Your Wishlist

คารวะ ท่านลุงเก้า (ตอนที่ 2 : ตัวประกอบ (II))

Author: panthera

เธอเฉิงอวี่จินแฝดพี่ที่ถูกแยกออกไปเลี้ยงดูกับบ้านหลัก ถูกตราหน้าว่าเป็นคนร้ายกาจ แทนที่ความรักของแฝดน้องกับท่านขุนพลจิงหยง ผู้มีเรื่องราวกำเนิดความรักอันซับซ้อน ความรักที่ผิดฝาผิดตัวนำพาสู่การยกเลิกการแต่งงานและความตาย เธอผู้ซึ่งถูกขนานนามพี่สาวผู้ชั่วร้ายและอดีตที่ตายไปแล้ว ได้กลับมามีชีวิตใหม่ เพื่อชีวิตใหม่ที่สดใสเธอเปิดเผยเรื่องราวและผู้สมรู้ร่วมคิดตั้งแต่ต้น ที่ดูถูกและเหยียดหยามเธอ ทุกคนเฝ้ารอคอยดูความเสียใจของเธอ แต่ เธอกลับได้แต่งงานกับชายหนุ่มนามว่าเฉิง ท่านลุงเก้าของอดีตคู่หมั้น **เกือบลืมบอก ท่านลุงคนที่เก้าไม่ได้ชื่อเฉิง ชื่อจริงของเขาคือ องค์ชายรัชทายาทหลี่เฉิงจิง

จำนวนตอน : 144 chapters + 2 extras (completed)

ตอนที่ 2 : ตัวประกอบ (II)

  • 05/04/2564

 

เดือนสิบสองปีที่แล้ว เฉิงอวี้จินได้ติดตามมารดาไปพักที่คฤหาสน์ที่มีบ่อน้ำพุร้อนทางตอนใต้ ซึ่งเป็นดินแดนของหนิงหวัง แม้ว่าฉิงฟูจุนจู่จะแต่งงานมายังเมืองหลวงหลายปีแล้ว  นางก็ยังไม่ชินกับฤดูหนาวที่นี่ ธิดาของหนิงหวังมีฐานะร่ำรวย และหนึ่งในที่ดินของนางมีบ่อน้ำพุร้อนวิเศษ  ฉิงฟูจุนจู่ออกไปเที่ยวทั้งที  คงดูไม่ดีหากนางไม่เชิญน้องสะใภ้และคุณหนูในจวนไปด้วย

 

เฉิงอวี้จินในฐานะบุตรสาวคนโตของฉิงฟูจุนจู่ต้องติดตามมารดาไปด้วยอยู่แล้ว ไม่คาดคิดว่า หลังจากที่คณะของฉิงฟูจุนจู่มาถึงเขาซีซาน  เมืองหลวงและพื้นที่โดยรอบยังคงมีหิมะตกหนักเป็นเวลาสามวันสามคืน ปิดถนนบนภูเขาจนเดินทางออกไปไม่ได้

 

ฉิงฟูจุนจู่ส่งบ่าวรับใช้ลงภูเขาไปรายงาน  ดังนั้นพวกนางจึงต้องรออยู่ในคฤหาสน์เท่านั้น  รอให้ทางจวนส่งคนมากวาดหิมะและรับพวกนางกลับไป  ฉิงฟูจุนจู่ยังคงเพลิดเพลินกับบ่อน้ำพุร้อน  ในขณะที่เฉิงอวี้จุนพบว่าญาติผู้น้องของนางหายไป

 

