นักเรียนหญิงที่มิซึกิเรียกว่าชินะมองมาที่ฉันและมิซึกิเท่าๆ กัน

 

 จากนั้นก็พยักหน้าอย่างแรงราวกับเข้าใจ

 

จากนั้นเธอก็ก้าวเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็ว 

 

สะกิดฉันด้วยปลายข้อศอก แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ฉัน

 

"คาสึกะคุง เธอนี่สุดยอดจริงๆ เลยเนอะ?

 เธอไปเป็นเพื่อนกับน้องใหม่ที่น่าจับตามอง

ของชมรมกรีฑาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

 พวกผู้ชายในชมรมกรีฑาของเราที่พยายาม

ทำให้คุโจซังตกหลุมรักเธอ โดนยิงหมดเลย"

 

ฉันเพิ่งเป็นเพื่อนกับมิซึกิได้ประมาณสองอาทิตย์เองนะ

 ขอแสดงความเสียใจกับทุกคนที่ถูกยิงตกด้วยนะครับ​

 

ฉันยอมรับโดยไม่รู้สึกอายหรือหลอกลวงเลยว่าฉันจะ

 "กลายเป็นเพื่อน" กับมิซึกิ

 ชินะกระพริบตาด้วยความประหลาดใจ

 

จากนั้นเธอก็พูดด้วยสีหน้าสับสนแบบเดียวกับฉันว่า

 

 "คาสึกะคุง ท่าทางของเธอเปลี่ยนไปบ้างไหมคะ"

 

"อืม... ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจเหมือนกัน"

 

"เธอเปลี่ยนไปเยอะเลย!

 ตอนนี้คาสึกะคุงมีบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึก

ถึงความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

 ปีที่แล้วตอนเราเรียนห้องเดียวกัน

 เธอก็จะวิ่งหนีทันทีทุกครั้งที่ฉันพยายามคุยกับเธอ!"

 

ชื่อเต็มของเด็กผู้หญิงที่ยืนกราน

 

ให้ฉันเปลี่ยนชุดคือ ชินะ มิโฮะ อย่างที่ชินะเพิ่งบอกไป

 

 เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันตอนปีหนึ่ง

 

แน่นอน—และนี่เป็นเรื่องที่น่าสมเพชที่จะพูด—

 

ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ ระหว่างชินะกับฉันเลย

 

 ชินะเป็นเด็กปีหนึ่งที่ได้รับความนิยม

 มีผลการเรียนดีเยี่ยม บุคลิกร่าเริงแจ่มใส

 

 และเป็นดาวเด่นของชมรมกรีฑา

 

 ส่วนฉันเป็นคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง 

 

ขาดทั้งเรื่องเรียน บุคลิกภาพ และกิจกรรมชมรม

 

อย่างที่ชินะเพิ่งบอกไป ฉันจำได้ว่าเธอคุยกับฉันสองสามครั้ง

 

 แต่ตอนนั้นฉันยังมีใจให้คาเร็นอยู่ เลยไม่สนใจเธอ

 

 ฉันเลยตอบกลับไปอย่างเย็นชา

 ไม่มีทางที่เราจะติดต่อกันแบบนี้ได้

 

เราอยู่คนละห้องกันตอนปีสอง

 

 เลยรู้สึกห่างเหินจากเธอมากกว่าตอนปีแรกเสียอีก

 

 ฉันก็เลยคิดว่าเธอก็คงรู้สึกแบบเดียวกันกับฉันเหมือนกัน

 

 แปลกใจมากที่ชินะจำหน้าและชื่อฉันได้

 

จริงๆ แล้ว มีโอกาสน้อยมากที่ชินะจะชอบฉัน

 

 เพราะในงานเทศกาลโรงเรียนปีที่แล้ว

 

 มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งจากห้องเดียวกันสารภาพรักกับเธอต่อหน้าต่อตา

 

 และตอนนี้ทั้งคู่ก็เป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการแล้ว

 

ฉันจำไม่ได้ว่าชื่อยามาดะหรือยามาโมโตะ 

 

แต่ยังไงก็ตาม ฉันก็รู้สึกแบบนั้นกับชินะ

 

ทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างบนไหล่

 

 ฉันมองไปเห็นมิซึกิกำลังดึงไหล่ชุดนักเรียนของฉัน

 ราวกับอยากรู้อะไรบางอย่าง

 

มิซึกิเหลือบมองชินะ ก่อนจะหันมาหาฉันแล้วอ้าปากพูด

 

"เอ่อ คาสึกะกับชินะสนิทกันมากไหม"

 

"เปล่านะ เราไม่ได้สนิทกันมาก จริงๆ แล้ว

 วันนี้เป็นครั้งแรกที่เราได้คุยกันเลยตั้งแต่ขึ้นปีสอง"

 

ฉันตอบอย่างตรงไปตรงมา ชินะที่ฟังอยู่ก็ยิ้มแห้งๆ

 

 

"จริงค่ะ แต่ฉันอยากให้เธอลองคิดดูอีกหน่อยว่า

จะใช้คำยังไง มันไม่ดูรุนแรงไปหน่อยเหรอที่จะพูดว่า 

'เราไม่ได้สนิทกันมาก' ต่อหน้าเธอ?"

