนั้นไม่ได้หรอก!"

 

เคสุเกะพูดพลางลุกขึ้นจากม้านั่งที่เขานั่งอยู่อย่างรวดเร็ว

 

 เขาเดินตามฟุตาบะไปยังประตูทางเข้า

 

ขณะที่อิจิฮะรีบวิ่งตามเคสุเกะ

 

 เคสุเกะก็รีบพูดขึ้นราวกับยืนยันความถูกต้องของตัวเอง

 

"ลุงกับป้าให้ฉันดูแลอิจิฮะและคนอื่นๆ

 ถ้าฉันปล่อยฟุตาบะไว้กับคนแปลกหน้าแล้วเกิดเรื่องขึ้น

 ฉันจะเผชิญหน้ากับพวกเขาไม่ได้"

 

เมื่อได้ยินดังนั้น อิจิฮะก็มองเคสุเกะอย่างตั้งใจ

 

 ฟุตาบะยังไม่ถึงวัยที่ต้องการการปกป้องจากคนอื่น

 

 และเธอก็รู้ว่าคำพูดของเคสุเกะ

จะทำให้เธอขมวดคิ้วกับความก้าวร้าวของเขา

 

อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับเคสุเกะ

 

 อิจิฮะก็กังวลเกี่ยวกับฟุตาบะที่กำลังจะไปอยู่กับคนแปลกหน้า

 

 เธอยังสงสัยว่าคนๆ นี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการค้างคืนก่อนหน้านี้

 

ถึงแม้อิจิฮะจะพยายามห้ามเขา

 แต่เคสุเกะที่หงุดหงิดก็ไม่ยอมหยุด

 

 เธอจึงควรเดินตามเคสุเกะไปและพยายาม

อย่าพูดจาหยาบคายใส่เพื่อนของเขา

 

 วิธีนี้จะช่วยให้เธอเข้าใจว่าฟุตาบะกำลังคบกับคนแบบไหน