เฉิงอวี้โม่ ญาติผู้น้องของเฉิงอวี้จิน เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของบ้านรอง  นางเปรียบเสมือนผลท้อในสายตาของท่านอารองและหรวนซื่อ ภรรยาของเขา  บัดนี้บุตรสาวสุดที่รักของพวกเขาหายไปในระหว่างที่นางอยู่ที่คฤหาสน์ตากอากาศของฉิงฟูจุนจู่   เฉิงอวี้จินกังวลเกี่ยวกับชื่อเสียงของเฉิงอวี้โม่  นางไม่อาจปล่อยให้เรื่องนี้แพร่งพรายออกไปและลุกลามกลายเป็นเรื่องใหญ่โต  ดังนั้นนางจึงแอบส่งบ่าวรับใช้หญิงไปเฝ้าจับตาดูที่ถนน  และสั่งเหลียนเฉี่ยวไปสอบถามว่าเฉิงอวี้โม่อยู่ที่ใด

 

หลังจากผ่านคืนนั้นไป  เฉิงอวี้โม่ยังคงไม่กลับมา  เฉิงอวี้จินรู้ว่านี่เป็นเรื่องร้ายแรง  นางไม่กล้าตัดสินใจเองจึงไปที่มารดาในเช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้มารดาทราบ  ฉิงฟูจุนจู่ผงะตกใจ  นางไม่ได้สนิทกับบ้านรอง  แต่ถ้าบุตรสาวของพวกเขาหายไปในคฤหาสน์ของนางและยังอยู่ในการดูแลของนาง คนที่ถูกคาดโทษต้องไม่พ้นนางแน่  เมื่อวานนี้ เฉิงอวี้จินได้ค้นหาพื้นที่โดยรอบของคฤหาสน์นี้แล้ว  ดังนั้นฉิงฟูจุนจู่จึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากส่งคนออกไปค้นหาบริเวณพื้นที่ที่ภูเขา

 

เมื่อเฉิงอวี้จินซักถามบ่าวรับใช้ส่วนตัวของเฉิงอวี้โม่  พวกนางแจ้งว่า เมื่อคืนที่ผ่านมาหิมะตกทำให้คุณหนูของพวกนางเกิดแรงบันดาลใจในการแต่งบทกวี นางจึงออกไปชื่นชมหิมะและหายไปตั้งแต่ตอนนั้น  เรื่องนี้สร้างความไม่พอใจแก่เฉิงอวี้จินเป็นอย่างมาก  นางพาบ่าวรับใช้หลายคนออกไปตามหาเฉิงอวี้โม่ตามเส้นทางที่บ่าวรับใช้พวกนั้นบอกกับนาง

 

ภูเขาลูกใหญ่บวกกับหิมะตกทำให้ระบุทิศทางไม่ได้  อีกทั้งหิมะยังเป็นตัวขัดขวางการก้าวเดินของพวกนาง  ด้วยความเร็วปานเต่าคลาน  เป็นไปไม่ได้ที่จะหาให้ทั่วภูเขาทั้งลูก  ดังนั้นพวกนางจึงต้องแยกย้ายกันออกค้นหา  เฉิงอวี้จินไปกับจูรั่ว หลังจากนั้นไม่นานพวกนางก็พบถ้ำบนภูเขา

 

ปากถ้ำมีอะไรมาปิดไว้ไม่ให้เข้าไปยังด้านใน ดังนั้นต้องมีคนมาหลบที่นี่! เฉิงอวี้จินรีบเข้าไป แต่แทนที่นางจะพบเฉิงอวี้โม่  นางกลับพบบุรุษนอนหมดสติอยู่

 

ด้วยนิสัยของเฉิงอวี้จิน  นางไม่มีทางสนใจหรือแม้แต่จะปรายตามองคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุรุษ  ความเป็นความตายของเขาเกี่ยวข้องอันใดกับนางด้วยเล่า?  แต่ต้องขอบคุณดวงตาที่เฉียบคมของนาง  นางเห็นตราประทับบนร่างของบุรุษผู้นั้น

 

ฮั้วฉางหยวน?  คนของจวนจิงหยง? แม่ทัพผู้มีชื่อเสียงในปัจจุบันเป็นที่โปรดปราณในราชสำนัก  แม่ทัพที่อายุน้อยที่สุดของราชวงศ์ ฮั้วฉางหยวนผู้นั้น?