 

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ จริงๆ แล้วมันก็ไม่มีทางอื่นที่จะพูดได้หรอก"

 

ฉันยักไหล่แล้ววางมือลงบนมือของมิซึกิ พลางมองชินะ

 

"ตอนนี้ฉันกับมิซึกิกำลังจะกลับบ้านแล้ว

 แต่เธอทำธุระเสร็จแล้วเหรอ?"

 

"เอ่อ เอ่อ ใช่ค่ะ ฉันไม่มีอะไรพิเศษที่ต้องทำ

 ฉันเจอคุโจซังที่ประตูโรงเรียน เลยตะโกนเรียก..."

 

"เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปกันเถอะ มิซึกิโอเคไหมครับ​?"

 

"ค่ะ รุ่นพี่คาสึกะ! เอ่อ รุ่นพี่ชินะ

 เจอกันอาทิตย์หน้ากิจกรรมชมรมนะคะ"

 

"ค่ะ เจอกันใหม่นะคะ คุโจซัง และคาสึกะคุงด้วย"

 

มิซึกิโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง

 

 ชินะตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่ดูเก้ๆ กังๆ พฤติกรรมแปลกๆ

 

 ของชินะอาจเป็นเพราะฉันจบบทสนทนาอย่างโจ่งแจ้ง

 

ฉันขอโทษที่พูดจาหยาบคาย

 

 แต่หลังจากชวนมิซึกิมามีเซ็กส์แบบดิบๆ เมื่อคืน

 

 ฉันก็ไม่สามารถคุยกับชินะได้นานนัก 

 

วันนี้หัวใจฉันจดจ่ออยู่กับมิซึกิ ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง 

 

ฉันจะคุยกับชินะ เอาล่ะ ตอนนี้ฉันทำแบบนั้นไปแล้ว

 

 คงมีโอกาสน้อยมากที่จะได้โอกาสอีกครั้ง

 

ฉันมองอยู่ครู่หนึ่ง จับมือมิซึกิแล้วเดินออกจากที่นั่น

 

 พยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่มองขาเรียวยาวของชินะ

 ซึ่งดูเป็นนักกีฬาทั่วไป

 

 หรือหน้าอกที่นูนขึ้นมาจากใต้เสื้อผ้าหน้าร้อนของเธอ

 

หลังจากนั้น ฉันกับมิซึกิก็แวะซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ

 

 เพื่อซื้อวัตถุดิบสำหรับมื้อกลางวัน

 แล้วเดินจับมือกันกลับบ้าน

 

นิ้วมือของเราประสานกันเหมือนคู่รัก

 

 มือที่กำแน่นเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ พอถึงบ้านปุ๊บก็ปิดประตูปั๊บ

 

 ฉันก็วางถุงพลาสติกที่ใส่วัตถุดิบไว้บนพื้น 

 

แล้วกอดมิซึกิไว้ มิซึกิกอดฉันแน่น ยกส้นเท้าขึ้น

 

 แล้วเอาริมฝีปากของเธอมาแตะริมฝีปากของฉัน

 

"อืมมม♡ จุ๊บ♡ จุ๊บ♡ อามุ♡ เซนไป♡ คาสึกะ เซนไป♡"

 

"มิซึกิ!"

 

เราเรียกชื่อกัน ริมฝีปากของเราแนบชิดกันอย่างดูดดื่ม 

 

ลิ้นของเราพันกัน กอดมิซึกิเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน

 

 ร่างกายของเธอดูแข็งแรงและมีกล้ามเนื้อมากกว่า

คาเร็นและไมไมอย่างเห็นได้ชัด

 

ฉันเคยบอกว่าร่างกายที่แข็งแรงและ

กระชับของเธอดู "ไม่น่ากอดเลย"

 

 แน่นอนว่านั่นเป็นแค่วิธีบีบคอมิซึกิ

 

 และฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่จริงแล้ว

 

 แค่กอดเธอไว้แบบนี้ก็ทำให้กางเกงในของเธอป่องขึ้น

 กลายเป็นเต็นท์ที่สวยงาม

 

ฉันหายใจแรง ยกกระโปรงของมิซึกิขึ้น

 

 แล้วใช้มือขวาลูบกางเกงในของเธอ

 

 กางเกงในลูกไม้สีขาวของเธอเปียกโชก แม้แต่แสง

 

 แค่สัมผัสก็เพียงพอที่จะรับรู้ได้

 

ฉันยิ้มกว้างและยกมุมปากขึ้น

 

 ลูบไล้นิ้วขึ้นลงตามร่องกางเกงชั้นในของเธอ

 

 แค่นั้นก็เรียกเสียงครางหวานๆ ออกมาจากปากของมิซึกิ

 

"อ๊าาา♡♡"

 

"เราเพิ่งจูบกัน แล้วเธอก็เปียกโชกไปหมดแล้ว มิซึกิ

 เธอตื่นเต้นมากเหรอที่ฉันกอดเธอไว้?"