 

ดีมาก  เฉิงอวี้จินตัดสินใจที่จะช่วยเขา

 

เฉิงอวี้จินสั่งให้จูรั่ววางร่างของฮั้วฉางหยวนให้ราบกับพื้น รูปร่างของเขาสูงใหญ่และคงจะหนักมาห จูรั่วคนเดียวไม่ยกเขาขึ้นมาได้ เฉิงอวี้จินจึงนั่งยองๆและช่วยยกเขาขึ้นมาอีกแรงหนึ่ง  เมื่อนางจับแขนของฮั้วฉางหยวน เขาก็ตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง  เขารู้สึกว่ามีคนอยู่ข้างๆ  เขาพยายามอย่างเต็มที่ลืมตา

 

ภายในถ้ำนั้นมืดสลัว  เขาเห็นสตรีที่งดงามและบอบบางกำลังประคองเขาอยู่ นางช่างสดใสและอบอุ่นดั่งวสันตฤดู  เป็นสตรีที่งดงามราวเทพธิดาอย่างแท้จริง

 

“เป็นเจ้าเองหรือ?”

 

เฉิงอวี้จินไม่เข้าใจ  เห็นได้ชัดว่านางเป็นคนเดียวที่อยู่ตรงนี้ เหตุใดเขาถึงเอ่ยว่า  ‘เป็นเจ้าเองหรือ?’  หรือเขาเข้าใจผิดว่าตัวนางเป็นวิญญาณ?

 

แน่นอน  เฉิงอวี้จินเป็นแบบอย่างสำหรับสตรีสูงศักดิ์ในเมืองหลวง  นางพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มบางๆ  “ท่านวางใจเถิด  ข้าเป็นหลานสาวคนโตของท่านเสนาบดีอวี้ชุน  คฤหาสน์ของมารดาข้าอยู่ไม่ไกล  ข้าจะเรียกคนมาช่วยท่านกลับไป”

 

ฮั้วฉางหยวนดูเหมือนจะโล่งใจ  หลังจากจ้องหน้านางเขม็ง  เขาก็หลับตาลงและหมดสติไป

 

ไม่นานหลังจากนั้น  คนที่นางเรียกก็มาถึงในที่สุด  บ่าวรับใช้ที่นำเปลหามมา เอ่ยว่า  “ขอรายงานคุณหนูใหญ่ขอรับ  พบคุณหนูรองแล้วขอรับ  จุนจู่แจ้งให้คุณหนูกลับได้แล้วขอรับ”

 

พบเฉิงอวี้โม่แล้วงั้นรึ?  เยี่ยม นางไม่ได้อยากถูกแช่แข็งข้างนอกนี่  แสร้งทำเป็นพี่สาวที่รักใคร่ห่วงใยน้องสาว

 

ฮั้วฉางหยวนพักอยู่ที่คฤหาสน์ตากอากาศของฉิงฟูจุนจู่สามวัน ในช่วงเวลานี้เขานอนหมดสติซะส่วนใหญ่  และแทบจะไม่ตื่นขึ้นมาเลย  อย่างไรก็ตามในฐานะสตรีที่ยังมิได้ออกเรือน  เฉิงอวี้จินไม่สามารถเข้าไปในห้องบุรุษแปลกหน้าได้  โชคดีที่หิมะบนถนนถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว  และคนจากจวนจิงหยงก็มารับตัวฮั้วฉางหยวนไป

 

ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากจวนจิงหยง  หิมะที่ปกคลุมถนนบนภูเขาถูกทำให้โล่งอย่างรวดเร็ว 

 

หลังจากที่คณะของฉิงฟูจุนจู่กลับจวน  ฮูหยินผู้เฒ่าเฉิง ฉิงฟูจุนจู่ และเฉิงอวี้จินต่างก็มีความเข้าใจตรงกัน  การช่วยชีวิตฮั้วฉางหยวนนับว่าเป็นบุญคุณอันยิ่งใหญ่  จวนจิงหยงจะไม่แสดงความขอบคุณได้หรือ?

 

ไม่นานฮูหยินจากจวนจิงหยง ‘ฮั้วเสวียซี’ มารดาของฮั้วฉางหยวนมาเยี่ยมเยือนเป็นการส่วนตัวเพื่อขอบคุณเฉิงอวี้จินที่ช่วยชีวิตบุตรชายของนาง  ของขวัญที่นางนำมาเพื่อแสดงความขอบคุณนั้นมีมากมายเกินกว่าที่เฉิงอวี้จินจะจินตนาการได้  แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้นางพอใจมากที่สุด คือการพูดคุยเรื่องการหมั้นหมายที่ทางฮั้วเสวียซีเป็นคนเสนอขึ้นมา

 

ฮั้วฉางหยวนรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของเฉิงอวี้จินที่ได้ช่วยชีวิตเขา และต้องการสู่ขอนางมาเป็นภรรยาเอกของเขาให้ถูกต้องตามประเพณี

 

รอยยิ้มของฮูหยินเฒ่าเฉิงไม่อาจกว้างไปกว่านี้ได้อีกแล้ว  ส่วนฉิงฟูจุนจู่และเฉิงอวี้จินยังคงสงวนท่าที มิได้ตื่นเต้นยินดีออกนอกหน้านอกตา แต่เมื่อบุตรสาวที่ได้รับการเลี้ยงดูมาหลายปีในนามของนางกำลังจะได้สามีที่ดี  ฉิงฟูจุนจู่ก็ยังอดปลาบปลื้มยินดีไม่ได้  จวนอวี้ชุนจึงเต็มไปด้วยบรรยากาศชื่นมื่นในทันที แต่กระนั้นผู้อาวุโสตระกูลเฉิงยังคงรักษากิริยามารยาท พยายามซ่อนความตื่นเต้น และบอกว่าพวกเขาต้องถามความเห็นของเฉิงอวี้จินก่อน

 

ถามเฉิงอวี้จิน?  แน่นอนว่านางเห็นด้วยอย่างยิ่ง  นี่เป็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของนางในการช่วยฮั้ว ฉางหยวน!

 

ปีที่ยี่สิบเอ็ดของจักรพรรดิเจียนอวู่  จวนอวี้ชุนเต็มไปด้วยความสุขอย่างมาก ฮูหยินผู้เฒ่าแห่งตระกูลเฉิงเล่าให้คนอื่นฟังอย่างไม่รู้จบว่าหลายปีที่พวกเขาเลี้ยงดูเฉิงอวี้จินนั้นไม่ได้สูญเปล่า

 

เฉิงอวี้จินลงทุนครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของนาง ความรุ่งโรจน์และความมั่นคงตลอดชีวิตของนางได้รับการรับรองแล้ว  เฉิงอวี้จินพอใจ  นางจึงใช้เวลาอยู่ที่จวน เตรียมสินเจ้าสาว

 

ในเวลานั้นตระกูลเฉิงกำลังวุ่นวายกับงานแต่งของเฉิงอวี้จิน พวกเขามิได้สังเกตเห็นความผิดปกติของเฉิงอวี้โม่หลังจากกลับมาจากเที่ยวบ่อน้ำพุร้อน  และมิได้สังเกตเห็นความกระตือรือร้นเป็นพิเศษในการสู่ขอครั้งนี้ของตระกูลฮั้ว และการแต่งงานไม่ใช่วิธีเดียวที่จะตอบแทนบุญคุณการช่วยชีวิตฮั้วฉางหยวน

 

น่าเสียดาย  ที่พวกเขาไม่ทันได้สังเกตเห็น

 

กลับหน้าหลัก ตอนก่อนหน้า ตอนถัดไป