 

"ใช่ ใช่! ฉันตั้งตารอมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

 และตอนนี้—ฮยาง♡ อ่า รู้สึกดีจังเลย♡"

 

ขณะที่ฉันลูบไล้คลิตอริสของเธอ

 

 มิซึกิก็ร้องออกมาด้วยความดีใจ ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน

 

มิซึกิที่ดูเหมือนจะถึงจุดสุดยอดเล็กน้อย

 

 แก้มของเธอแดงก่ำและหายใจหอบ

 

 ดวงตาที่เคยจ้องมองฉันด้วยความเกลียดชัง

อย่างรุนแรงเมื่อเราพบกันครั้งแรก

 

 ตอนนี้กลับเปียกชุ่มไปด้วยราคะ

และความรักใคร่ ชุ่มชื้นราวกับความใคร่

 

ฉันวางมือลงบนศีรษะของมิซึกิ

 

และลูบไล้เส้นผมสีดำอันเย้ายวนของเธอ

 

 ความรู้สึกราวกับแพรไหมที่สัมผัสผ่านปลายนิ้วนั้น

 

ช่างน่าพึงพอใจอย่างเหลือเชื่อ 

 

ขณะที่ฉันลูบไล้เส้นผมของเธอ

 

 มิซึกิก็ส่งเสียงขึ้นจมูกและซุกไซร้แก้มของเธออย่างเอ็นดู

 

ฉันโน้มตัวเข้าไปใกล้หูของมิซึกิแล้วกระซิบ

 

"มิซึกิ จำได้ไหมว่าเราคุยกันเรื่องอะไรเมื่อวาน?"

 

"ค่ะ แน่นอนค่ะ♡ ได้โปรดเทน้ำเชื้อของคาสึกะ

-เซนไป—ของพี่ชาย—ลงในช่องคลอด​ตัวฉันโดยตรง♡"

 

มิซึกิตอบกลับโดยไม่ลังเล

 

 ใบหน้าและน้ำเสียงของเธอเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน

 

 เธอส่ายสะโพก ขอร้องให้ฉันหลั่งในกายเธอ

 

เช่นเดียวกับฮานะ คาเร็น

 

 มิซึกิดูเหมือนจะถูกยั่วยวนอย่างหนัก

 

จากการที่เซ็กส์ยามเช้าของพวกเขาถูกขัดจังหวะ

 

 ใบหน้าของมิซึกิแดงก่ำด้วยความใคร่และความอับอาย

 รอยแดงนั้นลามลงมาถึงลำคอ

 

ฉันตั้งใจจะยั่วยวนเธอต่อไปอีกสักหน่อย

เพื่อเพิ่มอารมณ์ทางเพศ

 

 แต่ดูจากใบหน้าที่ละลายหายไปของเธอแล้ว 

 

ดูเหมือนจะไม่จำเป็น ฉันอุ้มเธอขึ้นและเดินขึ้นไปชั้นบน

 

ฉันเข้าไปในห้อง วางมิซึกิลงบนเตียง 

 

แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าฤดูร้อนบางๆ ของเธอออก

 

 จนกระทั่งเธอเปลือยกาย 

 

มิซึกิจ้องมองใบหน้าของฉันอย่างตั้งใจ หายใจหอบถี่

 

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ฉันถอดเสื้อผ้าของมิซึกิออก

 

และถอดชุดยูนิฟอร์มออก

 

 จากนั้นฉันก็กางเข่าของมิซึกิออก

และสอดตัวเข้าไประหว่างเข่าทั้งสอง

 

 

ฉันจับขาของมิซึกิไว้ใต้

 แขนทั้งสองข้างกดปลายอวัยวะเพศ

ของฉันลงบนน้ำผึ้งที่เปียกโชกของเธอ

 

ฉัน​กลืนน้ำลาย​ มองหน้ามิซึกิอย่างตั้งใจ

 

"ฉันจะใส่เข้าไป มิซึกิ"

 

"ค่ะ พี่ชาย ช่วยใส่อวัยวะเพศของเธอเข้าไปในตัวฉันหน่อย"

 

มิซึกิหันกลับมามองฉันและตอบอย่างชัดเจน

 

 สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

 

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉันก็สอดอวัยวะเพศเปล่าเปลือยที่

 

ไม่มีถุงยางอนามัยเข้าไปในช่องคลอดของมิซึกิโดยไม่ลังเล

 

นี่คือรูที่ถูกเชื่อมต่อกันนับครั้งไม่ถ้วน

 

 ข้างในถูกับส่วนหัวของอวัยวะเพศหลายสิบครั้ง

 

 หรืออาจจะหลายร้อยครั้ง

 

 ส่วนหัวของฉันที่เปื้อนไปด้วยน้ำหล่อลื่น

 

 สอดเข้าไปในช่องคลอดของเธออย่างบ้าคลั่ง

 

 ราวกับเป็นบ้านที่คุ้นเคย

 สอดลึกเข้าไปในภายในชั่วพริบตา

 

"อ๊าาาา♡♡"

 

เสียงร้องอันน่าละอายดังออกมาจากปากของมิซึกิ